قسمت اول/ نقش رزمندگان استان سمنان در عملیات «خیبر»؛

فانوس، روشنایی بخش مسیر جاده سیدالشهداء (ع)

کار ساخت جاده بر روی «هورالعظیم» در سه شیفت هشت ساعته انجام شد. کار در شب با استتار کامل کامیون‌ها با چراغ خاموش انجام می‌شد. برای این کار صد‌ها عدد فانوس از اهواز خریداری شد و گروهی ۵ نفره با یک دستگاه توییتا مأمور گذاشتن و برداشتن فانوس‌ها شدند.

کد خبر: ۲۷۹۶۶۸

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۳:۴۵

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از سمنان، عملیات «خیبر» با هماهنگی سپاه و نیروی زمینی ارتش شکل گرفت. قرارگاه «کربلا» متشکل از ۱۲ لشکر (۶ لشکر از ارتش و ۶ لشکر از سپاه) عملیات را در تاریخ سوم اسفند ۶۲ ساعت ۲۰:۳۰ با رمز «یا رسول الله (ص)» در دو محور مستقل انجام داد.

محور اول در مسیر «طلائیه» و با هدف عبور از «هورالعظیم» با قایق‌های سبک غواصان و به دنبال آن نصب پل‌های شناور و ابتکاری و تصرف جزایر مجنون شمالی و جنوبی بود.

محور دوم نیز در منطقه «پاسگاه زید» و «شلمچه» و عبور از «شط العرب» و تصرف «بصره» نبرد سنگین و بسیار دشوار در یک منطقه نامناسب صورت پذیرفت.

نقش جهاد سازندگی استان سمنان

یکی از قدرتمند‌ترین قرارگاه‌های مهندسی رزمی با در اختیار داشتن ۹ گردان مجهز مهندسی در عملیات «خیبر»، قرارگاه مهندسی رزمی جهاد سازندگی بود.

پل ۱۵ کیلومتری خیبر

پل ۱۵ کیلومتری «خیبر» خارج از تصور بود. برای ساخت قطعات پل، لازم بود تا امکانات کشور بسیج شود، دستور هماهنگی وزارت‌خانه‌های صنایع – صنایع سنگین – بازرگانی – جهاد سازندگی و استفاده از توان نیرو‌های مهندسی و تدارکات سپاه صادر شد.

پل خیبر در ۲۲ کارخانه و کارگاه صنعتی ساخته و در روز‌های اول اولیه نبرد خیبر در آب‌های هورالعظیم نصب شد و مورد بهره برداری قرار گرفت. پل خیبر تا زمان احداث جاده شوسه «سیدالشهداء» پاسخگوی نیرو‌های رزمنده جمهوری اسلامی ایران بود.

جاده سیدالشهداء

با توجه به نصب پل، مشکل اصلی پشتیبانی از رزمندگان در حفظ جزایر «مجنون» برطرف نشد، لذا جهت ارتباط خاک ایران با جزایر، احداث جاده‌ای شوسه به طول ۱۴ کیلومتر در آب‌های «هورالعظیم» در اندیشه جهادگران شکوفا شد. اما این کار با توجه به جغرافیای «هورالعظیم» و بمباران و آتش شدید دشمن کار چندان آسانی نبود. از این روز در تولد حضرت زینب (س) (۸ اسفند ۶۲) کار جاده شروع و دقیقا در ظهر روز سوم شعبان (۴ خرداد ۶۳) مصادف با میلاد حضرت امام حسین (ع) محقق شد و به شکرانه این روز پر برکت بزرگراه را به نام مبارک سیدالشهداء (ع) نامگذاری شد.

فانوس، روشنایی بخش مسیر جاده سیدالشهداء

گروه در روز فانوس‌ها را نفت کرده و با فیتیله و شیشه تمیز قبل از تاریک شدن هوا به فاصله هر ۱۰ متر در دو طرف جاده می‌چیدند و صبح روز بعد جمع می‌کردند. این کار در طول احداث جاده ادامه داشت.

سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی با برنامه‌ریزی منسجم برای پیروزی در جنگ با دشمن بعثی، طرح «لبیک یا امام» را طرح‌ریزی کرد که در این طرح تمامی نیرو‌ها دارای شناسه و کارت مخصوص به تخصیص خود سازماندهی شدند و پس از ثبت‌نام و فراخوان توسط فرماندهان سپاه هر شهرستان، نیرو‌ها پس از تحویل تجهیزات لازم و سازماندهی با حضور در ورزش‌های فشرده و اردوی عملی در هوای سرد و برفی، در روز موعود تمامی نیرو‌ها در استان سمنان تجمع و پس از ان به پادگان امام حسن تهران (ع) اعزام و پس از چند روز به منطقه جنوب و مقر لشکر ۱۷ علی بن ابیطالب انرژی اتمی انتقال یافتند و با توجه به نوع مأموریت، آموزش‌های لازم را گذرانده و آماده حضور در عملیات شدند.

استان سمنان در عملیات «خیبر» دارای ۷ گردان پیاده رزمی بوده است. گردان «کربلا»، گردان «شهید صدوقی»، گردان «اشرفی اصفهانی»، گردان «امام موسی بن جعفر (ع)»، گردان «موسی کلیم‌الله»، گردان «فتح» و گردان «فجر» در این عملیات حضور داشته‌اند.

عملکرد گردان «موسی کلیم‌الله» در عملیات «خیبر»

گردان «موسی کلیم‌الله» قبل از عملیات «خیبر» در قالب گردان‌های طرح لبیک به منطقه عملیاتی جنوب اعزام شد. فرماندهی این گردان به عهده (شهید) «محمدرضا خالصی» بود. گردان در تاریخ ۷ اسفندماه ۶۲ در پشت دژ «هورالهویزه» مستقر شد و در تاریخ ۹ اسفند ۶۲ یک دسته با هاورگراف و باقیمانده گردان نیز در روز بعد ساعت ۹ با قایق‌ها وارد جزیره شمالی شده و بر روی یکی از پد‌های شرقی استقرار یافتند. هر شب یک گروهان به خط مقدم جهت کندن کانال جلوی خاکریز می‌رفتند.

با پاتک دشمن در تاریخ ۱۲ اسفندماه ۶۲، این گردان از ۲ محور مرکزی و غربی جزیره جنوبی به طرف خاکریز بین ضلع غربی و ضلع مرکزی اعزام شدند. گروهان یک، از محور مرکزی و گروهان ۲ و ۳ از ضلع غربی به طرف خاکریز رفتند.

آتش توپ‌خانه دشمن در منطقه فوق‌الذکر شدید بود، تانک‌ها و نیرو‌ها به‌طور متوالی اقدام به تحرک و پاتک می‌کردند، لکن رزمندگان گردان «موسی کلیم‌الله» با آن‌که مشکلاتی همچون خستگی شب به علت کندن کانال و بی‌خوابی و نیز کمبود آذوقه و مهمات، به همراهی دیگر رزمندگان جوان‌مردانه در مقابل تهاجمات و تحرکات دشمن ایستاده بودند، این مقاومت‌ها هر روز به علت پاتک‌های پی‌درپی دشمن ادامه داشت و بعضاً افرادی که مجروح شدند به علت عدم امکان انتقال در زیر اتش مستمر و شدید دشمن به شهادت رسیدند. نیرو‌های گردان به مدت ۱۳ روز سرافرازانه از این منطقه در مقابله با پاتک‌های دشمن مقاومت کرده و مأموریت خود را به خوبی به انجام رساندند و یک بار دیگر به پیام امام لبک گفتند که از فرزندان رزمنده خود، حفظ جزایر مجنون را خواسته شده بود.

گردان موسی کلیم الله خط را در تاریخ ۲۵ اسفند ماه ۶۲ به گردان موسی بن جعفر (ع) تحویل دادند.

ادامه دارد...