حمید زرگرنژاد:

«ماهورا» حاصل چهار سال کار مداوم بود

کارگردان فیلم سینمایی «ماهورا» گفت: من قبلا مستندی درباره زنده به گور کردن ۲۷ تن از مردم عذل خوزستان ساخته بودم و مطمئن بودم که می‌شود بر اساس آن یک فیلم سینمایی ساخت، «ماهورا» حاصل یک تلاش چهار ساله برای به تصویر کشیدن آن واقعه است.

کد خبر: ۲۷۸۰۴۴

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۶ - ۲۳:۰۷

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، نشست پرسش و پاسخ فیلم «ماهورا» شامگاه پنج‌شنبه (۱۹ بهمن ۱۳۹۶) با حضور عوامل فیلم در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

«حمید زرگرنژاد» در ابتدای این نشست درباره موضوع «ماهورا» اظهار داشت: این فیلم بر اساس یک اتفاق واقعی ساخته شد که حدود چهار ماه تولید آن به طول انجامید. من در مستند «حلقه در خاک» به این موضوع پرداخته بودم و می‌دانستم که می‌شود آن را تبدیل به یک اثر سینمایی داستانی تبدیل شود. برای نگارش فیلمنامه چهار سال زمان صرف شد تا نتیجه کار برای مخاطب جذابیت داشته باشد.

وی در ادامه گفت: ماجرای عشق امین و ماهورا در واقعیت وجود ندارد و من به دلیل ضرورت درام آن را وارد کار کردم.

کارگردان «ماهورا» درباره تک خوانی زن فیلم گفت:  تک خوانی زن فیلم به هیچ عنوان حذف نخواهد شد چرا که در واقعیت هم همین طور است یعنی برای شکار مرغابی آواز خوانی می‌شود جدای از این نوع خواندن، آواز غنا نیست و سعی می‌کنم که از فیلم حذف نشود.

زرگرنژاد درباره شباهت موضوع «ماهورا» با فیلم «عقاب‌ها» توضیح داد: سقوط یک خلبان در سرزمین دیگر بارها استفاده شده است و ارتباطی به فیلم «عقاب‌ها» ندارد. اگر چنین حسی از فیلم دریافت می‌شود به خاطر آن است که درباره این موضوع یکی دو فیلم بیشتر ساخته نشده است.

وی همچنین افزود:  من همیشه سعی کرده‌ام تا قهرمان خلق کنم اما قواعد آن را نیز باید رعایت کنم. منظور من از قهرمان کسی است که در طول درام دچار تغییر و تحول شود.

قطعا این فیلم دغدغه من بود اما همه چیزی که باید باشد نیست.

علیرضا جلالی تهیه کننده فیلم «ماهورا» در سخنانی کوتاه بیان داشت: این کار بسیار مشکلی بود و به دلیل شرایط سخت تولید عوامل فیلم زحمات بسیاری کشیدند. خیلی از مسولین نمی‌دانستند که ۲۷ نفر از هموطنان ما از قوم عرب با دست بسته به شهادت رسیدند و همه به خاطر نجات خلبان ایرانی فدا شدند. من انتظار دارم که این فیلم را با معادل آن قیاس کنند نه فیلمی که حجم و امکانات آن بیشتراز فیلم ماست.

انتهای پیام/ ۱۶۱