وصیت‌نامه شهید صادق دمیرچلی/ امیدوارم خونم برای اسلام سود داشته باشد

شهید دمیرچلی در وصیت‌نامه خود آورده است: «من می‌دانم، شاید زندگی من باعث خدمتی به اسلام و شما نشده باشد؛ اما امیدوارم خونم مثمر ثمر واقع شود.»

کد خبر: ۲۷۵۳۱۲

تاریخ: ۰۶ فروردين ۱۳۹۷ - ۰۱:۰۰

به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «صادق دمیرچلی» ۱۴ بهمن ۱۳۴۵ در بوئین‌زهرا چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی به عضویت سپاه پاسداران در آمد و عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام یک بهمن ۱۳۶۵ در شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

«سلام و درود بی کران، بر تمامی شهدای به خون خفته تاریخ، از صدر اسلام تاکنون و آنانی که با ایثار خون خویش، درخت اسلام را آبیاری و با صدای خون خویش، خفتگان عالم را از خواب غفلت بیدار کردند و مجد و عظمت را برای اسلام و مسلمین و خواری و زبونی را برای کفار سیه روز، به ارمغان آوردند.

سلام و درود بر شما پدران و مادرانی که با فرستادن فرزندان خویش به مسلخ عشق، عزت را بر ذلت برگزیدید.

درود و سلام به شما پدر و مادر عزیزم؛ می‌دانم زحمات بسیاری برایم کشیدید و می‌دانم از جان خویش برای تربیت و هدایت من، مایه گذاشتید.

من فکر نمی‌کنم خدمتی از دست شما برایم بر آمده باشد و برایم انجام نداده باشید.

باری! در یک جمله بگویم که قلم و زبان و فکر من کوچک‌تر و قاصرتر از آن است که درباره شما و زحمات شما، قلم فرسایی کند و می‌باید به شما تبریک بگویم که فرزندی تربیت کردید و او را برای دفاع از حیثیت اسلام و مسلمین و برای نبرد با کفار و منافقین، به جبهه‌های جنگ فرستادید.

پدر و مادر من! اگر سرنوشت من این است که خدا فوز عظیم شهادت را نصیبم کند، زهی سعادت و خوشبختی، که از این عالم فنا به آن عالم بقا بشتابم و در کنار علی اکبر و امام حسین (ع) و قاسم بن الحسن (ع) و سایر دوستان شهیدم باشم.

کمی فکر کنیم! ما که باید بمیریم و این دنیای مادی را وداع کنیم؛ پس چه بهتر در راه خدا و برای او و به سوی او کشته شویم، که جز این نباید خود را به چیزی یا کس دیگری بفروشیم وگرنه زیانکاریم.

من می‌دانم، شاید زندگی من باعث خدمتی به اسلام و شما نشده باشد؛ اما امیدوارم خونم مثمر ثمر واقع شود.

از کلیه اقوام و دوستان برایم حلالیت بطلبید و از همه مهم‌تر، از خود شما و برادران و خواهرانم می‌خواهم که از صمیم قلب، مرا حلال کنید و من هم از خدا برای شما طلب عفو و مغفرت می‌نمایم.

همیشه با کار‌های نیک خویش باعث خوشحالی روح من باشید.

از خدا بترسید. تقوا را پیشه کنید.

نماز‌های جماعت و جمعه را ترک نکنید. امر به معروف و نهی از منکر را از یاد نبرید و در کار‌ها خدا را در نظر بگیرید؛ و من را در گلزار شهدای قم دفن کنید.»

انتهای پیام/ ۱۱۱