در نامه ای به دبیرکل سازمان ملل:

هنرمندان ایرانی خواستار محاکمه رژیم صهیونیستی شدند

چگونه با حضور سازمان ملل متحد بعد از گذشت 70 سال از پایان جنگ جهانی دوم، اجازه دادید که هولوکاست ادعایی یهود، در سرزمین فلسطین در مقابل هزار دوربین و میلیاردها چشم تکرار شود؟ و چگونه وجدان انسانیت در مقابل مهاجمان به مدارس سازمان ملل نیز، جرات دفاع ندارد؟

کد خبر: ۲۶۸۹۱

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۵:۲۶

به گزارش سرویس فرهنگی خبرگزاری دفاع مقدس رضا رسولی درباره نامه اتحادیه هنرمندان جهان اسلام به سازمان ملل گفت: از ابتدای حمله ددمنشانه رژیم کودککش به نوار غزه با ارسال چند نامه به دفتر نماینده مقیم سازمان ملل در تهران، مطابق عرف ضوابط بین المللی خواستار دیدار با این مقام مسئول و ارائه درخواست خود به صورت حضوری بودیم اما بعد از گذشت بیش از یک ماه متوجه شدیم که ظاهرا نماینده سازمان ملل وقتی برای بررسی مسائل این چنینی یا دیدار با غیر از برخی جناح های سیاسی ایران را ندارند. به همین دلیل پیام صادر شده امروز با پیک ویژه تقدیم دبیرخانه نمایندگی سازمان ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران می شود.

بر اساس این گزارش متن فارسی این پیام به شرح ذیل است:

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آقای بان کی مون

دبیر کل سازمان ملل متحد

ابتدا به عنوان جامعه هنرمندان مسلمان و ایرانی، قصد داشتیم که به نمایندگی از انسانیت به یاری زبده ترین وکلای بین المللی و حقوق دانان از سران غاصب رژیم اسرائیل به دلیل جرائمی مانند «نقض قواعد آمره بینالمللی»، «نسل کشی»، «جنایت علیه بشریت»، «استفاده از سلاحهای غیر مجاز»، «کشتار غیر نظامیان و انهدام مناطق غیر نظامی» و چندین سرفصل مهم کیفری به دیوانهای بینالمللی شکایت کنیم اما حجم بالا و وضوح بسیار زیاد این جنایات که نه تنها خانههای فلسطینیها، بلکه دفاتر و اماکن سازمان ملل را نیز به خون انسانهای بیگناه رنگین کرده بر ما ثابت کرده که نه جنایات رژیم کودک کش، بر کسی پنهان مانده و نه جامعه جهانی اراده ای برای پایان دادن به این وضعیت تاسف بار دارد.

آقای دبیرکل

چرا هیچ کمیته حقیقت یابی تشکیل نشده تا اجساد به خون آغشته هزاران کودک در غزه و رفح را، همزمان با معدود دیوارهای ترک خورده برخی کوچه های عسقلان و دیگرشهرهای رژیم اشغالگر، مقایسه کند؟

چرا هیچ کس درباره ماهیت دفاع مشروع فلسطینی ها در سرزمین هزاران ساله شان سخنی نمی گوید؟

و درباره اینکه این رژیم جعلی، 100 سال پیش در کجای تاریخ جهان بوده؟ درباره این که حالا جان فلسطینی ها به اندازه برخی از گونه های در خطر انقراض جانوری و یا خطر زباله های زیست محیطی برای جامعه جهانی، سازمان ملل؛ ناتو و کشورهای عضو شورای امنیت ارزش و اهمیت ندارد. برای چه درباره این همه، کسی چیزی نمی پرسد؟

میلیون ها نفر در همه جهان علیه  رژیم سرکوب گر فریاد می زنند و باز هیچ نهاد جهانی، برای چنین دموکراسی آشکاری، در دهکده جهانی ارزشی قائل نیست.

آقای دبیرکل

ما هنرمندان ایرانی می خواهیم که به همراه نمایندگان شما به فلسطین برویم تا دوباره مدارس سازمان ملل برای اهل غزه شروع به کار کند. تا دوربین و کتاب و نقاشی و عکس های ما غزه را به چشمان کم سوی اعضای شورای امنیت نشان دهد و با قدم زدن در شهرهای فلسطینی و مقرهای جعلی رژیم کودک کش، گزارشی جامع از حجم فجایع بشری به جهانیان ارائه کنیم.

