شهید «حسن مصلح‌خو»:

شهادت حد نهایی تکامل انسان است

شهید «حسن مصلح‌خو» در وصیت‌نامه حود نوشته است: شهادت حد نهایی تکامل انسان است و فکر می‌کنم در راه هدف مقدسی گام برداشته‌ام و جان باخته‌ام. روز شهادت در نظر من شب دامادی‌ام است؛ زیرا من عاشقم و می‌خواهم با نثار خونم به عشقم برسم.

کد خبر: ۲۶۳۰۲۷

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۴

به گزارش دفاع پرس از همدان، در اولین روز از دی‌ماه سال 1340 در یک خانواده‌ مذهبی و انقلابی همدانی، کودکی به دنیا آمد که نامش را «حسن» نهادند.

این کودک با اراده، در سال 1347 برای کسب علم و دانش وارد دبستان شد و تحصیلاتش را ادامه داد، تا اینکه در رشته علوم انساني موفق به دریافت مدرک دیپلم شد.

«حسن مصلح‌خو» با وجود اینکه در سال‌های انقلاب نوجوانی بیش نبود، اما همواره همراه با دیگر نوجوانان، جوانان و دوستان انقلابی خود، در فعالیت‌های انقلابی که در راه مبارزه با حکومت طاغوت بود حضور داشت و در تظاهرت‌های انقلابی نیز شرکت می‌کرد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی، این جوان انقلابی نیز که دوران سربازی در ارتش را سپری می‌کرد، به خطوط مقدم جبهه اعزام شد تا در کنار دیگر فرزندان ایران اسلامی در مقابل دشمن متجاوز ایستادگی کند.

شهید سرافراز «حسن مصلح‌خو» سرانجام بعد از چندین ماه ایثار و از خودگذشتگی در راه وطن، در 30 مهرماه سال 1360 در «سوسنگرد» بر اثر اصابت ترکش به فیض شهادت نائل آمد.

بخشی از وصیت‌نامه شهید «حسن مصلح‌خو»:

مگر نه اینکه طبق آیه 92 سوره آل‌عمران به نیکی نمی‌رسیم مگر از آن چیزی که بیشتر دوست داریم انفاق کنیم. و از جان دوست داشتنی‌تر چیست؟

و باز مگر نه اینکه «إنّا لله و إنّا إليهِ رَاجعُون». به فرمان خدا آمده‌ایم و به سوی او رجوع خواهیم کرد. وقتی مشخص است که به سوی خدا می‌رویم پس چه ترسی از مرگ، و مگر نه اینکه عوامل ترس از مرگ یکی تصور به پایان و نابودی بعد از مرگ است که ما مسلمانیم و طبق آیات 154 بقره و 169 آل‌عمران مرگ را شروع زندگی جاوید می‌دانیم و عامل دیگر ترس از مرگ، انس و علاقه به زندگی مادی است که الحمدالله از نظر مادی چیزی که خود را وابسته به آن بدانم ندارم.

مگر ما از امام حسین (ع) که دنیایی به او علاقه داشت بالاتریم؟ خیلی که به من علاقمند باشند از تعداد انگشتان دست تجاوز نمی‌کنند و اگر هم بدانند که شهادت چه فیض عظیمی است، مطمعناً برای از دست دادن من ناراحت نخواهند شد، زیرا که شهادت حد نهایی تکامل انسان است. دلم می‌خواهد هیچ‌کس برایم ناراحت نباشد، زیرا فکر می‌کنم در راه هدف مقدسی گام برداشته‌ام و جان باخته‌ام. روز شهادت در نظر من شب دامادیم است، زیرا من عاشقم و می‌خواهم با نثار خونم به عشقم برسم. عشقی که به الله داشتم و دارم. «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِين» پس آرزوی مرگ کنید اگر راست می‌گویید (94 – بقره).
انتهای پیام/