دفاع پرس گزارش می دهد

راهبرد سران ناتو در مبارزه با داعش

کشورهای عضو ناتو پس از چشیدن ثمره تلخ "حمایت مالی و تسلیحاتی" از گروه های تروریستی، و اقدام این گروه ها بر علیه حامیان خود، این بار در صدد مقابله با این گروه ها بر آمده اند و این در حالی است که آن ها سابقا وجود این گروه ها و خطر آن را انکار می کردند.

کد خبر: ۲۸۵۴۱

تاریخ: ۳۱ شهريور ۱۳۹۳ - ۰۹:۴۸

به گزارش خبرنگار بین الملل دفاع پرس ، نشست سران پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) که به مدت دو روز در شهر نیوپورت انگلیس ادامه داشت با مشارکت ۶۰ تن از سران و هزاران نماینده از کشورهای مختلف برگزار شد؛ بحران اوکراین و روابط ناتو با روسیه، عقب نشینی نیروهای آمریکایی از افغانستان و تقویت دفاع جمعی ناتو از موضوعاتی بود که در دستور کار نشست سران قرار داشت. اما مهمترین موضوع مطرح شده در این نشست، اقدامات و تحرکات گروه تروریستی داعش در سوریه و عراق و نحوه مقابله با این گروه بوده است.

این در حالی است که کشورهای عضو ناتو پس از چشیدن ثمره تلخ "حمایت مالی و تسلیحاتی" از گروه های تروریستی، و اقدام این گروه ها بر علیه حامیان خود، این بار در صدد مقابله با این گروه ها بر آمده اند و این در حالی است که آن ها سابقا وجود این گروه ها و خطر آن را انکار می کردند.

"باراک اوباما" در کنفرانس مطبوعاتی در پایان این نشست، تهدید کرد که « با تشکیل یک ائتلاف بین المللی که ناتو در آن نقش محوری دارد، داعش را شکست خواهیم داد همان طوری که القاعده را شکست دادیم . البته این کار در یک شبانه روز اتفاق نخواهد افتاد و همگان بر این موضوع اتفاق نظر دارند که داعش یک خطر بزرگ و دراز مدت محسوب می شود ». (خبرگزاری ایرنا)

نکته ای که در این سخنان مطرح شده سخن از جنگ با القاعده می باشد و جنگ اخیر داعش به آن تشبیه شده است. القاعده دارای پایگاه های معدود و در سرزمین محدودی بود و لذا مبارزه با آنان نیز مشکلات کمی در پی داشت، اما داعش دارای پایگاه های زیادی در خاک عراق و سوریه بوده و نابودی آنان هزینه و سختی بسیاری نسبت به مبارزه با القاعده در پی دارد. خوف کشورهای عضو ناتو این است که گروهی را با دست خود ایجاد کرده و پرورش داده در صورت از دست دادن زمان، سرزمین های بسیاری را تصرف کرده و دست به اقدامات تروریستی بر علیه این کشورها بزند.

تحلیلگران سیاسی اعتقاد دارند تهدید ناشی از گسترش تصرفات گروه تروریستی داعش، اکنون به زنگ خطری برای آمریکا تبدیل شده و لذا اخیرا شعار هشدار تسلیح " گروه های معارض اعتدال گرا" را سر می دهند، زیرا اغلب اعضای این گروه ها به تشکیلات تروریستی وابسته هستند و بیم آن می رود که با گسترش نفوذ داعش، سلاح های ارسالی آمریکا به دست عناصر این گروه تروریستی افراط گرا افتاده و امنیت آمریکا و کشورهای غربی به خطر بیافتد.

البته "آندره فوگ راسموسن" دبیرکل ناتو در پایان نشست سران سازمان پیمان آتلانتیک شمالی در ولز گفت: « اگر عراق از ناتو درخواست کمک کند، ما برای کمک آماده ایم. کشورهای عضو ناتو هر پیشنهاد کمکی را برای مقابله با داعش از سوی عراق با جدیت بررسی میکنند اما تاکنون درخواستی از سوی این کشور ارائه نشده است.» (المنار)

یکی از استراتژی های ناتو انداختن توپ در زمین عراقی ها می باشد، به این معنی که اقدامات خود را به درخواست عراق منوط کرده اند که این اقدام در حقیقت فرار به جلو می باشد. چرا که عراق در شرایطی است از داعش رنج فراوانی برده و خسارات زیادی به این کشور وارد می کند، و لذا طبیعی است که عراق از کشورهای دیگر برای مبارزه با داعش کمک بخواهد.

از سوی دیگر "دیوید کامرون" نخست وزیر بریتانیا اعلام کرده سران کشورهای عضو ناتو اقدامات وحشیانه و نفرت انگیز داعش را محکوم می کنند و مقابله با داعش را وظیفه کشورهای همسایه عراق، دولت مرکزی و کردهای این کشور دانسته ولذا ناتو باید در مسلح کردن دولت جدید عراق و کردهای این کشور همکاری کند. اما "فرانسوا اولاند"، رئیس جمهور فرانسه بار دیگر بر حمایت فرانسه از شبه نظامیان "ارتش آزاد" تاکید کرده و این در حالی است که مستندات نشان می دهد ارتش آزاد نیز همانند سایر گروه های تروریستی جرائم تروریستی زیادی را مرتکب شده است؛ این امر دلیل روشنی بر دوگانگی رفتار فرانسه در تعامل با بحران سوریه است که خود در حمایت از تروریسم سوریه سهیم بوده است.

این عزم غربی ها برای اقدام علیه گروه های مسلح به ویژه داعش در منطقه آن گونه که در سخنان خود مطرح می کنند؛ درحالی است که آن ها در سه سال اخیر آشکارا به همراه تعدادی از کشورهای عربی بویژه عربستان از گروه های مسلح در سوریه حمایت سیاسی، مالی، تسلیحاتی و رسانه ای کرده اند.

نکته مهم دیگر این است که ناتو به دنبال هدف دراز مدت خود که همان ایجاد پایگاه های دائمی در کشورهای منطقه است، می باشد تا برای تحقق اهداف خود بدون توجه به نهاد های بین المللی و سازمان ملل و بدون استفاده از قطعنامه این سازمان و تنها به بهانه سرکوب داعش بتواند به کشورهای منطقه حمله کند و جایگاه خود را در عراق و سوریه تثبیت کند تا بتواند  امنیت رژیم صهیونیستی در مرزهای سوریه و جولان حفظ کند.

انتهای پیام/