آیا به ما کمک می کنید؟

آیا ازطریق نهادهای تامینی و حقوقی ملل متحد، نظیرشورای امنیت، کمیسیون حقوق بشرملل متحد، دادگاه بین المللی لاهه، و محاکم رسیدگی به جنایت جنگی، سران و همکاران رژیم اشغالگر قدس را به پای میز محاکمه می کشانید؟

آیا این دیوانه کودک کش را مجازات می کنید؟

تردید نکنید که تا قرن ها، از هولوکاست 2014 میلادی در غزه یاد خواهد شد و از سازمان مللی که شما به عنوان یک آسیایی، از یک کشور متمدن، مدیریت آن را بر عهده داشتید.

چشم کودکان غزه به شماست.

لطفا آن ها را نا امید نکنید.

بی صبرانه برای پاسخ مثبت شما، لحظه شماری می کنیم.

جمال شورجه (کارگردان سینما)، حبیب الله کاسه ساز (کارگردان سینما)، اصغر پورهاجریان (کارشناس جلوه های ویژه سینما)، حبیب الله بهمنی (کارگردان سینما)، انسیه شاه حسینی (کارگردان سینما)، محمد باشه آهنگر (کارگردان سینما)، حمید بهمنی (کارگردان سینما)، رهبرقنبری (کارگردان سینما)، محمدرضا سرشار(رئیس انجمن قلم ایران)، احمد شاکری (داستان نویس)، محسن پرویز (نویسنده )، راضیه تجار (داستان نویس)، رضا رسولی (نویسنده و نماینده اتحادیه هنرمندان جهان اسلام)، کامران پارسی نژاد (محقق و منتقد ادبیات داستانی)، سهیلا عبدالحسینی (داستان نویس)، سمیرا اصلانپور (داستان نویس)، محمد صادق دهنادی ( نویسنده و روزنامه نگار)، اسماعیل شفیعی سروستانی ( پژوهشگر)، دکتر محمود مطهری نیا ( پژوهشگر)، رضا قریبی (محقق)، محمد شجاعی ( پژوهشگر)، فرید سرمست(خوشنویس)، غلام رضا راهپیما(خوشنویس)، یونس نصیری(خوشنویس)، ضیاء الدین غلامی(خوشنویس)، سید جلیل قاسمی(خوشنویس)، محمد سرمست(خوشنویس)،عباس براتی پور (شاعر)، رضا اسماعیلی (شاعر) ، دکتر غلام رضا کافی(شاعرو مدرس ادبیات)،     بهمن ساکی(شاعر)، حسین اسرافیلی(شاعر)، آلیه مهرابی(شاعر)، رضا استا(شاعر) سید عباس میرهاشمی(عکاس)، کمال الدین شاهرخ (عکاس)، ناصر افراسیابی(عکاس)، محمدحسین حیدری(عکاس)، محمود بدرفر(عکاس)، داریوش عسگری(عکاس)، یوسف زینال زاده(عکاس)، عباس حاجی پورآرانی(عکاس)، مهرزاد ارشدی(عکاس)، سیدمحمد میرزمانی(آهنگساز)، هادی آرزم (آهنگساز)، حسین دی پیر (پژوهشگرموسیقی)، شهرام منظمی(آهنگساز)، رضامهدوی (آهنگساز-پژوهشگرموسیقی)، پیروز ارجمند (آهنگ ساز و مدرس موسیقی)، ایرج نعیمایی(مدرس موسیقی)، جمشید جم(خواننده)، هوشنگ جاوید (پژوهشگر موسیقی)، حسین مسافر آستانه (کارگردان نمایش)، دکتر سعید کشن فلاح(مدرس هنر)، دکتر محمدعلی خبری(مدرس هنر)، حسین پارسایی(کارگردان نمایش)، محسن سلیمانی(مدرس هنر)، سعید نجفیان(کارگردان نمایش)، دکترمحسن سلیمانی(نقاش ومدرس هنر)، محمد اسدی جوزانی(نقاش)، احمد سفلایی(مدرس هنر)، علی حسین امینی(نقاش)، علیرضا پاک بین(نقاش)، دکتر مرتضی حیدری(نقاش ومدرس هنر)، دکتر محمد معمارزاده (نقاش و مدرس هنر)

انتهای پیام/