وصیت‌نامه شهید حمید طالبی/ در هر مراسمی که برای تقویت انقلاب است، شرکت کنید

شهید طالبی در وصیت‌نامه خود آورده است: در نماز جمعه، دعای کمیل، تظاهرات و راه‌پیمایی و خلاصه آنچه که باعث تقویت انقلاب می‌گردد شرکت کنید.

کد خبر: ۲۶۱۵۳۷

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۴

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «حمید طالبی» در تیر ماه 1343 دیده به جهان گشود. وی همواره در تظاهرات و راه‌پیمایی‌ها علیه رژیم پهلوی شرکت می‌کرد. شهید طالبی با آغاز جنگ تحمیلی به عضویت سپاه پاسداران درآمد و مسئولیت آموزش رزمندگان را برعهده داشت.

وی که برای مصاف با دژخیمان متجاوز بعثی راهی جبهه حق علیه باطل شده بود، در تاریخ 11 آبان 1362 طی عملیات والفجر چهار به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای که از این شهید والامقام به یادگار مانده است را در ادامه می‌خوانید:

«بسم الله الرحمن الرحیم

یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی

قل یا عبادی الذی اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمته الله

با سلام به پیامبر خاتم محمد (ص) و آل او و بر تمام پیامبران و با سلام به رهبر انقلاب امام خمینی و بر تمام خدمتگذاران و شهیدان و مجروهان انقلاب و ... سلام و درود بر تو ای پدر و مادر بزرگوارم.

خدایا با اینکه تو نعمت را بر من تمام کردی از تو روی گرداندم، با اینکه اسلام را دادی باز مسلمان واقعی نبودم و با آنکه ما را در برهه‌هایی از زمان قرار دادی که انقلاب اسلامی و رهبری همچون امام وجود دارد باز آن‌گونه که باید در جهت انقلاب قرار نگرفتم و برای اسلام کاری نکردم و آنگونه که باید شکر نعمت بزرگ ولایت را نگفتم، با آنکه نعمت جنگ را فراهم کردی باز مسامحه کردم، با آن‌که نعمت پدر و مادر را دادی باز قدردان وجودشان نبودم.

ای خدای غفار که فرموده‌ای: ان الله یغفر الذنوب جمیعا، انه هو الغفور رحیم

اینک بعد از سال‌ها تقسیر با دلی نادم و شکسته به سوی تو می‌آیم و جز تو بخشنده‌ای نیست و جز تو و وجود مبارک تو کسی نمی‌تواند این بنده فراری را دریابد، ای خدایی که لطف تو بود که مرا در زمره مسلمانان قرار داد حال مرا جزء مومنان قرار ده و درجه ایمانم را به حدی برسان که رضایم گردد، خدایا گرچه نامم مسلمان بود ولی آن‌گونه که باید از روی دستورات حیات بخش اسلام پیروی نمی‌کردم.

خدایا (تو چه مرا در زمانی که امامی بزرگوار چون خمینی و انقلابی عظیم چون انقلاب اسلامی قرار دادی آن‌طور که باید شکر رهبر و انقلاب را نگفتم و برای انقلاب کاری نکردم و باز ای خدا لباس مقدس پاسداری را که اقرار می‌کنم لیاقتش را نداشتم نصیبم کردی باز به خود نیامدم و همان حرکات سابق را ادامه دادم.

ای خدا، ای امام، و ای امت من در زندگیم کار مفیدی انجام ندادم امیدوارم خونم باعث خدمتی گردد.

ای خدا من امید به رحمت و بخشش تو دارم و از تو می‌خواهم که مرا ببخشی گرچه من مخالف رفتم اما تو مرا ببخش و دعا کن.

این بنده حقیر نکات چندی را لازم به تذکر می‌دانم:

1- همیشه یادتان باشد که شکر نعمت نگهدارنده و افزون کننده نعمت است؛ بنابراین تا می‌توانید نعمت‌های انقلاب، رهبر و ... را شکرگذاری کنید.

2- امام عزیز و رزمندگان جبهه‌ها و یاران امام را دعا کنید.

3- در نماز جمعه، دعای کمیل، تظاهرات و راه‌پیمایی و خلاصه آنچه که باعث تقویت انقلاب می‌گردد شرکت کنید.

و اما ای پدر و ای مادر عزیز، ای معلمان و مربیان من، امیدوارم مرا ببخشید و از درگاه خدا بخواهید مرا نیز جزء شهدا محسوب کند.

ای مادر تو می‌دانی که من امانتی هستم که خدا روزی به تو داده و دیر یا زود باید این امانت را می‌دادی چه بهتر از اینکه در راه اسلام باشد؛ بنابراین تا می‌توانی خدا را شکر کن و از خدا بخواه مرا از شما قبول کند در همین جا از همه بستگان و آشنایان و دوستانم طلب بخشش می‌کنم و از شما می‌خواهم برایم دعا کنید که خدا گناهان مرا ببخشد.

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار

پادگان امام علی (ع)

مرکز آموزش فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی»

انتهای پیام/ 111