وصیت‌نامه شهید ناصر صادقی/ شربت شهادت بر شهداى انقلاب اسلامى گوارا باد

شهید صادقی در وصیت‌نامه خود آورده است: شهادت همان چیزى است که اولیای الهی آن را آرزو مى‌کردند و از خداى بزرگ در مناجات خود طلب مى‌کردند.

کد خبر: ۲۷۲۴۲۸

تاریخ: ۱۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۳:۴۳

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «ناصر صادقی» سال ۱۳۴۳ در شهر ری چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام هفت مرداد ۱۳۶۱ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

ان الله اشترى من المومنین انفسهم و اموالهم بان لهم الجنة یقـاتلون فى سبیل الله فیقتلون و یقتلون

همانا خداوند جان و مال مومنین را به بهاى بهشت از ایشان خریدارى کرده که در راه خدا جهاد مى‌کنند پس مى‌کشند و کشته مى‌شوند و این خود، سعادت و پیروزى عظیمى است.

پس از حمد و ستایش خداوند تبارک و تعالى و با درود بر رسول اکرم (صلى الله علیه و آله) و ائمه‌ اطهار (علیهم السلام)، بالاخص امام زمان منجى عصر، حضرت مهدى (عج) و نایب برحقش امام خمینى و امت شهید پرور ایران و با سلام بر پدر و مادر و برادرانم و تمام دوستان و آشنایان عزیزم.

با توجه به رهنمودهاى این آیه و آیه‌هاى دیگر درباره‌ مقابله با کفار من آگاهانه تصمیم گرفتم به جبهه آمده و براى رضاى خدا و رسول خدا و اولى الامر بجنگم و به قول امام در این راه چه بکشیم و چه کشته شویم، در هر دو حال پیروزیم.

پدر و مادر و برادرم، این را بدانید که انسان باید از این دنیا برود و حال این رفتن چگونه باید باشد، امام درباره‌ى مردن مى‌فرماید: «این راهى است که باید رفت و سفرى است که باید رفت چه بهتر که در حال خدمت به اسلام و ملت شریف اسلامى شربت شهادت نوشید و با سرافرازى به لقاء الله رسیدن» و این همان چیزى است که اولیای الهی آن را آرزو مى‌کردند و از خداى بزرگ در مناجات خود طلب مى‌کردند. گوارا باد شربت شهادت بر شهداى انقلاب اسلامى، به خصوص شهداى اخیر ما.

در این راه احساس وظیفه‌ شرعى مى‌کنم که براى حراست از انقلاب اسلامى که با خون هزاران جوان به پیروزى رسید به جنگ با دشمنان دین و قرآن بپردازم و اگر در این راه لیاقت جان دادن در راه خدا نصیبم شود به جایى مى‌روم که ملکوتش نامند، آن جا که بهشتش نامند.

از شما پدر و مادر و برادرانم درخواست مى‌کنم که در مرگ من سوگوارى نکنید، بلکه شاد باشید و افتخار کنید که عزیزى را در راه خدا از دست داده‌اید. در شب هفت من لباس شادى بر تن کنید. از تو مادر عزیز و مهربانم عاجزانه درخواست مى‌کنم مرا به خاطر آن همه زحمت‌هایى که به تو دادم ببخشى، تا این که در درگاه خداوند متعال روسیاه نباشم.

بعد از من اى مادر دیگر مکن زارى

رفتم کنم اینک از دین حق یارى

پرورده‌اى من را از بهر جانبازى

در راه نخل دین، خونم شود جارى

سرباز اسلامم گشتم فدا مادر

از سوی دل برخوان هر شب دعا مادر

خواه از خدا آنگه اى باوفا مادر

یارى کند ما را در راه دین دارى

آمد به قربانگاه سرباز حزب الله

جان برکفش باشد همچون ذبیح الله

دارد به سر شوق یارى روح الله

اندر دلش باشد عشق لقاء الله

از شما خواهش مى‌کنم که در دعا‌ها و نماز شب‌هایتان دعاى به رهبر یادتان نرود. خدایا تو را به جان مهدى تو را به حق مهدى تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار.

پدرم آن مقدار اندوخته‌اى پولى که دارم را در راه رضاى اسلام و مسلمین مصرف کن و در آخر از خداوند تبارک و تعالى طلب طول عمر براى امام و تمام خدمتگزاران اسلام مى‌نمایم و از خدا مى‌خواهم که راه کربلا و سپس قدس باز شود تا خانواده‌ى شهدا آن جا را زیارت کنند و ببینند که خون عزیزانشان به هدر نرفته است.»

انتهای پیام/ ۱۸۱