وصیت‌نامه شهید سید مسعود رضایی/ کسی که رهبرش پیر جماران شد، نمی‌تواند مقابل فریاد کمک‌خواهی مسلمین آرام باشد

شهید رضایی در وصیت‌نامه خود آورده است: خدایا می‌دانی کسی که رهبرش پیر جماران شد، نمی‌تواند آرام باشد در حالی که فریاد مسلمین در سراسر جهان برخاسته است. خدایا ما به عشق مظلومیت ائمه و پیروی از راه آن‌ها که مرگ در راه حق را بر زندگی ذلت‌بار ترجیح داده‌اند، در این راه قدم برداشته‌ایم.

کد خبر: ۲۶۷۱۷۶

تاریخ: ۳۰ آبان ۱۳۹۶ - ۰۶:۰۱

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «سید مسعود رضایی» 15 تیر 1346 چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام در سن 21 سالگی، مورخ 10 تیر 1365 طی عملیات کربلای 2 در منطقه مهران به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

«بسم الله الرحمن الرحیم

ستایش می‌‌کنم خداوندی را که بر بندگان ناسپاسش منت نهاده و بر آن‌ها توفیق لبیک گویی به ندای هل من ناصر حسین زمان را عطا فرمود و آن‌ها را از ذلت و خواری و دلبستگی به دنیا نجات داده، و عشق حسین را در دل آن‌ها قرار داده است.

درود می‌فرستم به تمامی رهپویان راه حق و شهیدان مظلومی که از صدر اسلام تاکنون خون خود را در راه احیای کلمه‌ی «لا اله‌ الا الله» و برپایی حکومتی اسلامی داده‌اند، و سلام بر ذخیره‌ی الهی و منجی عالم بشریت، حضرت مهدی (عج) و نایب بزرگوارش، دست پرورده‌ی خاندان عصمت و طهارت، امام امت رهبر مستضعفین جهان.

خدایا خود می‌دانی انگیزه‌ای که باعث شد قدم در این راه بردارم، جز برای برپایی و برافراشته شدن پرچم حق بر تمامی کاخ‌های ظلم و ستم نبوده است.

خدایا می‌دانی کسی که رهبرش پیر جماران شد، نمی‌تواند آرام باشد در حالی که فریاد مسلمین در سراسر جهان برخاسته است. خدایا ما به عشق مظلومیت ائمه و پیروی از راه آن‌ها که مرگ در راه حق را بر زندگی ذلت‌بار ترجیح داده‌اند، در این راه قدم برداشته‌ایم.

خدایا خود به بزرگواری و رحمت وجود و بخششت این قدم‌های ما را که جز برای رضای تو نخواسته‌ایم باشد، قبول بفرما. خدایا شکر و سپاس درگاه با عظمتت را که به پدر و مادر ما توفیق داده‌ای، ما را در راه دینت پرورش و تربیت کنند، و آن‌ها را راضی کردی که فرزندانشان در این راه قدم بردارند، پس خداوندا خود نیز به آن‌ها صبر و استقامت در این دنیای فانی، و اجر و مزد در دنیای آخرت و جاودانی عطا فرما.

پدر و مادر عزیز و گرامیم، از زحمات و تلاش‌هایی که در راه رشد و تربیتم کشیده‌اید، تشکر و قدردانی می‌کنم. هر چند که نتوانستم جبران آن‌ها را بکنم و اجر و پاداش آن‌ها را به خداوند می‌سپارم، و از شما می‌خواهم که به خداوند نظر داشته باشید و به روز رستاخیز بنگرید، امیدوارم که از شهادت من ناراحت نشوید، که نعمتی است از جانب خداوند که شامل حال این حقیرشده، و سعادت من و شما همراه آن می‌باشد.

از شما برادران عزیزم تقاضا دارم که دست از حمایت اسلام و حکومت اسلامی برندارید، و تا آخرین لحظه‌ی جان خود به هر نحو که می‌توانید، از امام و انقلاب اسلامی حمایت کنید. و از شما خواهران عزیزم می‌خواهم که زینب‌وار عمل کنید و با حجاب خود، که تاثیر آن در حفظ انقلاب از خون من بیشتر است، سهم خود را در حمایت از انقلاب انجام دهید و در هر سنگری که آن سنگر برای پشتیبانی از اسلام و انقلاب می‌باشد و در شان شماست شرکت کنید.

در آخر امیدوارم در شهادت من صبر و استقامت را پیشه کنید که اجر شما با خداوند است و طوری عمل کنید که در برابر حضرت زهرا (س) روسفید باشید و باعث تقویت اسلام و انقلاب شوید.

به امید پیروزی و نصرت رزمندگان اسلام، و طول عمر حضرت امام تا ظهور آقا امام زمان (عج)، در آخر از پدر و مادر و برادران و خواهران مهربانم و تمامی آشنایان و دوستان طلب حلالیت کرده و امیدوارم هر بدی که از ما دیدید به بزرگواری خود ببخشید، که خداوند نیز از شما می‌گذرد، و اگر کسی از ما طلبی دارد پدر و مادرم آن را بپردازند.

والسلام

سید مسعود رضایی

65/4/10 عقبه جبهه مهران»

انتهای پیام/ 181