وصیت‌نامه شهید محمدرضا سمیعی‌زاده/ راه حسین (ع) را انتخاب کنید

شهید سمیعی‌زاده در وصیت نامه خود آورده است: براى حفظ قرآن و اسلام، باید از بذل جان و مال، دریغ نکرد؛ پس ما جوانان باید راه حسین (ع) را انتخاب کنیم؛ چرا که مرگ با عزت، بهتر از زندگى با ذلت است.

کد خبر: ۲۷۲۷۲۵

تاریخ: ۱۶ دی ۱۳۹۶ - ۰۶:۰۱

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «محمدرضا سمیعی‌زاده» پنج اردیبهشت ۱۳۴۰ در شهر قزوین چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی به عضویت ارتش جمهوری اسلامی درآمد و عازم جبهه حق علیه باطل شد. محمدرضا سرانجام ۱۱ دی ۱۳۶۰ در سردشت به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

«خداوند دوست دارد کسانى را که در راهش جهاد کنند و صف واحد تشکیل دهند؛ همچون بنیانی محکم و پیوسته.

بدانید که قواى مسلح ما، قدرتی است عظیم و منسجم که چون سدى آهنین جلوى همه قدرتمندان ایستاده است.
براى حفظ قرآن و اسلام، باید از بذل جان و مال، دریغ نکرد؛ پس ما جوانان باید راه حسین (ع) را انتخاب کنیم؛ چرا که مرگ با عزت، بهتر از زندگى با ذلت است.

خلاصه هدف این حقیر عبارتند از:

۱- حقیر براى حفظ اسلام و ولایت فقیه و حکومت جمهورى اسلامى ایران، به رهبرى حضرت امام خمینى، این راه را آگاهانه انتخاب کردم و به همین خاطر بهترین چیزها، یعنى جانم را فدا می‌کنم تا شاید خدمتى به انقلاب کرده باشم.

۲- برادران و خواهرانم! شما را به خون پاک شهدا قسم می‌‏دهم، نسبت به اسلام و قرآن و امام و یکدیگر، احساس مسئولیت کنید؛ چنان چه مسلمان واقعى هستید.

۳- هر کجا هستید از روحانیت مبارز دفاع کنید تا قدرت اسلام را به جهانیان بشناسانید.

۴- با شرکت در نماز جمعه، مشت محکمى به دهان ابرقدرت‌های جهانخوار بزنید.

۵- تنها حرف من این است: اسلام و امام را از یاد نبرید.

۶- اى مردم مسلمان! بدانید که ما براى خاک نمی‌جنگیم؛ بلکه براى اسلام عزیز می‌‏جنگیم.

۷- اى مردم! آستین‌ها را بالا زده و از جنگ و شهادت در راه خدا نترسید و بر امپریالیست، قدرت‌های شرق و غرب و اسرائیل کافر، بشورید و انسان‌هاى به بند کشیده را آزاد سازید؛ البته به رهبرى امام خمینى عزیز.

۸- قدر و ارزش یکدیگر را بدانید و به فکر یکدیگر باشید و از تبلیغات اسلامى و با سواد کردن مردم و بیدارکردن آنان، غفلت نکنید که مبادا آنان کورکورانه، منحرف شوند.

۹- سنگرهاى خود، یعنى مساجد را رها نکنید؛ چون مساجد به نوبه خود دانشگاه و حوزه علمیه‌اند.

۱۰- پدر و مادر و خواهران و برادران عزیزم! سلام مرا پذیرفته و حلالم کنید. برایم چلچراغ بسته، مبادا در شهادتم گریه کنید. بر سر در خانه پرچم سبز زده و افتخار کنید که فرزندتان در راه اسلام شهید شده است.

زمان شهادت من، شب عروسى من است؛ پس برایم جشن بگیرید. اى ملت شهید پرور ایران، تنها راه نجات اسلام و رهایی مستضعفین و پیروزى نهایی، پشتیبانى قاطع و بی‌دریغ خود از دولت جمهورى اسلامى و پیوستن به خط امام که همان خط اصیل اسلام و محمد (ص) است می‌باشد و بدانید که وظیفه هر فرد مسلمان است که به میهن و دینش خدمت کند و همان‌طور که با اعزام نیرو به جبهه ثابت کردید، باز هم زیر بار ظلم و سلطه استعمار نروید و انسان‌هاى زیر بند کشیده را آزاد سازید.

در آخر از پدر عزیزم خواهشی دارم؛ پول‌هایی را که در این بانک و آن بانک دارم، اگر توانستید آن‌ها را به حساب ۱۰۰ امام واریز کنید و اگر خودتان احتیاج داشتید، باز هم مسأله‌ای نیست.»

انتهای پیام/ 111