داود امیریان:

عنوان «مدافع وطن» عنوانی بسیار زیبایی است/ فرقی بین هیچ کدام از شهدای وطن نیست

نویسنده حوزه دفاع مقدس گفت: زمانی که یک سرباز ایرانی اعم از ارمنی، آشوری، مسیحی و غیره به شهادت می‌رسد، نباید فرق بگذاریم. زمانی که می‌گوییم «شهید مدافع وطن» همه اینها زیر یک پرچم جمع می‌شوند.

کد خبر: ۲۸۷۳۱۰

تاریخ: ۲۹ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۳:۰۴

به گزارش گروه فرهنگ و هنر دفاع پرس، داود امیریان نویسنده معاصر کشور که به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین نویسنده‌ها در حوزه دفاع مقدس فعالیت دارد، تاکنون بیش از 26 اثر از جمله جام جهانی در جوادیه و گردان قاطرچی‌ها از او وارد صنعت نشر شده است.

همچنین از جمله فیلمنامه‌هایی که وی نوشته و به مرحله اجرا درآمده، می‌توان به فیلم معروف «نفوذی» با بازی درخشان امیر جعفری اشاره کرد.

امیریان درباره شهدای ناجا اظهار داشت: قبل از تشکیل نیروی انتظامی، کمیته، ژاندارمری و شهربانی وجود داشت که هر کدام به‌صورت جداگانه وظایف خود را انجام می‌دادند و من شناخت زیادی از آنها نداشتم و در بعضی مواقع به خاطر بعضی از برخوردها دید مثبتی به آنها نداشتم ولی در شروع فعالیتم در این زمینه مظلومیت این شهدا را دیدم.

وی ادامه داد: اولین برخورد جدی من با نیروی انتظامی چند سال قبل بود. زمانی که برای نوشتن فیلمنامه «از من نرنج» ناجا که بعدها به رمان تبدیل شد، شخصاً به کلانتری خیابان طالقانی مراجعه کردم و به سراغ رئیس کلانتری رفتم. در آنجا به رئیس کلانتری گفتم که بنده نویسنده هستم و می‌خواهم کتابی با این عنوان بنویسیم، مرا به بازداشتگاه بیندازید تا تجربه کسب کنم که رئیس کلانتری با خنده‌ای گفت: «برای من مشکلی ندارد، ولی در بازداشتگاه کسی نیست...» و به همین علت مرا با قسمت‌های دیگر کلانتری برد و از روند کار در کلانتری اعم از تشکیل پرونده، تجسس و غیره آشنا کرد.

وی اضافه کرد: من از رفتار او بسیار خوشحال شدم و در آخر دیدارم با رئیس کلانتری با افتخار به او گفتم که من تا حالا پایم به کلانتری باز نشده بود که او در پاسخم گفت: «مگر اینجا جای بدی است، اتفاقاً مردم باید به این اماکن بیشتر مراجعه کنند و نباید هرکسی خود قانون را اجرا کند.»

نویسنده کتاب «جام جهانی در جوادیه» افزود: همانطور که اکثر مردم فکر می‌کنند، نیروی انتظامی افرادی بداخلاق و خشن هستند، من هم چنین تصوری از این نیرو را داشتم ولی بعد از چند مرتبه برخورد و کار در این زمینه تصورم نسبت به این قضیه تغییر کرد. او در میان صحبتش به دیداری که در زاهدان با خانواده شهید داشت اشاره کرد که همسر شهید شش ماه قبل همسرش را از دست داده بود و هم اکنون باردار بود و بسیار آنها را غریب و مظلوم توصیف می نمود.

امیریان درباره حضورش در مرزهای شرقی کشور اذعان کرد: مرز دفاع مقدس با مرزهای امروزی بسیار متفاوت بود، زمان جنگ با دشمن بعثی با توجه به شلوغی‌های جنگ مشخص نبود که الان ما در کدام سمت مرز قرار داریم، ولی در حال حاضر ثبات در مرزها را شاهد هستیم. مرز سیستان و بلوچستان خیلی برایم جالب بود ما را به میل سه جانبه بردند که آن نقطه هم مرز با سه کشور ایران ، افغانستان و پاکستان بود و من تا به آن روز چنین مکانی را ندیده بودم.

وی با اشاره حضورش در منطقه پل شکسته لار، مکانی که تکاوران مرزبانی در سال 87 با گروهک ریگی درگیر و سه نفر به شهادت رسیدند، خاطرنشان کرد: زمانی که در آنجا حضور داشتم خاطرات زمان جنگ برایم تداعی می‌شد، نسل عوض شده ولی انسانها تفاوتی نکردند. زمانی که نسل اول انقلاب در جنگ حضور داشتند و الان فرزندان همان نسل برای دفاع از مرزهای کشور در اینجا حضور دارند.

امیریان تصرریح کرد: برخی کشورهای همسایه در تجاوزات مرزی سربازانشان کشته می‌شوند و از آنها به عنوان شهید راه وطن یاد می‌کنند. سربازان ما در کشور و خاک خودمان برای دفاع از مملکت و برای امنیت ما به شهادت می‌رسند و باید بیشتر از این به شهدای مرزبانی ادای احترام کرد.

این نویسنده کلمه مدافع وطن را اینگونه توصیف می‌کند: کلمه شهید مدافع وطن بسیار کلمه زیبایی است، همانگونه که امام صادق علیه السلام می‌فرمایند «وطن پرستی نیمی از ایمان است» و این کلمه همه جانبه است. زمانی که یک سرباز ایرانی ارمنی، آشوری، مسیحی و غیره به شهادت می‌رسد، نباید فرق بگذاریم. زمانی که می‌گوئیم شهید مدافع وطن، همه اینها زیر یک پرچم جمع می‌شوند؛ پرچمی که الله و 22 الله اکبر دارد.

انتهای پیام/ 116