احمد خواجه‌نژاد:

فصل جدیدی از خاطره‌نویسی جنگ آغاز شده است

منتقد ادبی کشورمان در نشست نقد و بررسی کتاب «تلخ و شیرین 2» گفت: در حوزه کتاب دفاع مقدس، فصل جدیدی از خاطره‌نویسی ایجاد شده و خاطره‌گویی را از قشر خاصی پایین آورده و به بطن جامعه کشانده است.

کد خبر: ۲۶۲۶۳۰

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۹۶ - ۱۸:۱۶

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، احمد خواجه‌نژاد در برنامه نقد و بررسی کتاب «تلخ و شیرین 2» گفت: این کتاب 50 راوی دارد که دردسر زیادی داشته و هر کسی حاضر به انجام این کار نیست و با توجه به این زحمت کتاب کیفیت قابل قبولی دارد.

این منتقد با اشاره به گسترش خاطره‌نویسی در جامعه ادامه داد: در حوزه کتاب دفاع مقدس، فصل جدیدی از خاطره‌نویسی ایجاد شده  و خاطره‌گویی را از قشر خاصی پایین آورده و به بطن جامعه کشانده است؛ این موضوع در نگارش تاریخ بی‌سابقه بوده است ضمن اینکه خاطره‌گویی باید داستانی را روایت کند که شاهد آن را براساس واقعیت بنویسد.

به گفته خواجه‌نژاد: «جلد و طرح روی کتاب «تلخ و شیرین 2» گویای محتوای کتاب نیست در حالی‌که براساس تعاریف باید جلد یک کتاب بتواند بخشی از داستان را به مخاطب منتقل کند و این در حالی است که جلد این کتاب بیشتر از هر چیزی از نام آن ریشه گرفته است و یک چای تلخ با چند عدد قند بر روی کتاب نقش بسته است.

وی افزود: تکرار پیش گفتارها و جا به جایی برخی صفحات نیز در صحافی دیده می‌شود و بخش مقدماتی کتاب بیش از حد طولانی است و موجب خستگی خواننده می‌شود.

خواجه‌نژاد گفت: کتاب با تحلیل آغاز می‌شود و این کار اشتباه است، چراکه خواننده در کتاب روایی تنها انتظار بازگویی خاطرات را دارد و علاقه‌ای به تحلیل و انحراف روایت ندارد و نبود منبع در برخی موارد یکی دیگر از ایرادات این کتاب است.

به گفته این نویسنده «عدم بیان مکان و زمان خاطرات و بی‌آغاز و بی‌پایان بودن خاطرات خود از دیگر ایراد‌های این کتاب است. ورود ناگهانی برخی شخصیت‌ها در داستان و خروج آن‌ها بدون هیچ توضیح و تعریفی خود از دیگر نقاط ضعف این کتاب به مشار می‌رود و باید در صورت عدم  توضیح این شخصیت‌ها توسط راوی حداقل توسط نویسنده معرفی می‌شد.»

این منتقد با اشاره به  نقش نویسنده در این کتاب ادامه داد: نقش نویسنده نیز بسیار کمرنگ است چنانچه بسیاری از بخش‌های کتاب به نظر می‌رسد سخنان راوی است به طوری که یکسان‌سازی نگارش کمتر دیده می‌شود و بی‌توجهی به معرفی راویان  از سوی نویسنده از دیگر ایرادات این کتاب است.»

خواجه‌نژاد افزود: بسیاری از داستان‌ها و خاطرات در این کتاب کلی‌گویی شده است و این شیرینی و حلاوت کتاب را کم کرده که اگر رعایت می‌شد بهتر بود و نیز دسته‌بندی خوبی در این کتاب وجود ندارد و تنها از حروف الفبا برای دسته بندی استفاده شده است.

علی‌اصغر مقسمی نیز در این جلسه گفت: به صورت میدانی با 50 شخصیت کتاب تلخ و شیرین گفت‌و‌گو شد و مطرح شدن موضوع با زبان عامیانه نگارش این کتاب را سخت می‌کرد. این کتاب جلد دوم کتاب تلخ و شیرین و جلدهای بعدی در دست نگارش است.

نویسنده کتاب ادامه داد: باید جلد کتاب به نحوی تهیه می‌شد که برای جوانان جذاب بود چرا که همیشه در جلد کتاب‌های دفاع مقدس پُر بود از توپ و تفنگ ولی تلاش شد تا حس آرامش را در بین مردم ایجاد کند.

به گفته مقسمی «انتخاب تیتر و سوتیتر در کتاب برای ایجاد جذابیت برای خوانندگان است و برای آگاهی از پایان داستان به کار برده شده است و وجود پیشگفتار برای آشنایی جوانان با موضوع هشت سال دفاع مقدس نگارش شده است.»

وی اضافه کرد: تحلیلی بودن خاطرات نیز در برخی مواقع لازم است چرا که موجب افزایش جذابیت برای داستان می‌شود و این تحلیل یکی از بخش‌های فعالیت‌های میدانی است. منبع کلی کتاب در پایان آمده و منبع کل کتاب نیز خود افراد بودند که اقدام به نقل قول می‌کردند و به‌عنوان نویسنده ترجیح دادم این کتاب بیشتر با زبان راویان بیان شود.»

منبع: روابط عمومی موسسه نمایشگاه‌های فرهنگی ایران