یادداشت/ سید عبد‌الله متولیان

عبرت‌ها و اندرزهای فتنه ۹۶

فتنه ۹۶ در مقیاس با دو فتنه پیشین (۷۸ و ۸۸) دارای نکات عبرت‌آموزی است که توجه به آن‌ها می‌تواند ما را در برخورد با حوادث مشابه در آینده مدد و یاری برساند.

کد خبر: ۲۷۳۲۱۸

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۶ - ۰۲:۳۰

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع پرس، سید عبدالله متولیان در یادداشتی نوشت:

فتنه ۹۶ در مقیاس با دو فتنه پیشین (۷۸ و ۸۸) دارای نکات عبرت‌آموزی است که توجه به آنها می‌تواند ما را در برخورد با حوادث مشابه در آینده مدد و یاری برساند. برخی از ویژگی‌های فتنه ۹۶ از این قرار است:

این فتنه نشان داد که هیچ‌گاه نباید از دشمن غافل شویم. به فرمایش مولای متقیان حضرت علی علیه‌السلام هرگز نباید در برابر مکر و حیله دشمن خواب برویم که دشمن بیدار است و همواره در حال دسیسه‌چینی و فتنه‌گری است.

زیرساخت اصلی این فتنه، ظرفیت‌های فراوان شبکه‌های مجازی بود که دشمن توانسته بود با ترمیم ایرادات، اشکالات و معایب طرح نسیم ۱ (شبکه ارتباطی فتنه ۷۸) و طرح نسیم ۲ (شبکه ارتباطی فتنه ۸۸)، طرح نسیم ۳ را برای سازماندهی و انسجام ارتباطات اعضای فتنه‌جو در بستر شبکه‌های مجازی و اجتماعی به کار بگیرد.

بستر و بهانه فتنه‌جویان در این فتنه فشارهای شکننده  مشکلات اجتماعی بر مردم (مالباختگان، بیکاری، رکود، فقر عمومی و...) بود و ستاد فرماندهی فتنه بر این باور بود که خواهد توانست بر بستر معضلات اجتماعی و گرفتاری‌های مردم کشور را به هرج و مرج بکشاند.

دشمن در فتنه موصوف توانسته بود به راحتی از لایه‌های سیستم‌های اطلاعاتی نظام عبور کند و با استفاده از اصل غافلگیری کشور را به آشوب بکشاند.

حمایت و هدایت مستقیم و علنی دشمنان بیرونی متشکل از رژیم صهیونیستی، غرب (امریکا، فرانسه، انگلیس) و رژیم سعودی حاکم بر حجاز در این فتنه کاملاً مشهود بود.

آشوبگران با سیاستگذاری مثلث شوم عبری- غربی- وهابی واگرایی اقوام و قومیت‌ها را هدف گرفته و قویاً بر این باور بودند که مشکلات اجتماعی می‌تواند دستاویز خوبی برای راه‌اندازی جنگ قومیت‌ها و انفصال موزائیک امنیتی کشور و ناتوانی مرکزیت کشور برای بازگرداندن آرامش و انسجام قومیتی باشد.

فتنه‌جویان و اوباش اجتماعی در این فتنه فاقد سرمایه اجتماعی مردمی بوده و محاسبات آنان صرفاً بر اختلاف‌افکنی و خط تفرقه استوار شده بود.

با قطع و فیلترشدن شبکه‌های اجتماعی ارتباط اوباش فتنه‌جو به کلی از هم گسسته و شیرازه فتنه از هم پاشید و با توجه به تهدیدهای علنی غرب و قرائن و شواهد موجود این خطر وجود دارد که در فتنه‌های احتمالی مشابه امکان فیلتر کردن شبکه‌های مجازی و قطع ارتباط اعضای شبکه وجود نداشته باشد.

برای اولین بار هیچ‌یک از احزاب و جناح‌های سیاسی داخلی در یک فتنه بزرگ مستقیماً دست نداشتند و همین امر مهم سبب قطع حلقه اتصال فتنه‌گران با مردم شده بود و بدنه مردمی هیچ‌کدام از احزاب سیاسی (اصلاح‌طلب و اصول‌گرا و...) در شهرها با فتنه‌گران همراهی نکردند.

این فتنه یک فتنه سه ضلعی (اجتماعی، سیاسی و امنیتی) بود که ضلع اول آن اجتماعی و بر همراهی مردم به دلیل مشکلات فراوان اقتصادی تکیه داشت و ضلع دوم آن سیاسی و بر واگرایی اقوام ترک و لر و... متکی بود و بالاخره ضلع سوم آن امنیتی و بر ورود داعش و چته‌های ضد انقلاب و بروز ناامنی‌های گسترده در شهرها استوار بود و چنانچه سه ضلع فتنه به یکدیگر ملحق می‌شدند بی‌شک مثلث عبری- غربی- وهابی مستقیماً به ایران حمله می‌کرد.

