دفاع پرس گزارش می‌دهد؛

از سرنگونی جنگنده اف16 صهیونیست‌ها تا تشکیل ارتش 30 هزار نفری کردها

سرنوگونی جنگنده «اف16» ارتش اسرائیل و پیامدهای تشکیل ارتش 30 هزار نفری از کردها توسط آمریکایی‌ها در شمال سوریه از مهم‌ترین چالش‌‌های آمریکا در منطقه غرب آسیاست که در صدر اخبار رسانه‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای قرار گرفته‌است.

کد خبر: ۲۷۸۶۷۶

تاریخ: ۲۴ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۸:۱۹

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع پرس، روز شنبه (21 بهمن‌ماه) سخنگوی ارتش رژیم اشغالگر قدس اعلام کرد که یک فروند جنگنده اف‌16 این رژیم در شمال فلسطین اشغالی در حین انجام عملیات سوریه از سوی ارتش سوریه هدف قرار گرفته است. رژیم صهیونیستی مدعی شد که خلبان‌های این جنگند‌ه ایجکت کرده و به سلامت فرود آمده‌اند. سرنگون شدن این جنگنده اسرائیلی، مقامات اسرائیل را دستپاچه کرده و ضعف دستگاه‌های نظامی اسرائیل را دوباره نمایان کرد. سقوط این هواپیما که الماس صنعت آمریکاست؛ برای نخستین بار طی تقریبا 35 سال اخیر بوده است.

نضال السبع کارشناس لبنانی خاورمیانه و خلیج فارس در مصاحبه‌ای با خبرگزاری اسپوتنیک اظهار داشت: اسرائیل در دامی که بشار اسد رئیس جمهور سوریه پهن کرده بود، افتاد. زمانی که هواپیمای بدون سرنشین ایرانی وارد حریم هوایی جولان شد دستگاه نظامی اسرائیل دستپاچه شد و دستور سرنگون کردن آن را با استفاده از یک بالگرد متعلق به نیروی هوایی خود صادر کرد. سپس هواپیما‌های اسرائیلی در واکنشی غیر کارشناسانه به پرواز درآمدند که پدافند هوایی سوریه 2 فروند از آن‌ها را هدف قرار داد. یکی از آن‌ها سرنگون شد و دومی نیز آسیب دید.

وی در ادامه خاطرنشان کرد: ارتش سوریه قدرت و توانمندی نظامی و امنیتی خود را بازسازی کرده است؛ لذا توانست این جنگنده اسرائیلی را از فاصله 50 کیلومتری هدف قرار دهد و سرنگون کند. این تحول بی‌سابقه‌ای است که جهان عرب در طول سی و دو سال گذشته به خود ندیده بود. اسرائیل از مناطقی مانند طبریا و جولان دیگر قادر به اجرای حملاتی علیه سوریه نیست؛ مانند آن چه که اواخر سال 2015 در شهر جرمانا در جنوب دمشق پایتخت رخ داد و در آن سمیر القنطار از فرماندهان مقاومت لبنان ترور شد.

این اتفاق زمانی رخ داده است که رکس تیلرسون وزیر خارجه آمریکا، روز یکشنبه سفر منطقه‌ای خود را به کشورهای ترکیه، اردن، مصر، لبنان و کویت آغاز کرده است. این سفر در حالی انجام شده است که آمریکا محبوبیت خود را در خاورمیانه نسبت به گذشته از دست داده است. با افزایش شکست در عراق، سوریه و لبنان شاید این سفر دستاورد چندانی برای آمریکا نداشته باشد.

رکس تیلرسون وزیر امور خارجه آمریکا در تلاش است که بحران لبنان و اسرائیل را ختم به‌خیر کند. بحرانی که در ارتباط با حفاری نفت و گاز در بلوک 9 است که مقام‌های اسرائیلی ادعای مالکیت آن را می‌کنند و همچنین راه‌حلی برای ماجرای احداث دیوار به‌منظور مهار تنش پیشنهاد کند. ولی این میانجیگری با چالش‌های بزرگی مواجه خواهد ‌شد؛ چرا که لبنانی‌ها بر حق کامل خود در بهره‌برداری از این میدان نفت و گاز تأکید دارد و قراردادهایی را نیز 2 روز پیش با سه شرکت فرانسوی، روسی و ایتالیایی برای عملیات حفاری و اکتشاف به امضا رسانده است.

در سویی دیگر سفر تیلرسون به ترکیه چالش دیگر آمریکا در منطقه قلمداد می‌شود، آنکارا که به‌شدت از اقدامات آمریکا در منطقه عصبانی است؛ رجب طیب اردوغان مدعی است که کودتا علیه دولت در جولای 2016 توسط نیروهای طرفدار «فتح‌الله گولن» ساکن در آمریکا انجام گرفته است. مقامات ترکیه‌ای در نامه‌ای خواستار تحویل «فتح‌الله گولن» شدند؛ اما با مخالفت آمریکا روبه‌رو شد.

تجهیز تسلیحاتی و حمایت‌های مالی آمریکا از «یگان‌های مدافع خلق کُرد» در شمال سوریه و درگیری آن‌ها با ارتش ترکیه نیز چالش جدیدی است که به نوعی آمریکا درگیر آن شده است.

ترکیه، واشنگتن را متهم کرده که با حمایت از «یگان‌های مدافع خلق» که با حزب جدایی‌طلب «پ‌ک‌ک‌» ارتباط دارند، تهدید خطر «تروریسم» علیه ترکیه را افزایش داده است. بر همین اساس احتمال دارد، نشست تیلرسون با مقام‌های ترکیه‌ای نتیجه‌ای در بر نداشته باشد و باعث ایجاد شکاف میان 2 کشور شود. اگر این اتفاق بیفتد ترکیه اقدام به ایجاد ائتلاف استراتژیکی قوی با روسیه می‌کند و چه‌بسا احتمال دارد، ترکیه از همپیمانی با ناتو نیز خارج شود. مگر این‌که آمریکا از برنامه‌های خود برای تاسیس ارتش کُردی 30 هزار نفره عقب‌نشینی و همچنین تسلیح کُردها را متوقف کند؛ ولی انجام این امر در آینده نزدیک قابل تصور نیست.

آمریکا در حال برداشت «میوه‌های تلخی» است که بذرهای آن را با هدف فروپاشی منطقه خاورمیانه و تجزیه از طریق طرح‌هایی همچون از بین بردن روند صلح منطقه از طریق جانب‌داری کامل از اسرائیل، خارج کردن قدس اشغالی از میز مذاکرات و اعلام آن به عنوان پایتخت ابدی رژیم اشغالگر اسرائیل، کاشته بود. سفر تیلرسون به منطقه شاید مهم‌ترین و چه بسا خطرناک‌ترین سفر او قلمداد شود؛ نه از نظر شکست احتمالی آن، بلکه به دلیل منزوی شدن آمریکا و از دست دادن شمار زیادی از همپیمانانش، که در حال حاضر تنها اسرائیل همپیمان آمریکا مانده است.

انتهای پیام/ 441