یادداشت/ داوود عامری

جستاری در دستاورد‌های انقلاب اسلامی

بهمن‌ ماه و دهه فجر انقلاب اسلامی ضمن اینکه یادآور پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی است، فرصتی را فراهم می‌کند تا اهل قلم و نخبگان جامعه با اظهارنظر‌ها و تحلیل‌های خود به تبیین دستاورد‌های انقلاب بپردازند و طبیعتاً در این تحلیل‌ها، نقاط ضعف موجود نیز روشن و راه‌های بهتری برای تحقق اهداف حصول نشده فراهم می‌شود.

کد خبر: ۲۷۷۹۰۷

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۲:۳۰

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع پرس، داوود عامری در یادداشتی نوشت:

بهمن ماه و دهه فجر انقلاب اسلامی ضمن اینکه یادآور پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی است، فرصتی را فراهم می‌کند تا اهل قلم و نخبگان جامعه با اظهارنظر‌ها و تحلیل‌های خود به تبیین دستاورد‌های انقلاب بپردازند و طبیعتاً در این تحلیل‌ها، نقاط ضعف موجود نیز روشن و راه‌های بهتری برای تحقق اهداف حصول نشده فراهم می‌شود.

بنابراین با توجه به قرار گرفتن در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی فرصت را مغتنم شمرده و پرسه‌ای در خصوص تبیین دستاورد‌های انقلاب اسلامی می‌زنیم و قبل از هر چیزی ذکر یک نکته را واجب می‌دانم که برشماری دستاورد‌ها به معنای غفلت از تلاش برای رسیدن به اهداف یا مغرور شدن به عملکرد‌ها نیست، چراکه هدف اصلی انقلاب تغییر شرایط فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و در نهایت ایجاد اقتدار در همه سطوح برای کشور بود که در این راه هر چقدر هم که تلاش کنیم، باز هم جای کار هست و رصد شرایط نیز نشان می‌دهد که در بسیاری از حوزه‌ها به خصوص حوزه‌های اقتصادی راه طولانی در پیش است.

و اما چنانچه بخواهیم به درستی دستاورد‌های انقلاب اسلامی را تبیین کنیم یکی از روش‌های آن نگاه تطبیقی با شرایط قبل است و به فرموده رهبر معظم انقلاب «اگر ما نگاه کلان به انقلاب و حادثه پدید آمدن جمهوری اسلامی بکنیم، جزئی‌نگری‌ها نمی‌توانند ما را گمراه کنند.» بر این اساس و به خاطر پرهیز از مطول شدن مطلب از آوردن آمار‌ها و عدد و رقم پرهیز کرده و با نگاه کلی به تبیین دستاورد‌ها می‌پردازیم.

اولین دستاورد مهم و ملموس انقلاب اسلامی در حوزه فرهنگی اتفاق افتاد. ریشه‌دار بودن مذهب در جامعه ایرانی و آموزه‌های اصیل اسلامی مردم را متوجه مشی فرهنگی غرب‌گرایانه و تفاوت‌های فاحش آن با باور‌ها و فرهنگ سنتی حاکم بر جامعه کرده بود. در این روند هویت ملی- اسلامی در حال خدشه‌دار شدن بود و این برای مردم ایران به خصوص علمای اسلامی که وظیفه حفظ و حراست از آسیب‌های مختلف را روی دوش خود احساس می‌کردند، به شدت گران می‌آمد و از سوی دیگر رژیم پهلوی نیز بدون توجه به تذکر دلسوزان جامعه و علمای دینی در مسیر غیر فرهنگی خود از طریق ترویج فحشا و فساد و دایر کردن مراکز فسق و فجور در انظار عمومی اصرار می‌ورزید. نتیجه چنین روندی، نارضایتی روز افزون مردم و علما از وضع فرهنگی جامعه قبل از انقلاب بود که در نهایت مردم با فرمان حضرت امام (ره) در یک قیام سراسری، خواسته خود را از طریق انقلاب اسلامی به منصه ظهور رساندند و پس از پیروزی نیز در روز ۱۲ فروردین با حضور در پای صندوق‌های رأی نوع حکومت اسلامی را برای خود برگزیدند.

بی تردید وجهه فرهنگی انقلاب اسلامی بسیار پررنگ‌تر از سایر وجوه آن بوده و هست و به همین سبب انقلاب بزرگ ملت ایران در سال ۵۷ را یک انقلاب فرهنگی توصیف می‌کنند. با پیروزی انقلاب اسلامی، قانون اساسی کشور براساس آموزه‌های دین مبین اسلام تنظیم گردید و تمامی قوانین مصوب در ایران با رعایت اصول شرعی و قانون اساسی تنظیم می‌شوند و نظام آموزشی کشور از دوره‌های اولیه تا آخرین مراحل براساس رعایت قوانین شرعی اداره و تنظیم شعایر در جامعه به صورت مردمی و از سوی حاکمیت نیز با حمایت‌های قانونی پیگیری می‌شود.

ایران اسلامی به جای یک کشور شبه مستعمره و بزک شده با عناصر فرهنگی غرب که غالباً کوچک‌ترین سازگاری با فرهنگ رایج ایران زمین نداشت، در حوزه فرهنگی تبدیل به یکی از ملت‌های پیشرو و الهام بخش در جهان و در بین ملت‌های جهان شد و هویت ایرانی- اسلامی شاخصه اصلی فرهنگ اصیل ملت ایران گردید. این امر باعث شده است تفاوت‌های موجود در خرده‌فرهنگ‌ها و فرهنگ اقوام ایرانی نیز در یک حوزه بزرگ‌تر به نام فرهنگ ملی- اسلامی با هم تلاقی یافته و بعد از انقلاب می‌توان ادعا کرد که شاهد کوچک‌ترین اختلاف و برخوردی بین اقوام ایرانی نبوده‌ایم و این هم نشئت گرفته از دستاورد‌های فرهنگی انقلاب اسلامی است. برای ملموس شدن دستاورد‌های فرهنگی انقلاب اسلامی کافی است ضمن تأمل در تحولات مثبت فرهنگی، رشد تولید و سطح کیفی رسانه‌ها، شبکه‌های تلویزیونی، انتشار کتاب، سینما و تولید فیلم در کشور و اثر آن در منطقه و جهان بررسی و با گذشته مقایسه شود؛ لذا ملاحظه می‌گردد که اگر از لحاظ فرهنگی به هر یک از حوزه‌های کشور نگاه بکنیم، به صورت آشکار شاهد دستاورد‌های انکارناپذیر و بسیار پر شمار از لحاظ عدد و رقم هستیم و همان‌طور که در ابتدای یادداشت اشاره شد، هدف ورود به جزئیات آماری نیست و تنها از جهت اشاره و روشن شدن ذهنیت نسبت به مصادیق اشاره وار از کنار آن‌ها عبور می‌کنیم.

منبع: روزنامه جوان