وصیت‌نامه شهید محمدمحمود واعظی‌ کاشانی/ خداوندا به من قدرتی عطا فرما تا بتوانم بر نفس خود غلبه کنم

شهید واعظی کاشانی در وصیت‌نامه خود آورده است: «خداوندا! به من قدرتی عطا فرما تا بتوانم بر نفس خود غلبه کرده و در راه خودت جهاد کنم. خداوندا از تو متشکرم که در مقابل عشق من، بهشت را وعده دادی.»

کد خبر: ۲۷۳۳۹۱

تاریخ: ۲۰ دی ۱۳۹۶ - ۰۶:۰۱

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «محمد محمود واعظی کاشانی» پنج خرداد ۱۳۴۷ چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام چهار اسفند ۱۳۶۲ طی عملیات خیبر در منطقه طلائیه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

«ان الله اشتری من المومنین انفسهم و اموالهم بان لهم الجنه یقاتلون فی سبیل الله فیقتلون و یقتلون

خدا جان و مال اهل ایمان را به بهشت خریداری کرده. آن‌ها که در راه خدا جهاد می‌کنند که دشمنان دین را بکشند یا خود کشته شوند.

با سلام و درود فراوان حضور آقا صاحب عصر امام مهدی و نائب بر حقش امام مسلمانان زمان، دشمن مستکبران، یاور مستضعفان؛ و با سلام حضور شهدا، که حق زیادی برگردن ما دارند و سلام به مجروحین عزیز ان‌شاءالله که ما را حلال می‌کنند این وصیت‌نامه را شروع می‌کنم ان‌شاءالله خدا کمک کند.

خداوندا بنده گناهکاری هستم که برای توبه به جبهه‌ها که دانشگاه انسان‌سازی است آمده‌ام و شکرگزارم که در این راه به من گنهکار راه صحیح را نشان دادی بارالها به من توان ده تا بتوانم در این راه حق جهاد کنم تا به ندای هل من ناصر ینصرنی حسین لبیک بگویم. خداوندا به من قدرتی عطا فرما تا بتوانم بر نفس خود غلبه کرده و در راه خودت جهاد کنم. خداوندا از تو متشکرم که در مقابل عشق من بهشت را وعده دادی.

این قسمت از وصیت‌نامه برای پدر عزیزم است:

پدر جان امیدوارم مرا حلال کنی. پدر جان من کوچک‌تر از آن هستم که برای شما نصیحت بنویسم. ولی امیدوارم همانطور که تا به حال در آن لباس مقدس به اسلام خدمت کرده‌اید همانطور به اسلام خدمت کنید من نمی‌گویم در شهادت من گریه نکنید، ولی سعی کنید در خفا گریه کنید.

این قسمت را برای مادر عزیزم می‌نویسم:

مادر جان امیدوارم شما هم مرا حلال کنی می‌دانم زیاد شما را اذیت کرده‌ام ولیکن امید دارم که شما مرا ببخشید من می‌دانم فرزند خوبی برای شما نبوده‌ام و به رفتار خود اعتراف می‌کنم، ولی باز امید بخشش دارم و از شما می‌خواهم سعی کنید در خفا گریه کنید برای من.

این قسمت مخصوص برادر و خواهرانم می‌باشد:

برادر و خواهر عزیز در اول وصیت از شما امید بخشش و حلالیت می‌طلبم هر چند شما را اذیت کرده‌ام، ولی زبان بخشش باز می‌کنم و امیدوارم که مرا حلال کنید در ضمن اگر چیزی به شما بدهکارم، چون من یادم نیست خودتان حلال کنید فقط راه پیروزی اسلام راه امام مسلمین است.

این قسمت از وصیت‌نامه شخصی است خدمت خانواده:

خانواده عزیز این حقیر کوچک حدود ۱۰ روز از وقتی که روزه به من مکلف شده بدهکارم و نماز هم حدود ۲ سال امیدوارم که اگر توانستید آن‌ها را عمل کنید. پول بدهی زیادی ندارم، ولی اگر کسی آمد و طلب کرد به او بدهید، چون امکان دارد من یادم نباشد و وسایل شخصی مرا هم هر جور که خودتان می‌خواهید و صلاح می‌دانید از آن‎ها استفاده کنید در ضمن اگر وصیت‌نامه چیزی اشتباه است قابل اصلاح می‌باشد البته فقط پدر یا مادر.

مقصد دیار قدس همپای جلودار هرچند در این راه شهادت هم نصیب شود کمال سعادت انسان است.

بنده کوچک شما محمود واعظی

۶۲/۱۲/۳»

انتهای پیام/ 181