یادداشت/ رسول حسنی

همه مردم ایران در «سرو زیر آب» سهیم هستند

«سرو زیر آب» تصویری از همدلی مردم ایران است؛ هرچند که این مردم هم‌زبان نیستند، اما آنها ریشه‌ای واحد با شاخه‌های مختلف دارند. این فیلم یکی از آثار شاخص در وحدت ملی است.

کد خبر: ۲۷۷۹۵۳

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۰:۳۰

گروه فرهنگ و هنر دفاع پرس- رسول حسنی؛ «محمدعلی باشه آهنگر» با آخرین ساخته خود «سرو زیر آب» در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد. این فیلم مثل سایر آثار کارنامه باشه آهنگر در ژانر دفاع مقدس قرار می‌گیرد و به موضوع کمتر پرداخت شده تفحص شهدا پرداخته است.

«سرو زیر آب» در کارنامه باشه آهنگر یک نقطه عطف محسوب می‌شود. اگر پیش از این به دلایلی باشه آهنگر را فیلمسازی ضد جنگ قلمداد می‌کردند، وی با این فیلم ثابت کرد چنین نیست.

«سرو زیر آب» داستان روشن و واضحی دارد. جسد تفحص شهیدی به اشتباه به یک خانواده تحویل داده می‌شود و چند روز بعد خانواده اصلی شهید پیدا می‌شود و حالا باید قبر شهید نبش شود، تا به خانواده‌اش تحویل داده شود؛ همه داستان نیز حول همین موضوع می‌گردد.

همین داستان یک خطی به راحتی می‌توانست به یک ملودرام سطح پایین تبدیل شود. تسلط فیلمنامه نویسان این اثر (محمدعلی و حامد باشه آهنگر) به خوبی توانسته‌اند از این دام به سلامتی گذر کنند و داستان فیلم را خلق کنند. حداقل حسن این فیلم آن است که بیننده را فریب نمی‌دهد و تکلیف مخاطب با فیلم روشن است. حرکت داستان از یک نقطه عطف به نقطه عطف دیگر درست انجام می‌گیرد.

داستان گره‌های متعدد و شخصیت‌های متنوعی ندارد ‌و این مهم‌ترین وجه «سرو زیر آب» است. البته در این فیلم یک داستان فرعی داریم که چندان به کار فیلم نمی‌آید. جهانگیر یکی از کارکنان معراج شهدا است که همسرش در سال ۱۳۶۶ در حادثه کشتار حاجیان در مکه به شهادت رسیده و بعد از یک‌سال هنوز جنازه او پیدا نشده است. همچنین از همسر جهانگیر یک سنگ به یادگار مانده که آن نیز در ساختار درام جایی ندارد. جز این موضوع که اشاره شد تقریبا فیلم به لحاظ داستانی مشکلی ندارد.

به دلیل روایت درست، شخصیت‌ها نیز به خوبی شکل می‌گیرند. خلق شخصیت قابل باور به معنای این است که کارگردان در برگردان متن به تصویر درست عمل کرده است.  وقتی شخصیت در فیلم از قواعد درام پیروی کند و صاحب اثر خود را به آن تحمیل نکند طبیعی است موتور فیلم با کمترین نقصی حرکت می‌کند. اگر مخاطب در باورپزیری شخصیت در مواردی با مشکل مواجه می‌شود به خاطر اجرای غلط بازیگران آن است. این نقص در شکل گفتن دیالوگ‌ها به زبان لری نمود پیدا می‌کند.

اگر بازیگران وقت بیشتری صرف ادای درست دیالوگ‌ها می‌کردند، یا از بازیگران محلی برای اجرای نقش‌ها استفاده می‌شد، این نقص نیز کمتر به چشم می‌آمد.

«سرو زیر آب» یکی از آثار قابل اشاره در ژانر دفاع مقدس است که دیدن آن، تجربه متفاوتی با سایر آثار این‌گونه است. دیدن این فیلم در روزگاری که فیلم‌های مبتذل و سخیفی را شاهد هستیم، توصیه می‌شود.

انتهای پیام/ ۱۶۱