وصیت‌نامه شهید علیرضا موحددانش/ شهید عزادار نمی‌خواهد؛ رهرو می‌خواهد

شهید موحددانش در وصیت‌نامه خود آورده است: پدر و مادر عزیزم همان‌گونه که در شهادت برادرم صبر کردید و استقامت ورزیدید، اکنون نیز صبر پیشه کنید. در حدیث است که هرگاه پدر و مادری در مرگ 2 فرزندشان استقامت کنند خداوند کریم اجری عظیم (بهشت) نصیبشان می‌کند. شما خوب می‌دانید که شهید عزادار نمی‌خواهد؛ رهرو می‌خواهد.

کد خبر: ۲۵۱۸۶۸

تاریخ: ۱۹ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۱:۰۱

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «علیرضا موحددانش» 27 شهریور 1334 در تهران چشم به جهان گشود. وی با آغاز غائله كردستان، به آنجا رفت و در چند عملیات پاكسازی علیه ضد انقلابیون شركت كرد و پس از آن به جبهه اعزام شد. این سرباز سرافراز خمینی (ره) سرانجام در 13 مرداد 1362 طی عملیات والفجر 2 در منطقه حاج عمران، در حالی كه فرماندهی تیپ 10 سید الشهدا (ع) را بر عهده داشت، به شهادت رسید.

تصویر وصیت‌نامه شهید «علیرضا موحددانش»

«اشهد و ان لا اله الا الله اشهد و ان محمد رسول الله (ص) اشهد و ان علی ولی الله

سلام علیکم در زمانی قلم به نیت وصیت بر کاغذ می‌لغزانم که هیچگونه لیاقت شهادت را در خود نمی‌بینم وقتی به قلبم رجوع میکنم غیر از سیاهی و تباهی و معصیت چیزی نمی‌یابم و به همین دلیل است که از پروردگار توانا عاجزانه میخواهم که تا مرا نیامرزیده است از دنیا نبرد.

پروردگارا با گناهی زیاد از تو که لطف و کرمت را نهایتی نیست، تقاضای عفو و بخشش دارم و الهی بنده‌ای که تحمل از دست دادن یک دست را ندارد چگونه بر آتش دوزخت توان دارد، خدایا توبه‌ام را بپذیر و از گناهانم درگذر که غیر از تو کسی را ندارم و غیر از تو امیدی ندارم.

مردم بدانید راهی را که در آن گام نهاده‌ایم که همانا راه حسین (ع) است به اختیار انتخاب کرده و تا آخرین نفس و آخرین رمقی که به تن دارم در سنگر رضای خدا خواهیم ماند و به دشمن زبون کافر خواهیم فهماند که ملتی که پشتیبانش خدا است و پیشاپیشش امام زمان – فی سبیل الله در مقابل تمامی متحدان کفر خواهد ایستاد و ان‌شاءالله پیروز خواهد شد.

پدر و مادر عزیزم همانگونه که در شهادت برادرم صبر کردید و استقامت ورزیدید اکنون نیز صبر پیشه کنید. در حدیث است که هرگاه پدر و مادری در مرگ 2 فرزندشان استقامت کنند خداوند کریم اجری عظیم (بهشت) نصیبشان می‌کند. شما خوب می‌دانید که شهید عزادار نمی‌خواهد رهرو میخواهد، برادرم شما هم با قلم و قدم و زبانتان پشتیبان انقلاب و امام عزیز باشید، مادر عزیزم به مادران بگو همانطور که من رهرو خون مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی‌توانید جواب زینب (س) را بدهید که تحمل 72 تن شهید نمود.

پدر و مادر عزیزم بخاطر تمام بدی‌ها و ناسپاسی‌هایی که به شما کردم مرا ببخشید و حلالم کنید و از همه برای من حلالیت بخواهید، از همسرم که امانتی است از من نزد شما خوب حفاظت کنید که مونس آخرین روزهایم بود.

برادران عزیز برادری داشتم که در راه خدا فدا شد، قبلا در وصیت‌نامه‌ام با او صحبت و درد دل می‌کردم اکنون به شما توصیه میکنم که برادران عزیزم نکند در رختخواب ذلت بمیرید، که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد. مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب عبادت شهید شد و مبادا در بی‌تفاوتی بمیرید که علی‌اکبر حسین در راه حسین (ع) و با هدف شهید شد. پدر و مادرم و همسر عزیزم مراقبت کنید آنان که پیرو خط سرخ امام خمینی نیستند و به ولایت او اعتقاد ندارند بر من نگریند و بر جنازه من حاضر نشوند در زنده بودنمان که نتوانستیم درشان اثری بگذاریم شاید در مرگمان فرجی باشد و بر وجدان بی انصافشان اثر گذارد.

والسلام

علیرضا موحد دانش – تاریخ نگارش 61/11/17»

انتهای پیام/ 181