شهید «جمشید جاودانیان»:

ای حسین! عطش عشق مرا به خود سیراب کن

شهید «جمشید جاودانیان» در فرازی از مناجات خود می‌گوید: ای حسین (ع)! آیا ممکن است هنگامی که من به خاک و خون می‌غلطم، تو دست مهربانت را بر قلب من بگذاری و عطش عشق مرا به خود سیراب کنی؟!

کد خبر: ۲۵۵۲۲۲

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۰۰:۳۰

به گزارش دفاع پرس از شیراز، شهید «جمشید جاودانیان» استاد بزرگ چتربازی، کوهنوردی، جودو، تکواندو، کاراته، غواصی و تکاوری ارتش جمهوری اسلامی ایران در سال 1341 در شهر مرودشت فارس دیده به جهان گشود.

وی پس از گذراندن دوران نوجوانی و جوانی و طی کردن مقاطع تحصیلی ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان در سال 1359 پا به دانشکده افسری گذاشت و لحظه لحظه عمر خود را در راه دفاع از اسلام و انقلاب اسلامی فدا کرد.

این شهید والامقام ارتش اسلام، در سال 1363 با درجه ستوان دومی به سمت فرماندهی گروهان سوم گردان 101 تیپ 55 هوابرد شیراز تعیین و برای مقابله با دشمنان نظام اسلامی راهی مناطق عملیاتی غرب کشور در کردستان شد.

وی در عملیات والفجر 9 مجروح شد و در عملیات‌های دیگری نیز شرکت داشت. مصاحبه‌ای تلویزیونی در والفجر 9، در زیر آتش رگبار مسلسل‌ها، هلی‌کوپترها، توپ‌ها و تانک‌های دشمن، چهره زیبا و با استقامت مردی را نشان می‌داد که جمشید جاودانیان نام داشت.

شهید جاودانیان، گویی متعلق به دنیا نبود و هیچ‌گاه دلبسته زندگی دنیوی نبود. بدنش با رختخواب آشنایی نداشت و زیلو، زیرانداز عارفانه‌اش بود و هنگامی که به شهادت رسید، پیکر پاکش 50 روز در زیر آفتاب داغ و سوزان سومار، عشق او را به معبودش به حد اعلا رساند.

این ارتشی دلاور در 31 تیرماه 1366 در زیر قله «کهنه ریگ» در منطقه سومار، بر اثر اصابت ترکش خمپاره زخمی شد و بر اثر درگیری شدید و حجم بالای آتش و نبودن امکانات نجات، جان به جان آفرین تسلیم کرد و به درجه رفیع شهادت نائل آمد و بدین‌سان جاودانیان برای همیشه جاودانه تاریخ شد.

فرازی از وصیت‌نامه شهید امیر سرتیپ جمشید جاودانیان

ای حسین (ع)! تو که در کربلا یکایک شهدا را در آغوش می‌کشیدی و می‌بوسیدی و وداع می‌کردی، آیا ممکن است هنگامی که من نیز به خاک و خون می‌غلطم، تو دست مهربانت را بر قلب من بگذاری و عطش عشق مرا به خود، سیراب کنی؟!

خدایا! تو را شکر می‌کنم که مرا در کوی غم گداختی و در دریای درد، آب دیده کردی و در برابر حوادث روزگار، رویین تنم کردی تا سخت‌ترین مشکلات حیات و خطرناک‌ترین ضربه‌های تاریخ را عارفانه و عاشقانه تحمل کنم.

انتهای پیام/