یادداشت اجتماعی؛

اعتیاد جانوری درنده، با آسیب های اجتماعی جبران ناپذیر

اعتیاد یک آسیب اجتماعی است که بی اعتنا بودن نسبت به این معضل بزرگ اجتماعی به یقین آسیب های جبران ناپذیری دارد و پیامدهای ویران گری برای خانواده ها، کشورها و جامعه جهانی به دنبال خواهد داشت.

کد خبر: ۲۵۲۵۱

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۲:۳۱

گروه اجتماعی خبرگزاری "دفاع مقدس"، اعتیاد به مواد مخدر به عنوان یک آسیب جدی اجتماعی، پدیده ای است که نه تنها فرد را تا مرز نابودی می کشاند بلکه با بازگشت دوباره به این پدیده باعث می شود که اعتیاد را یکی از اصلی ترین آسیب های اجتماعی عنوان کرد چرا که حدود ۵۰ درصد از معتادان ایرانی پس از ترک به سمت مصرف مجدد موادمخدر روی می آورند.

این موضوع وقتی دارای اهمیتی بیشتر می شود که بیشترین آمار مصرف آن را نسل سومی ها رقم می زنند که برای هر انسان منصفی شنیدنش بسیار دردناک است و بی اعتنا بودن نسبت به این معضل بزرگ اجتماعی به یقین آسیب های جبران ناپذیر و پیامدهای ویران گری برای خانواده ها، کشورها و جامعه جهانی به دنبال خواهد داشت.

بسیاری از افرادی که به سمت و سوی اعتیاد می روند افرادی هستند که می توانند نیرو و توان خویش را در جهت عمران و پیشرفت کشور به کار گیرند و در سازندگی آن سهم بسزایی داشته باشند.

اما این افراد به دلائلی مانند، ضعیف بودن رابطه پدر و مادر، فقدان پدر در زندگی، رابطه سرد بین پدر و پسر، الگوی نامناسب از نظر اخلاقی، عصبیت پدر و نداشتن خود کنترلی، شغل نامناسب پدر، بد بین بودن پدر،عدم رابطه صحیح بین پدر و مادر، رفتار سلطه جویانه مادر، رفتار سرد و نامهربان بودن مادر، پرخاشگری مادر، ضعیف بودن رابطه پسر با مادر، بد بینی مادر، نداشتن طرح مشخص تربیتی برای کودک و نا هماهنگی در شیوه های تربیتی، ابهام و عدم پیگیری روشهای اولیاء برای رفتار کودک، بی اعتمادی مادر به اعضای خانواده، سرکوب شدن خواسته های کودک و یا ارضای بیش از اندازه آن، که  مهمترین علل و انگیزه های اعتیاد هستند مجبور به پذیرش اعتیاد می شوند و از هدف خود باز می مانند.

افرادی که  بعد از چند بار استفاده تفریحی مواد مخدر بهانه گیر، کج خلق، ناپایدار، پر توقع، خود شیفته تک رو و بسیار عاطفی و وابسطه می شوند و جایگزینی برای این جانور درنده پیدا نمی کنند و از چرخه زندگی و ثبات شخصیتی جدا می شوند تا حدی که در زندگی های شخصی خود به متارکه و گاهی خودکشی هم تن می دهند.

هنگامی که با چند تن از این افراد پرسیده می شود که چرا بعد از ترک بارها و بارها  دوباره به سوی اعتیاد کشیده شدید پاسخی ندارند چرا که دلائلی از قبیل دوستان معتاد، نقص معالجه، محیط اجتماعی آلوده، بیماری و یا وابستگی جسمی و روحی، در دسترس بودن مواد مخدر، برخورد بد جامعه و خانواده با معتاد و با بیکاری و... نمی گذارد این افراد بتوانند دوباره به جامعه برگردند.

حال با تمام این مشکلات چگونه می توان بیمارانی که به دلایل مختلف بیمار شده اند را معالجه کرد چرا که استفاده از مواد مخدر هم ضرر مادی و رفتاری برای شخص و هم آسیب اقتصادی و اجتماعی برای جامعه دارد که باید آن را جدی گرفت و برای مقابله با این امر مهم  مسئولین باید برنامه های جامع و ارزشی را طراحی و اجرا کنند تا به این راحتی سرمایه های اصلی کشور را از دست ندهیم.

یاداشت از طیبه کرانی

انتهای پیام/