حجت‌الاسلام پژمان‎‌‌فر در پاسداشت «ابوالفضل سپهر»:

راهگشای خروج از شرایط امروز دفاع مقدس است

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی گفت: جامعه امروز شرایط سختی دارد و برای خروج از آن جز دفاع مقدس راهگشا نخواهد بود.

کد خبر: ۲۷۳۹۸۸

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۹۶ - ۲۱:۳۰

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، چهلمین شب شاعر، پاسداشت زنده یاد «ابوالفضل سپهر» بعد از ظهر امروز (یکشنبه، ۲۵ دی ماه) با حضور گلعلی بابایی، حسین قرایی، مصطفی محدثی‌خراسانی، حجت‌الاسلام محمدرضا زائری، رحیم چهره‌خند، حمید داودآبادی، احمد بابایی، میلاد عرفان‌پور، وحید جلیلی، حجت‌الاسلام نصرالله پژمان‌فر و مسعود ده‌نمکی در نخلستان اوج برگزار شد.

«محمدعلی صمدی» پژوهشگر و نویسنده عرصه دفاع مقدس در این مراسم با اشاره به اولین دیدارش با مرحوم ابوالفضل سپهر اظهار داشت: سال 1377 در نشریه شلمچه او را با پای گچ‌ گرفته دیدم. در دیدار اول نتوانستم با او ارتباط برقرار کنم بعد از مدتی نمی‌دانم چه شد که باهم جوش خوردیم. من در خلوت با او بودم اما حرف‌های معنوی که در موردش گفته می‌شود خیلی برایم ملموس نیست، زیرا تا زمانی که با هم بودیم پیوسته بَر سَر و کله هم می‌زدیم.

وی افزود: انتشار اولین سروده‌های وی با نشریه آقای مسعود ده‌نمکی آغاز شد، اما درخشش او با مجله فکه و آقای داودآبادی رقم خورد. او به من می‌گفتم: برایم تاریخ جنگ را بگو تا از روز اول جنگ را تبدیل به شعر کنم، حتی بیت اول مرتبط با روز اول جنگ را خودش گفته بود.

خروج از شرایط سخت امروز با دفاع مقدس

حجت‌الاسلام «نصرالله پژمانفر» عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در ادامه این مراسم گفت: سپهر سعی کرد آن چیزهایی که از جبهه‌ها باید ببیند را ببیند و در اشعارش نشان دهد.

وی افزود: با وجود اینکه دو دهه از دفاع مقدس می‌گذرد، می‌بینیم که این اتفاقات در حال فراموشی است. شاهدان آن روزگار توانستند برخی مسائل را به نسل بعد منتقل کنند تا در قالب شعر و دیگر قالب‌های هنری بیان شود، اما مسئولان نتوانستند از ارزش‌ها دفاع کنند. امروز می‌بینیم که بسیاری از آنها از جامعه رفته، اما با برگزاری چنین برنامه‌هایی می‌توان آنها را نگه داشت، زیرا جامعه امروز شرایط سختی دارد و برای خروج از آن جز دفاع مقدس راهگشا نخواهد بود.

یاد شهدا و خاک‌های جنوب او را هوایی کرده بود

مادر ابوالفضل سپهر در پایان این مراسم گفت: ابوالفضل هر قدر می‌گفت و می‌سرود، بیشتر شیفته شهدا می‌شد. یاد شهدا و خاک‌های جنوب او را هوایی کرده بود. اگر اشعار او به دل می‌نشیند به خاطر این است که از صافی دل عاشقش گذر کرده بود.

وی افزود: او انگار برای عاشق شدن به دنیا آمده بود، برای خادم شهدا بودن، فدایی ایثارگران و جانبازان راه خمینی بودن؛ پسر من برایم مایه افتخار بوده است.

انتهای پیام/ 121