گفت‌وگوی دفاع پرس با وردیانی درباره آخرین اثرش؛

«هتل نیوسایت» روایتی خیال انگیز از شخصیت واقعی شهید/ شخصیت شهدا پشت کلیشه‌ها گم شده است

نویسنده دفاع مقدس با اشاره به آخرین اثرش در خصوص زندگی شهید دکتر «محمدعلی رهنمون» گفت: ویژگی‌های خاص شهید رهنمون او را شبیه شخصیت‌های خیالی کرده است.

کد خبر: ۲۸۸۹۸۹

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۰۹:۰۴

«ابوالقاسم وردیانی» از نویسندگان حوزه دفاع مقدس در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، با اشاره به آخرین اثر خود در خصوص شهید «محمدعلی رهنمون» اظهار داشت: آخرین کتاب چاپ شده انتشارات روایت فتح در خصوص شهید دکتر محمدعلی رهنمون است.

این نویسنده با اشاره به چگونگی انتخاب سوژه کتاب گفت: تاکنون کتاب هایی که نوشته ام مربوط به شهدایی بود که در مواجهه مستقیم با دشمن به شهادت رسیدند.

وی افزود: همیشه به دنبال این بودم که در خصوص شهیدی کار کنم که در عین موثر بودن، مستقیما درگیر جنگ رو در رو نباشد. فکر می کردم در خصوص چنین شخصیت هایی نوشته نشده و لازم است، کاری انجام شود. سال 64 که درباره شخصیت شهید رهنمون مطالعه کردم، دیدم کسی که می تواند این خلأ ذهنی ام را پر کند و در عین حال تاثیرگذار باشد، شهید رهنمون است کسی که به عنوان نیروی امدادگر بیمارستان صحرایی در سه سال اول جنگ حضور فعال داشت.

وردیانی با اشاره به نحوه روایت کتاب بیان کرد: همیشه در مصاحبه هایی که انجام می شود یک سری فضاهای خالی برای خواننده وجود دارد که ممکن است در روایت کامل از شخصیت خلل ایجاد کند. احساس می کردم در بین مصاحبه های گرفته شده برای این کتاب چنین فضاهایی وجود دارد و خودم با آن ارتباط برقرار نمی کردم؛ لذا روایت کتاب را داستانی انتخاب کردم تا بتوانم با پر کردن این خلأها براساس پیش آمدها و اتفاقات کتاب را جلو ببرم.

این نوسینده با نگاهی به آثار چاپ شده در خصوص این شهید افزود: یک کتاب مختصر مربوط به انتشارات روایت فتح پیش از این در ارتباط با شهید رهنمون به چاپ رسیده است، که بخش هایی از مصاحبه های ایشان را به صورت خطی در کتاب آورده است.

ویژگی های خاص شهید رهنمون او را شبیه شخصیت های خیالی کرده است

وی درک درست از شخصیت هر شهید را وابسته به نگاه و اندیشه مخاطبان دانست و در این خصوص گفت: هر مخاطبی که کتابی را می خواند، برداشت متفاوتی از خواننده دیگر دارد. آنچه از یک شهید در کتاب بیان می شود تنها می تواند یک شناخت ساده باشد. چنانچه در ذهن راویان نیز از فاصله شهادت تا نوشتن کتاب شخصیت شهید پیچیده تر می شود. شخصیت این کتاب خیالی و داستانی نیست؛ بلکه ویژگی های خاص، آن را شبیه به داستان می کند، از برخوردش با محیط زندگی تا آدم ها و قرار گرفتن در شرایط خاص که باعث می شود رفتار ویژه ای از خود نشان دهد. مثل حضور وی در جریان زلزله طبس که بسیار پر ثمر بود و یا خودساختگی اش در دوران جوانی که به خاطر چهره زیبا مسائلی برایش پیش می آید.

این نویسنده حوزه دفاع مقدس در رابطه با ویژگی های شهید رهنمون افزود: وی انسانی است که روی خواسته های معقولش پا می گذارد تا به اهدافش برسد. خواسته هایش را می فهمد، می داند چه چیزی از زندگی می خواهد در عین حال از خواسته هایش می گذرد تا کار درست را انجام دهد.

وردیانی در ادامه با توضیح روند مصاحبه های کتاب گفت: مصاحبه ها اکثرا با دوستان و همکلاسی های شهید بود، با مدیر مدرسه اش در یزد، دانشجوهای هم‌دوره ای که در جندی‌شاپور درس می خواندند و خانواده همسرش مصاحبه انجام شد.

گم شدن شخصیت شهدا پشت کلیشه ها آفت کار نویسندگان دفاع مقدس

این نویسنده به برخی سختی های کار اشاره کرد و افزود: متاسفانه گاهی در گرفتن مصاحبه ها به تعاریف کلیشه ای برمی‌خوریم که با وجود ساعت ها توضیح و توصیف چیزی به بار کتاب اضافه نمی کند و به درد کار نمی خورد. جدا کردن این مطالب پروسه کار را طولانی می کند. هرچه از زمان دفاع مقدس فاصله می گیرم، نوشتن سخت تر می شود. چرا که راویان در تعریف از ویژگی های شهید دچار کلیشه می شوند. در واقع شخصیت هر شهید پشت کلیشه ها گم می شود و این موضوع کار را دچار مشکل می کند. اگر بتوان مصاحبه های خوبی گرفت که راوی را از بیان کلیشه ها جدا کرد و حقایق را بیرون کشید کار فاخر می شود.

وی ادامه داد: کتاب به صورت فصل های مختلف به صورت خطی روایت شده و شامل 200 صفحه است، که روایت از کودکی شهید آغاز و به شهادت ختم می شود. همچنین به اقتضای فضا فلاش بک هایی به گذشته زده می شود. هر فصل به بخش های خاصی از زندگی شهید می پردازد.

وردیانی درک بهتر خود از فضای دفاع مقدس را دلیل اصلی برای ورود نکردن به حوزه مدافعان حرم دانست و گفت: علی‌رغم علاقه ام به موضوع مدافعان حرم به این حوزه ورود پیدا نکردم؛ چرا که به دلیل درک فضای دفاع مقدس، بهتر می توانم در حوزه دفاع مقدس کار کنم. چند پیشنهاد کار داشتم ولی به دلیل درک ناقصم از فضای مدافعان حرم قبول نکردم.

انتهای پیام/ 141