وصیت‌نامه شهید داود گلپایگانی/ آگاهانه به استقبال شهادت می‌روم

شهید گلپایگانی در وصیت‌نامه خود آورده است: «از همان اول که به عضویت سپاه پاسداران درآمدم، می‌دانستم که آخر این راه شهادت است و آگاهانه این مسئولیت را قبول کردم تا آن‌جا که بتوانم این مسئولیت را به نحو احسن انجام می‌دهم.»

کد خبر: ۲۷۲۵۸۶

تاریخ: ۱۲ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۹

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «داود گلپایگانی» یکم فروردین ۱۳۴۲ در خمین دیده به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی به عضویت سپاه پاسداران درآمد و عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام هفت فروردین ۱۳۶۱ با سمت فرمانده گردان سقز به درجه شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

«الَّذینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ (بقره ۱۵۶)

با درود و سلام به رهبر کبیر و یارى کننده مستضعفان و درود بر شهیدان گلگون کفن که در راه اسلام جان داده‌اند و درود بر امت شهید پرور ایران

به فرمان امام امت امام خمینى بت‌شکن براى جنگ با جور و ستم و تجاوز ظلم راهى شهر شهادت می‌شوم تا براى اسلام و با یارى برادران فتح و پیروزى آوریم و اگر خدا بخواهد در این راه به شهادت برسم.

اما شما‌ای امت مسلمان همیشه گوش به فرمان این ابراهیم زمان روح‌الله خمینی باشید و نگذارید که او در مقابل توطئه داخلى و خارجى تنها باشد و همیشه این مقام را که ما هم سرباز تویم خمینى حفظ کنیم و با مشت در دهان این شیطان صفتان بزنید و همیشه با ستمگران (آمریکا ـ شوروى) مبارزه کنید، و این جنگ یک آزمایش است براى ما ملت، چون خداوند در سوره محمد آیه چهار می‌فرماید و اگر خدا مى‌خواست حتما شما را یارى می‌کرد؛ ولیکن مشیت خدا این است تا شما را گرفتار عده دیگرى از خودتان نماید و آزمایش کند پس کسانی‌که در راه خدا پیکار کرده و کشته شوند کارهاى آن‌ها گم نخواهد شد.

پدر و مادر از شما می‌خواهم که من را حلال کنید و براى من گریه نکنید که من راه خود را شناخته بوده‌ام دیگر چشمى به این دنیا و زندگى فانی آن را ندارم و از همان اول که به عضویت سپاه پاسداران درآمدم می‌دانستم که آخر این راه شهادت است و آگاهانه این مسئولیت را قبول کردم تا آن‌جا که بتوانم این مسئولیت را به نحو احسن انجام می‌دهم به امید آن روز که چندان دیر نیست که پوزه تمام دشمنان اسلام را به خاک بمالیم و انسان‌هاى دربند کشیده شده را آزاد سازیم و به راه راست هدایت کنیم.

از تمام برادران پاسدار می‌خواهم اگر از من بدى دیده‌اند به خوبى خود من را حلال کنند و در تحکیم برادرى با همدیگر کوشا باشند پدر جان تمام پس انداز من را به حساب جنگ بریزید؛ و کسانى که راه من را قبول نداشته‌اند در مراسم شهادت من شرکت نکنند.

شما را در شهادتم اول به تقوا و بعد به صبر دعوت می‌کنم.

اشهد ان لا اله الا الله

اشهد ان محمدا رسول الله

اشهد ان علیا ولى الله»

انتهای پیام/ 111