چگونه آسوده‌تر زندگی کنیم؟ (5)/ حجت الاسلام پناهیان:

برکت محبت به امام حسین (ع) چیست؟

استاد حوزه و دانشگاه با بیان روایتی از پیامبر (ص) گفت: کسی که به امام حسین (ع) محبت داشته باشد، آمادگی و پذیرش بیشتری در او به وجود می‌آید، که باعث تفکر می‌شود.

کد خبر: ۲۵۹۳۸۸

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۶ - ۰۹:۲۱

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، حجت الاسلام «علیرضا پناهیان» استاد حوزه و دانشگاه، صبح امروز (سه شنبه، سوم مهر) همزمان با پنجم محرم در سلسله سخنرانی‌های حسینیه آیت‌الله حق‌شناس با موضوع «چگونه آسوده‌تر زندگی کنیم؟» با بیان اینکه ما اساسا باید آسوده تر زندگی کنیم چون بسیاری از رنج ها و دشواری ها را خودمان به وجود آورده ایم، اظهار داشت: ما باید بتوانیم در دشواری ها هم لذت ببریم. از قدرت آب کوهساران می توان سد درست کرد و با برق آن صدها روستا را آباد کرد.

وی گفت: تعبیر مدیریت رنج، تعبیر بسیار بجایی است. برای این کار در قدم اول باید با فکر پیش برویم چون با احساسات نمی توان کار کرد. انسان باید آرامش داشته باشد تا با فکر جلو برود. اگر خداوند فرصت تفکر به انسان بدهد، او می تواند با رنج برخورد کند.

این استاد حوزه و دانشگاه بیان کرد: کسی که تصادف می کند اولین توصیه ای که به او می شود حفظ آرامش است. پس تفکر برای باز کردن مشکلات لازم است.

پناهیان افزود: محبت به امام حسین (ع) باعث خوش فهمی می شود و این کلام پیامبر اکرم(ص) است. این ناشی از حکمتی است که از قله اهل بیت به سینه انسان سرازیر می شود. پس محرم بهترین زمان است تا ما فکر کنیم چون آمادگی آن در وجودمان هست.

وی ادامه داد: آسودگی فکر را باز می کند. با آسودگی می توانیم به حرف های خداوند متعال فکر کنیم. امام خمینی (ره) در اوج روزهای پر شور انقلاب، آرامش داشت. محافظ ایشان تعریف می کرد ایشان روزی ۱۲ مرتبه برنامه تلاوت قرآن داشتند.

این استاد حوزه و دانشگاه خاطر نشان کرد: ما آسودگی را برای شکر می خواهیم. خداوند در قرآن می فرمایند «انسان هایی که من را شکر می‌کنند، کم هستند.» ثواب شکر بر نعمت، بالاتر از صبر بر مشکلات است. انسان اگر در رنج ها گیر کرده باشد، شکرگزار نخواهد بود.

حجت الاسلام پناهیان گفت: یکی از مجازات های الهی گرفتاری است، این مسئله در روایت آمده است. گرفتاری در دنیا یک مجازات است. آسودگی را لازم داریم تا خدا ما را با گرفتاری مجازات نکرده باشد. ما باید بپذیریم «رنج» بخشی از زندگی و اصل زندگی است. خداوند حتما رنجی را در زندگی مومن قرار می دهد. رسول اسلام فرمودند «هر ۴۰ روز، منتظر یک رنج در زندگی باشید».

وی تصریح کرد: رنج با انسان بودن ما همزاد است. باید تصمیم بگیریم یا انسان باشیم، یا فرشته و یا حیوان. انسان می تواند ارزش به وجود آورد اما فرشته خودش گل است و حیوان نیز حیوان است. ما راهی جز این نداریم که انتخاب هایی را برای تولید ارزش افزوده داشته باشیم.

این استاد حوزه و دانشگاه عنوان کرد: خداوند خواسته موجودی خلق کند که بتواند ارزش به وجود آورد. فرشته ها ارزش دارند، اما خودشان آن ها را تولید نکرده اند. انسان طبیعتا از همه موجودات عالم ارزشمندتر است چون می تواند ارزش تولید کند.

پناهیان افزود: برای اینکه انسان بتواند اشرف مخلوقات باشد باید بین ۲ چیز انتخاب داشته باشد. اگر انسان فقط یک علاقه و انتخاب داشت زندگی او، زندگی حیوانی می شد. اما انسان وقتی یک انتخاب را انجام می دهد وارد مرحله رنج می شود.

وی با طرح این سوال که انسان با چه چیزی انسان شده است، ادامه داد: علاقه ما به چند چیز منجر به جدا شدن از علاقه هایمان می شود، یعنی فقط حق انتخاب یک چیز را داریم و رشد می کنیم. لذا خداوند فرمودند «ما انسان را در رنج آفریدیم». اگر چند جور علاقه داشته باشیم یعنی مجبور به انتخاب هستیم و اگر انتخاب انجام دادیم یعنی محدودیت داشته ایم و همین امر رنج است.

این استاد حوزه و دانشگاه اظهار داشت: اگر انتخاب از انسان گرفته شود آگاهی و علاقه هم ارزشی ندارد. علاقه به امام حسین (ع) وقتی ارزش می شود که ما آن را بر برخی از چیزهایی که دوست داریم ترجیح دهیم. انسان همیشه باید با یک علاقه مبارزه کند پس رنج با انسان زاده شده است.

حجت الاسلام پناهیان بیان کرد: رنج را نمی توان حذف کرد. در روایت آمده مومن رنج برای خدا را دوست دارد. همه به یک میزان رنج می برند، انسان در رنج آفریده شده و خداوند این رنج را مساوی تقسیم کرده است.

وی گفت: در ارتباط با رنج باید هوشمندانه عمل کنیم چون این رنج برای اولیا خدا هم بوده است. رسول خدا بیشتر از همه فرزندانش رنج کشیده است. می گویند هر موقع پیامبر خوشحال بود تا حسین (ع) را می دید گریه می کرد. ایشان در خوشحالی هم رنج می کشید.

انتهای پیام/  121