وصیت‌نامه شهید ابراهیم جداری‌نقاش/ اگر صد جان داشتم، در این راه فدا می‌کردم

شهید جداری در وصیت‌نامه خود آورده است: «ای کفار ای منافقان، ای از خدا بی‌خبران، بدانید که اگر صد جان داشتم، در این راه فدا می‌کردم.»

کد خبر: ۲۷۱۰۷۸

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۹۶ - ۱۲:۱۰

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «ابراهیم جداری نقاش» 23 خرداد 1346 در تهران چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام یکم فروردین 1363 در طلاییه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

«کسانی را که در راه خدا جهاد می‌کنند مرده مپندارید بلکه آن‌ها زنده‌اند و در نزد خدا روزی می‌خورند و از نعمات خداوند بهره‌مند می‌شوند.

وظیفه شیعه در زمان غیبت امام عصر (عج) ما همه انتظار فرج داریم و باید در انتظار خدمت کنیم، انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام امت و باید کوشش کنیم تا قدرت اسلام در عالم تحقق پیدا کند و مقدمات ظهور فراهم شود. (امام خمینی)

با سلام و درود بر امام زمان (عج) و نایب بر حقش امام خمینی و امت شهیدپرور و خانواده‌ی شهدا.

اکنون که خداوند تبارک و تعالی این سعادت را نصیب این بنده حقیر نمود، شکرگزارم که مرا در ردیف رزمندگان اسلام قرار داده و مدیون لطف بیکران او می‌باشم. این بنده گناهکار جز شرمساری چیزی ندارم.

خدایا مرا ببخش و از گناهانم بگذر، من فقط به خاطر رضای تو در این راه قدم گذاشتم و تو خودت می‌دانی که من به طور آگاهانه این راه را انتخاب نمودم.

ای کفار ای منافقان، ای از خدا بی‌خبران، بدانید که اگر صد جان داشتم در این راه فدا می‌کردم.

پروردگارا از تو می‌خواهم که در وقت مردن آنقدر زجر بکشم تا تمامی گناهانم ریخته شود.

ای مادرم تو را قسم می‌دهم وقتی خبر شهادت پسرت را شنیدی گریه مکن و اگر خواستی گریه کنی، برای سالار شهیدان حسین ابن علی (ع) که مظلومانه کشته شد و دیگر شهیدان صدر اسلام و همچنین بهشتی‌‌ها، باهنرها و دستغیب و مدنی‌ها که هر کدام محوری برای انقلاب ما بوده‌اند، گریه کن.

مادرم مرا ببخش و حلالم کن و بعد از مرگم برایم طلب آمرزش کن. ای عزیزان قدر این انقلاب و قدر این رهبر بزرگ را بدانید و به فرمایشات ایشان گوش دهید.

اگر می‌خواهید من را ببینید، صدای من را بشنوید به نماز جمعه بروید و دعای کمیل بخوانید.

برای اسلام و جمهوری اسلامی هر چه در توان دارید کمک کنید، هر چه از نظر مادی و چه معنوی.

اینجانب اول به خانواده خود و بعد به دیگران وصیت می‌کنم، به نمازتان اهمیت بیشتری بدهید، غیبت نکنید، به درد همدیگر برسید، در نمازهای جماعت حتما شرکت کنید و به نماز جمعه بروید. شماها مسئولید، اگر خدمت به این انقلاب نکنید و راه شهیدان را ادامه ندهید. در موقع تشییع جنازه‌ام زیاد سروصدا نکنید و هر طور که اسلام گفته است انجام دهید.

قبرم ساده باشد عکسم را زیاد به در و دیوار نزنید.

روضه امام حسین را بر سر مزارم بخوانید.

خدایا من و گناهانم را ببخش.»

انتهای پیام/ 111