یادداشت/ رسول حسنی

«ماهورا» فیلمی موفق در داستان تکنیک

«ماهورا» آخرین ساخته «حمید زرگرنژاد» موضوعی ناب و بکر دارد و مهمتر از آن قدمی بلند در روایتگری سینمای دفاع مقدس برداشته است این فیلم در شیوه روایت اثر موفقی است که توانسته تکنیک را هم به خوبی به خدمت بگیرد.

کد خبر: ۲۷۸۳۲۶

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۶ - ۲۰:۲۹

گروه فرهنگ و هنر دفاع پرس- رسول حسنی؛ فیلم سینمایی «ماهورا» ساخته «حمید زرگرنژاد»، از فیلم‌های حوزه دفاع مقدس بود که در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.

این فیلم بر اساس یک واقعه مستند در ابتدای جنگ تحمیلی در یکی از روستاهای مرزی استان خوزستان ساخته شده است و در کنار فیلم «تنگه ابوغریب» از جمله آثاری است که به بازنمایی یک واقعه تاریخی پرداخته است.

زرگرنژاد در فیلم «ماهورا» داستان سقوط یک هواپیمای شناسایی در منطقه مرزی ایران و عراق را دستمایه کارش قرار داده است که پیش از این چنین موضوعی را در فیلم «عقاب‌ها» دیده بودیم. سقوط یک هواپیما و خلبانانی که دشمن در جستجوی آنان است در بسیاری از آثار سینمایی جهان دیده شده است. اما «ماهورا» به دلیل حال و هوای مستند بودن آن و تاکید بر مساله دفاع در مقابل تجاوز بیگانه تفاوت اساسی با آثار مشابه خود دارد.

به گفته کارگردان «ماهورا» چند سال پیش براساس واقعه سقوط هواپیمای شناسایی در نزدیکی روستای احمد آباد در منطقه مرزی ایران و عراق فیلم مستندی با عنوان «حلقه خاک» ساخته که پتانسیل آن را داشته تا تبدیل به فیلمی سینمایی شود.

«ماهورا» فیلمی براساس همان مستند ساخته شده است. مهمترین وجه این فیلم رفتن به سراغ موضوعی کمتر پرداخته شده است. این فیلم به روزهای اول جنگ و دفاع هموطنان عرب زبانی پرداخته که به قسمت کشته شدن اکثر مردان عشیره‌شان حاضر به تحویل خلبان ایرانی نشدند.

«ماهورا» روایتگر روزهایی است که کشور هنوز از شوک خبر حمله عراق به ایران بیرون نیامده است. نیروها هنوز آن سازماندهی لازم را انجام نداده است. در حقیقت مردم عرب خوزستان بنا بر روحیه میهن دوستی خود و در جهت وحدت ملی دست به اسلحه برده و مانع از اسارات یک خلبان ایرانی شده‌اند. «ماهورا» به دلیل ستایش ایثارگری اهالی خوزستان و روایت قطعه‌ای از تاریخ تقریبا فراموش شده دفاع مقدس اثر موفقی است اما این موارد همه آن چیزی نیست که «ماهورا» را به اثری قابل اعتنا تبدیل کرده است. نوع روایت زرگرنژاد و نحوه داستان‌پردازی وی در کنار اجرای درست کارگردانی، بازی‌های قابل باور و ریتم قابل اعتنای آن، نام «ماهورا» را در تاریخ سینمای دفاع مقدس  ماندگار کرده است. مهمترین ویژگی این فیلم آن است که زرگرنژاد در جایگاه یک راوی مطلع، بر آنچه که می‌خواهد بگوید مسلط است. وی دو ابزار کارآمد برای بیان داستان فیلمش در اختیار دارد و از آن به درستی استفاده کرده است.

شخصیت و دیالوگ دو رکنی هستند که فیلمساز به مدد آن توانسته اتمسفر فیلمش را تا آخرین لحظه حفظ کند.

فیلم «ماهورا» از آن دست آثاری است که نگاهی تازه به روایت دفاع مقدس دارد. فیلمسازان این حوزه باید بدانند که نوع داستان‌پردازی دفاع مقدس باید تغییر کند چرا که مخاطب دهه ۹۰ مخاطب دهه ۶۰ نیست که مقهور قهرمانان یک وجهی شوند. زرگرنژاد این نکته را به خوبی دریافته و آن را به خوبی در «ماهورا» به کار گرفته است.

«ماهورا» از فیلم‌هایی بود که در این دوره از جشنواره فیلم فجر توانست نظر مخاطبان بسیاری را به خود جلب کند و می‌توان پیش‌بینی‌ کرد در اکران عمومی هم با استقبال خوبی مواجه شود.

انتهای پیام/ ۱۶۱