یادداشت/

تأملی بر حمله نظامی ترکیه به عفرین سوریه و اهداف کشور‌های ذی‌نفع

روسیه و سوریه مهم‌ترین هدفی که در سوریه دنبال می‌کنند، «حفظ تمامیت ارضی» است که این مهم در چند روز اخیر مورد تأکید دولت و ارتش ترکیه هم بوده و در حقیقت با انجام این حملات، حفظت تمامیت ارضی قطعیت نسبی و موقتی می‌یابد.

کد خبر: ۲۷۵۱۸۸

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۸:۲۷

به گزارش گروه بین‌الملل دفاع پرس، حسن صادقیان کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری دفاع مقدس قرار داده است، به حمله نظامی ترکیه به عفرین سوریه پرداخته و نوشته است: در این که حمله نظامی ترکیه به عفرین سوریه با هماهنگی و موافقت کشور‌های ذی نفع انجام شده است، جای تردید وجود ندارد؛ لذا در این مجال تلاش شده است اهداف برخی از کشور‌ها در این خصوص مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

روسیه و سوریه مهم‌ترین هدفی که در سوریه دنبال می‌کنند، «حفظ تمامیت ارضی» است که این مهم در چند روز اخیر مورد تأکید دولت و ارتش ترکیه هم بوده و در حقیقت با انجام این حملات، حفاظت تمامیت ارضی قطعیت نسبی و موقتی می‌یابد؛ چرا که ایالات متحده آمریکا به دنبال تجزیه سوریه از طریق نیرو‌های شبه نظامی پ.ک.ک و پ.ی.د. است.

در این راستا «عفرین» به عنوان یکی از شاخه‌های مهم مناطق شناسایی شده از سوی ایالت متحده آمریکا است که در صورت کنترل آن از سوی ارتش ترکیه، در حقیقت امنیت و تمامیت ارضی به آن مناطق بر می‏‌گردد. در این معنا می‌توانیم ادعا کنیم که نوعی «وکالت» حفظ تمامیت ارضی از سوی روسیه و تا حدودی سوریه به ترکیه داده شده است.

از سوی دیگر دولت ترکیه هم اهداف مهم داخلی و خارجی را در این خصوص دنبال می‌کند که اهم آن بدین ترتیب می‌باشد:

1- شکستن «محاصره تروریستی» که نیرو‌های شبه نظامی پ.ک.ک و پ.ی.د. با حمایت تسهیلات نظامی غرب در مرز‌های 900 کیلومتری سوریه و ترکیه به وجود آورده‌‏اند.
2- مسدود کردن راه نفوذ گروه‌های تروریستی به ترکیه از کوه‌های آمانوس و بستن مسیر گروه‌های تروریستی از عفرین به سمت دریای مدیترانه
3- کاهش تهدیدات آن‌ها بر عملیات سپر فرات و منطقه کاهش تنش در ادلب سوریه
4- کسب دستاورد‌های سیاسی در عرصه داخلی به دلیل نزدیکی انتخابات سال 2019
5- مخالفت با پروژه‌ها و برنامه‌های کشور‌های غربی به ویژه ایالات متحده آمریکا در مرز‌های ترکیه جهت ایجاد تنش و اغتشاش در داخل ترکیه و تهدید بقا
6- تأثیرگذاری بر برتری‌های استراتژیک دشمن از طریق اعمال قابلیت‌های نظامی و غیرنظامی در سطوح تاکتیکی، عملیاتی و استراتژیک

سیاست و اهداف سیاسی ایالات متحده آمریکا هم در منطقه خاورمیانه به ویژه سوریه آشکار است: «ایجاد تفرقه و نزاع و بهره برداری لازم و کافی از تحولات»؛ در سال 2016 میزان فروش تسهیلات نظامی در دنیا 1.7 تریلیون دلار بوده است؛ ترامپ نزدیک 400 میلیارد دلار تنها به قطر و عربستان سعودی تسهیلان نظامی فروخته است!

البته به دلیل اینکه روسیه در عراق تا سال‌های 2040 قراردا‌های نفتی و گازی با مناطق کردستان عراق بسته است، امکان نفوذ آمریکا در عراق محدود است به همین دلیل هم است که از استقلال کرد‌های عراق حمایت به عمل نیاورد! لذا سوریه و به ویژه مناطق نفت خیز آن برای آمریکا نقش محوری و استراتژیک دارد؛ لذا بعید است به سادگی اجازه دهد ترکیه تماماً نیرو‌های نظامی کرد را از مناطق مدنظر تسویه کند.

اما چیزی که مشخص است «نقش ثانوی» داشتن منطقه عفرین برای آمریکا است؛ اما «شرق فرات» جزء خطوط قرمز محسوب می‌شود. به همین دلیل است که آمریکا پایگاه نظامی با 30 هزار نیروی نظامی متشکل از سربازان آمریکایی، پ.ک.ک. و پ.ی.د. در آنجا مستقر کرده است.

نکته آخر و مهم توجه بر «سکوت» ایالات متحده آمریکا در خصوص عملیات نظامی ترکیه در سوریه است؛ گویا هدف اصلی غرب از ایجاد منطقه کردنشین تحت کنترل پ.ک.ک، ترکیه نیست؛ بلکه «ایران» است. استفاده از نیرو‌های نظامی پ.ک.ک. و پ.ی.د. علیه ایران یکی از اهداف اصلی ایالات متحده آمریکا در سال‌‏های آتی خواهد بود که فعلاً پایه‌های اولیه آن چیده می‌شود! اقناع کردن ترکیه جهت سکوت در این امر، یعنی قدرت گرفتن پ.ک.ک و پ.ی.د. برای فشار آوردن به ایران، سیاست مهم آمریکاست که فعلاً با شکست روبرو شده است؛ چرا که برای ترکیه حفظ و کنترل مرز‌ها امری حیاتی و قابل معامله نیست.

انتهای پیام/ 411