یادداشت/ شهاب شعبانی‌نیا

انصافی که در میان برف‌ها گم می‌شود

«انصاف» خصلت نیکویی است که پس از هر بار بارش نزولات آسمانی، از بین تعداد قابل توجهی از مردم رخت برمی‌بندد.

کد خبر: ۲۷۷۲۵۶

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۵:۰۰

گروه اجتماعی دفاع‌پرس- شهاب شعبانی‌نیا؛ تب و تاب برف و سرما سرانجام پس از چند روز فروکش کرد؛ اما بی‌تدبیری مسئولان و در کنار آن، بی انصافی برخی از مردم، بارش برف را که می‌تواند باعث نشاط جامعه شود، به دغدغه‌ای برای بسیاری از مردم تبدیل کرده است.

بارش برف به خودیِ خود در سرزمین کم‌آبی مثل ایران می‌تواند مایه‌ی نشاط و امید بیشتر به زندگی باشد؛ اما طی چند روز گذشته باعث بروز اختلالات گسترده‌ای در رفت و آمد مردم بسیاری از نقاط کشور شد.

در خصوص نحوه‌ی مواجهه مسئولان با این مساله، نقد‌های متعددی صورت گرفته است؛ اما موضوع مورد نظر در این مطلب، نحوه رفتار «مردم» پس از بارندگی‌هاست.

این یک واقعیت است که برخی از مردم در «بازار سیاه»، انسانیت خود را می‌فروشند و در عوض به سود چندبرابری دست می‌یابند.

«انصاف» خصلت نیکویی است که پس از هر بار بارش نزولات آسمانی، از بین تعداد قابل توجهی از افراد جامعه رخت برمی‌بندد. تاکسی‌های خالی که رانندگان آن‌ها در میان انبوه مسافرانِ سرگشته به دنبال گزینه‌ی «دربست» هستند، خودرو‌های تک‌سرنشینی که رانندگان آن‌ها با نگاهی بی‌تفاوت از کنار خیل پیاد‌ه‌های در راه مانده می‌گذرند و سرانجام رانندگانی که چندین برابرِ نرخ کرایه‌های متعارف را از مسافران دریافت می‌کنند، بخشی از فرهنگ بیمار جامعه را به نمایش می‌گذارند.

طی روزهای گذشته نیز خبری مبنی بر اخذ کرایه‌ی یک میلیون تومانی توسط یک راننده تاکسی از مسافری در فرودگاه امام تهران منتشر شد. هرچند این خبر از سوی یکی از مسئولان تکذیب شد، اما تکذیب آن فرقی در کلّیت قضیه نخواهد داشت و چاره‌ای برای خلاصی از سودجویی و بی انصافی‌های برخی افراد نخواهد بود.

هرچند فرهنگ نوع‌دوستی در میان بسیاری از مردم ایران‌زمین بعنوان فرهنگ غالب شناخته می‌شود، اما در سوی دیگر، ضدفرهنگ گزنده‌ای نیز وجود دارد که طیف قابل توجهی از جامعه را تحت تأثیر خود قرار داده است و انصاف را در جامعه‌ی ایرانی کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر می‌کند؛ انصافی که با هر بار بارش برف و باران، نم می‌کشد.

برای حل این مشکل، بهتر است که مردم بدونِ چشم داشتن به مسئولان، تدبیری بیاندیشند و خود به فکر خود باشند؛ زیرا در غیر این‌صورت فرهنگ اصیلی که سال‌ها مایه‌ی مباهات مردم این سرزمین بوده، در آینده‌ای نه‌چندان دور به زوال خواهد رفت.

انتهای پیام/ 200