اشغال، نا امنی و قحطی عواید ایران از جنگ جهانی دوم بود

موضوع آغاز جنگ جهانی دوم به حدود شش سال قبل از 1939 در کشورهای آلمان و ایتالیا و ظهور افرادی چون آدولف هیتلر رهبر نازی ها در آلمان و موسولینی دیکتاتور ایتالیا باز می گردد.

کد خبر: ۲۶۳۶

تاریخ: ۱۰ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۷:۱۹

خبرگزاری دفاع مقدس: اولین روز سپتامبر سال 1939 میلادی برابر با دهم شهریور ماه 1318 هجری شمسی، دنیا شاهد شعله ور شدن آتش جنگ عظیمی بود که بار دیگر آغازگر آن آلمان بود. این کشور علیرغم شکست در جنگ جهانی اول هرگز از این نبرد سخت و طاقت فرسا درس عبرت نگرفت.

این جنگ آثار بسیاری در سطوح مختلف بین الملل ایجاد نمود؛ اما این شعله ی پر لهیب آتش، برای کشورمان جز اشغال، نا امنی، غارت، ویرانی، قحطی و هرج و مرج عایدی دیگری نداشت.

هیتلر به دنبال گسترش تفکر نازیسم در دنیا بود. وی می خواست از طریق به کار گیری قوه ی قهریه، اهداف اعتقادی، سیاسی و نظامی خود را تعقیب نماید. هدف اعتقادی هیتلر، گسترش نازیسم در سراسر جهان بود. نازیسم مکتبی نژاد پرستانه بود که آلمانی ها را نژاد برتر و دیگر ملل دنیا را پست می پنداشت.

هنوز هم نئو نازیست ها در کشور آلمان وجود دارند. آنان با رنگین پوستان و برخی از مهاجرین رفتارهای تند و خارج از عرفی را انجام می دهند. هدف سیاسی هیتلر، جلوگیری از نفوذ و گسترش کمونیسم، مقابله با افزایش قدرت آمریکا در جهان و به خصوص کاهش اقتدار انگلیسی ها بود.

گسترش سرزمین های آلمان نیز هدف نظامی وی به شمار می رفت. موسولینی نیز در ایتالیا فاشیسم را تعقیب می نمود. فاشیسم نوعی تفکر مستبدانه ی داخلی بود که ضمن استبداد داخلی، بر برتری نژاد خاندان حاکم تأکید دارد.

هیتلر، در نخستین روز سپتامبر سال 1939 میلادی برابر با دهم شهریور ماه 1318 هجری شمسی حمله ی خود به لهستان را به بهانه ی اینکه تونل استراتژیک دانزیک از آن آلمان است، آغاز نمود. آلمان ها و ایتالیایی ها در مقطعی به یکدیگر نزدیک شدند تا به یاری هم بتوانند جلوی آمریکا، انگلیس، فرانسه و اتحاد جماهیر شوروی را بگیرند.

آنان به مستعمرات دول بزرگ مانند لیبی که به نوعی مستعمره ی فرانسوی ها بود یورش بردند تا ضمن تصاحب و گسترش سرزمین های خود، بتوانند عقبه های اقتصادی این قدرت های بزرگ دنیا را قطع کنند و این دولت ها را به زانو درآورند.

علت دیگری که باعث چرخش رضاخان به سمت آلمانها شد، ظهور قدرتی تازه در اروپا بود که رفتار سیاسی آن با فرانسوی ها و انگلیسی ها کاملاً تفاوت داشت؛ ضمناً چون این حرف پشت سرش بود که وی را انگلیسی ها بر تخت نشانده اند، می خواست هر طور هست خود را یک عنصر مستقل نشان دهد.

با آنکه ایران از وجود بزرگان و نخبگان عالمی بهره می برد ولی به علت استبداد رضاشاهی در زمان جنگ جهانی دوم دیپلماسی غیر فعالی داشت. رضاخان علیرغم آنکه پیش از جنگ مستقیماً از آلمان حمایت می کرد ولی با آغاز جنگ جهانی دوم بیطرفی ایران را در آن جنگ اعلام نمود که این یک اقدام به موقع بود.

رضاخان از زمان آغاز جنگ علیرغم وعده های محرمانه ای که به آلمانها داده بود که اجازه ی استفاده از حریم ایران را علیه دول انگلیس و شوروی به ارتش آلمان بدهد به هیچ وجه امکان اجرای این قولها را به دست نیاورد؛ زیرا انگلیسی ها و روس ها به سرعت در سوم شهریور ماه 1320 وارد کشور شدند و راههای مواصلاتی احتمالی آلمانها را اشغال نمودند.

بدین ترتیب از جابجایی نیرو و مهمات برای آلمان در خاک ایران جلوگیری کردند. هر جنگی تلفات و خساراتی برای دولت ها و ملت های درگیر آن جنگ دارد ولی خسارات وارد شده به کشورمان فراتر از خسارات عادی هر جنگی است؛ زیرا ما در جنگ بیطرف بودیم و اصلاً این موضوع از نظر نظامی به ما ربطی نداشت؛ اما کشور اشغال شد و دولتمردان خارجی شاه را برکنار کردند و پسر شانزده ساله اش را بر تخت سلطنت نشاندند.

گفتنی است از نتایج داخلی و بین المللی جنگ جهانی دوم، تشکیل سازمان ملل متحد، قدرت یابی متفقین در قالب شورای امنیت سازمان ملل متحد و تقسیم دنیا به دو بلوک شرق و غرب می باشد.