دلنوشته دختر «شهید زنده» به مناسبت روز جانباز

دختر شهید زنده «سید نورخدا موسوی» به مناسبت روز جانباز دلنوشته‌ای را برای پدر خود نوشته است.

کد خبر: ۲۸۷۶۹۷

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۰۱:۰۶

به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاع پرس، «سیده زهرا موسوی» فرزند شهید زنده «سید نور خدا موسوی» به مناسبت ایام ولات حضرت ابالفضل العباس (ع) و روز جانباز دلنوشته ای را تقدیم پدر خود کرد که به شرح زیر است:

به نام خدای علمدار و علمدارها

سلام بابا

سلام عزیز دل زهرا

سلام پدر جانبازم

قبل از اینکه روزت را بخواهم تبریک بگویم می خواهم برایت کمی از ایام جانبازی ات بگویم.

می بینی بابا، مادر این روزها بیشتر از همیشه برایت خانه داری می کند، شب ها کنار تختت بیداری می کشد و تو را می نگرد که آرام آرام پیش نگاه هایش ذره ذره آب می شوی.

روزها برایت در قیام است و آرام ندارد از عشق بی پایانت، خستگی هایش را در بغض فرو خفته اش به جان می ریزد و باز نوازشت می کند. با تمام حسرت هایی که در دلش مانده از روز های عمرش اما باز هم قربان صدقه ات می رود و با درد کشیدن هایت درد می کشد.

ای زیباترین جلوه ی عشق خدا، ای پاکترین محبت آسمانی و زمینی من، زبان حال مادرم را می خواهم برایت بگویم، او که کم ندارد از مقام جانبازی ات، انگار او هم سهیم شده است و اما من در میانه راه ازل و ابدم، از تو دل بریدن نتوانم و جز تو را تا ابدیت نمی طلبم.

بابا جسمم را تو به عشق گروگان گرفته ای و روحم همچون مادر، پروانه وار گرد تو می چرخد، ای باوفاترین ترانه ی عشق، ای همدم صبور و مقاوم، نور خدایت با تو به پایان نمی رسد و تا ابد جاریست، دستهایت را سلول سلول تنم عاشقست، کمی صبر کن صحن و سرای عاشقانه مان را ملائک با مرمرین ترین دعاها در حال ساختنند، آنها توان را از چرخش نگاهت بر وجودم و نوازش دستانت بر جسمم می گیرند.

تو را عاشقانه می ستایم بابا، کافیست صدای قلبم را گوش کنی که به عشق تو می تپد و تو را صدا می زند. سایه ی تو سایه ی مهربان خداست در خانه نور خدا، سایه ات که باشد دیگر غمی برایمان نمی ماند.

بابا بگذار تا برایت اینگونه بگویم، مانده ام میان اینهمه جانبازی ات، نه تنها فقط تو، مادر هم انگار خودش را سهیم دردهایت کرده و گهگاهی دردهایش را به دور از چشم مان می برد و مخفی می کند، جانبازی حالا سهم هر دوی شما شده است و من می بالم به هر دوی شما و با افتخار می گویم روز جانباز بر شما مبارک.

انتهای پیام/ 141