ادبیات دفاع‌مقدس کارآمدن ترین گونه ادبی برای ادبیات مقاومت است

عضو کارگروه ادبیات داستانی جایزه ادبی شهید‌ آوینی گفت: ادبیات دفاع مقدس- به عنوان اصلی ترین و مهم ترین زیر شاخه ادبیات مقاومت- بهترین و کارآمدترین گونه ادبی برای طرح مقاومت است. اما نه به شیوه جزئی نگر و عموما تقلیدی و تکراری که در ادبیات داستانی دفاع مقدس مشاهده می کنیم. عظمت مقاومت مردم ایران در برابر هشت سال تجاوز و فشار بین المللی که از سوی بیش از 50 کشور وارد می شد؛ به سادگی در قید کلام و گونه های ادبی نخواهد آمد مگر این که پدیدآورندگان همانند رزمندگان جهاد کنند.

کد خبر: ۲۸۹۸

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۳۹۲ - ۰۹:۱۳

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، مهدی کاموس، از اعضای کار گروه ادبیات داستانی دومین جشنواره کتاب سال مقاومت بینالملل اسلامی (جایزه ادبی شهید آوینی) درباره وضعیت آثار بررسی شده در حوزه ادبیات داستانی کتاب مقاومت اظهار داشت: واقعیت این ست که انتظار و ذوق ادبی جامعه از آثار حوزه مقاومت بالاست و در حوزه تألیف، بیشتر شاهد بُن مایه ها و فرم های تکراری در داستان کوتاه یا رمان هستیم و سطح کلی آثار را باید متوسط ارزیابی کرد.

وی ادامه داد: اما در حوزه ترجمه، انتخاب ها از ظرفیت جهانی ادبیات مقاومت قابل توجه اند. مانند آنچه درباره مقاومت ملی مردمان گواتمالا، فلسطین یا الجزایر انتخاب و ترجمه شده است.

کاموس در توضیح این که موضوع آثار تا چه اندازه به ادبیات مقاومت نزدیک بود گفت: در حوزه ترجمه بیشتر آثار با موضوع مقاومت ارتباط مستقیم دارند، اما در حوزه تألیف آثار از طریق موضوع های تاریخ، انقلاب اسلامی و دفاع مقدس به گونه ای با مقاومت مربوط می شوند.

نویسنده و پژوهشگر ادبیات داستانی درباره مسیر رو به رشد آثار با موضوع مقاومت و در جامعه و تاثیرپذیری آن از موضوع دفاعمقدس توضیح داد: به نظر من، ادبیات دفاع مقدس، به عنوان اصلی ترین و مهم ترین زیر شاخه ادبیات مقاومت، بهترین و کارآمدترین گونه ادبی برای طرح مقاومت است؛ اما نه به شیوه جزئی نگر و عموما تقلیدی  و تکراری که در ادبیات داستانی دفاع مقدس مشاهده می کنیم.

وی با اشاره به اینکه عظمت مقاومت مردم ایران در برابر هشت سال تجاوز و فشار بین المللی که از سوی بیش از 50 کشور وارد می شد، گفت: به سادگی در قید کلام و گونه های ادبی نخواهد آمد مگر اینکه پدید آورندگان همانند رزمندگان جهاد کنند.

کاموس درباره روند برگزاری جشنواره افزود: روند کلی فراخوان، گردآوری آثار و تشکیل گروههای داوری منطقی و قابل قبول است. همچنین طمأنینه و سعه صدر مدیران و دست اندرکارن جشنواره در تعامل با گروه داوران و احترام به رأی آنها به انتخاب مناسب و اعتبار جشنواره افزوده است.

نویسنده و پژوهشگر ادبیات داستانی در توضیح اینکه آیا جشنواره میتواند گامی در جهت معرفی ادبیات مقاومت  به مخاطبان داخلی و خارجی بردارد یا خیر، گفت: بی تردید هر جشنواره ای به طرح بیشتر موضوع جشنواره می پردازد. اما سوگیری و عملکرد مدیران جشنواره و اعتبار  داوران و نحوه چینش آنها و حاشیه های هر جشنواره مانند برگزاری نشست های تخصصی، مصاحبه های تخصصی و پوشش فراگیر و مؤثر رسانه ای، در معرفی موضوع جشنواره بسیار مهم و تعیین کننده  هستند و برگزاری مستمر جشنواره با موضوع مقاومت پاسخ به نیازی بود که انشاءالله، ثمراتش در دهه آینده مشاهده می شود.

وی ادامه داد: رویکرد کلان نگر این جشنواره به پدید آورندگان  یادآوری می کند که برای جهانی شدن فرهنگ ایثار و مقاومت باید جهانی فکر کرد اما ملی و بومی نوشت و تولید کرد. کاموس با اشاره به اینکه، جهانی اندیشیدن به معنای غربی یا شرقی فکر کردن نیست، گفت: منظور، یافتن راه هایی برای درک عمومی  و جهانی بُن مایه های فکری و دستاوردهای فرهنگی ملی و بومی است. این راه برای هر ملتی یا پدید آوردنده ای منحصر بفرد است. چنانکه می بیینیم مثلا چینوا آچه بی،  آستوریاس، شهید غسّان کنفانی یا احلام مستغانمی در بیان مقاومت مردمان کنگو، گواتمالا، فلسطین و الجزایر هرکدام راهی را یافته اند.