فتنه‌گران در این فتنه با یک برآورد غلط و مخدوش از واگرایی فرهنگی و دینی مردم ایران، مستقیماً و بدون واهمه به مبانی فرهنگی و اعتقادات مردم حمله‌ور شده و با آتش زدن پرچم ایران، حسینیه‌ها، توهین به مقدسات و هتک شعائر دینی خط براندازی را ترسیم کردند.

انتخاب تاریخ ۶ دی (به‌عنوان تکرار ۶ دی ۸۸) و نزدیکی آن به بهمن ماه پرده از لجاجت برنامه‌ریزی شده و نمادین دشمنان قسم خورده جمهوری اسلامی ایران بر می‌دارد، به گونه‌ای که تصور می‌کردند تا ۲۲ بهمن ماه سال‌جاری به اهداف پلید خود در خارج کردن اوضاع کشور از کنترل جامه عمل بپوشانند.

شیوه عمل فتنه‌گران و مواضع مثلث عبری- غربی- وهابی حاکی از این بود که از مدت‌ها پیش در فضایی کاملاً پنهان و دور از چشم دستگاه‌های مسئول در حوزه‌های امنیتی، اطلاعاتی، انتظامی و... برای این فتنه برنامه‌ریزی کرده بودند.

این اولین باری بود که فتنه‌گران پشت هیچ شخصیت داخلی سنگر نگرفته و مستقیماً و بدون واهمه با تعقیب سناریوی کشته‌سازی بحث براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران را دنبال نمودند.

در فتنه ۹۶ خیلی سریع‌تر از آنچه فکر می‌شد تنها به فاصله یک روز، آشوب‌ها از پیگیری مطالبات مردم (به‌عنوان بهانه اغتشاش‌گری) به سمت تقابل با نظام و تصرف اماکن نظامی و انتظامی و... تغییر مسیر داد.

پس از فروکش کردن شرارت و آشوبگری و شکست رسمی فتنه (در کوتاه‌ترین زمان ممکن) دشمنان بهت‌زده و عصبانی (محور شرارت عبری- عربی- وهابی) برای نخستین بار به‌صورت علنی در شورای امنیت سازمان ملل متحد خواستار بررسی موضوع و احقاق حق!؟ اغتشاشگران شدند که به لطف خداوند سبحان در تحقق خواسته‌های نامشروع خود ناکام ماندند.

نحوه عمل اغتشاشگران از حضور برخی عوامل خارجی (دوتابعیتی از خارج وارد ایران شده) آموزش دیده و دارای برنامه حکایت می‌کرد. این فتنه نشان داد که:

دشمنان قسم خورده نظام مقدس اسلامی، لحظه‌ای دست از فتنه‌گری و تلاش برای براندازی جمهوری اسلامی ایران بر نمی‌دارند.

کسانی که در داخل با شنیدن کلمه «دشمن» بدنشان کهیر می‌زند باید بدانند که سهل‌اندیشی و نگاه ساده‌لوحانه به دشمن و تلاش برای تعامل با دشمن به جای تلاش برای افزایش قدرت به قیمت جری شدن دشمن و جان و مال و ناموس هم‌وطنان تمام خواهد شد.

فضای مجازی به عکس نامش یک فضای واقعی و یک ظرفیت عظیم است که از یک‌سو فرصت‌های طلایی در اختیار مردم و نظام قرار می‌دهد و از دیگر سو یک تهدید جدی و بستری آماده و قوی برای براندازی است و غلبه فرصت‌ها بر تهدیدات فضای مجازی مستلزم برنامه‌ریزی دقیق و قوی است.

از سال ۸٤ موضوع شبکه ملی اطلاعات در دستور کار مدیران ذی‌ربط در نظام قرار گرفته اما به رغم گذشت ۱۲ سال هنوز مردم در آرزوی پیدایش شبکه ملی اطلاعات به سر برده و از آسیب‌های شبکه‌های قرضی در امان نیستند و همان‌گونه که مقام معظم رهبری فرموده‌اند در فضای مجازی هزاران توپخانه در حال شلیک به باورها و اعتقادات و ایمان مردم هستند. باید شورای عالی فضای مجازی به فوریت با بسیج امکانات به این وعده بسیار مهم جامه عمل بپوشانند.

در شرایطی که یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم بحث اشتغال بوده و بسیاری از آحاد جامعه از طریق دنیای مجازی ارتزاق می‌کنند، متأسفانه قطع موقتی و ایجاد اختلال در شبکه‌های مجازی مستقیماً زندگی بسیاری از شهروندان را تحت‌الشعاع خود قرار داده و همین امر بر اهمیت سرعت بخشی به راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات می‌افزاید.

سازماندهی پنهانی شبکه براندازی بر بستر شبکه‌های مجازی زنگ خطری جدی را بیخ گوش دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی به صدا درآورده است و این دستگاه‌ها باید خود را برای پیش‌بینی، شناسایی و برخورد با فتته‌های احتمالی بعدی آماده کنند.

منبع: روزنامه جوان