دفاع پرس گزارش می‌دهد؛

حمایت‌های رژیم صهیونیستی از عربستان هسته‌ای به بهانه مقابله با ایران

بی‌تفاوتی جامعه جهانی نسبت به حمایت رژیم صهیونیستی از توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای عربستان و ساخت سلاح هسته‌ای در این کشور می‌تواند عواقب ناخوشایندی را برای تمامی کشور‌ها در پی داشته باشد.

کد خبر: ۲۹۳۷۰۹

تاریخ: ۱۱ تير ۱۳۹۷ - ۱۰:۲۹

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع پرس، به‌دنبال اظهارات آژانس‌های امنیتی غربی مبنی بر اینکه رژیم اشغالگر قدس اطلاعات هسته‌ای به عربستان می‌فروشد، وزیر انرژی رژیم صهیونیستی اعلام کرد که  اگر عربستان استاندارد‌های منع اشاعه تسلیحات هسته‌ای را رعایت و اورانیوم مورد نیاز خود را از آمریکا خریداری کند، اسرائیل از توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای عربستان حمایت می‌کند.

روزنامه عربی ۲۱ گزارش کرد که بر طبق گزارش سایت امنیت داخلی رژیم صهیونیستی، این اطلاعات هسته‌ای به دولت ریاض، ظرفیت ساخت سلاح هسته‌ای را می‌دهد و از سویی تمایل مشترک عربستان و اسرائیل این است که ایران نباید تنها کشوری باشد که دارای سلاح هسته‌ای است؛ زیرا در این صورت امنیت پادشاهی عربستان با مشکل مواجه می‌شود.

با این وجود ژنرال آموس یادلین رئیس اسبق اطلاعات نظامی اسرائیل ادعا کرده است که سعودی‌ها نیازی نیست منتظر بمانند تا ظرفیت‌های هسته‌ای از ما بگیرند، آنان می‌توانند به پاکستان بروند و هرآنچه لازم دارند از آنان بگیرند. به نظر می‌رسد این اظهارات به دلیل پیشنهاد مشابه پاکستان به عربستان سعودی مبنی بر انتقال فناوری هسته‌ای و کارشناسان هسته‌ای پاکستان ظرف مدت یک‌ماه به عربستان بوده است.

«دور اون» مفسر سیاست‌های هسته‌ای اسرائیل در این مورد گفت: «سعودی‌ها تمایل زیاد خود را برای انتفال کارشناسان و ظرفیت‌های هسته‌ای در صورتی که مسابقه تسلیحاتی در خاورمیانه شدت گیرد، نشان دادند.

وی در ادامه گفت که می‌توان تصور کرد که اسرائیل ممکن است ابتکار عمل برای توسعه تلاش‎های عربستان سعودی برای دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای را بدست گیرد و این تنها به دلیل روابط رو به رشد عربستان و اسرائیل، پاکستان نخواهد بود؛ زیرا پاکستان به راحتی بمب اتمی را می‌تواند به عربستان منتقل کند که البته این مورد تمایل اسرائیل نیست. اسرائیل ممکن است اطلاعات و کارشناسان هسته‌ای را به پادشاهی سعودی انتقال دهد که می‌تواند ظرفیت‌های هسته‌ای عربستان را در این ناحیه توسعه دهد.

«دور اون» به روشنی بیان کرد که سخنان ژنرال یادلین به عنوان افسر ارشد اطلاعات، گزارش‌های سرویس‌های اطلاعات غربی را تایید می‌کند.

گفته می‌شود که سعودی‌ها اطمینان دارند که واشنگتن با کمک رژیم صهیونیستی در زمینه هسته‌ای با این کشور مخالفتی نخواهند کرد که این امر برای فشار بیشتر و محدود کردن تهران صورت می‌گیرد. همکاری اسرائیل در توسعه برنامه هسته‌ای عربستان نشان از روابط گرم آن‌ها دارد به طوری که اسرائیل از شاهزاده سعودی به عنوان «شریک اسرائیلی» نام برده است.

اسرائیل ده‌ها سال است که دارای نیروگاه‌های هسته‌ای است، این کشور از امضای معاهده منع اشاعه سلاح‌های هسته‌ای امتناع کرده است. از این رو میزان سلاح‌های هسته‌ای این کشور اعلام نشده است؛ اما تخمین زده شده است که دارای ۱۰۰ تا ۲۰۰ سلاح هسته‌ای است که به هیچ مرجع بین‌‎المللی نیز پاسخگو نمی‌باشد. این کشور در بدو راه‌اندازی زرادخانه هسته‌ای خود از کشور‌های غربی خصوصا فرانسه کمک گرفت، بلژیک و آمریکا هم کمک‌های عمده‎ای به این کشور کردند.

به گزارش کارشناسان هسته‌ای رژیم صهیونیستی انتقال اطلاعات هسته‌ای از سوی اسرائیل به عربستان و دخالت این کشور در برنامه هسته‌ای عربستان در آینده حاکی از تمایل عربستان برای ساخت سلاح هسته‌ای است.

اسرائیل و عربستان سعودی، با بیان نگرانی در مورد قابلیت‌های هسته‌ای ایران، دستاورد‌های خود را در مورد تسلیحات هسته‌ای توجیه کرده‌اند. با این حال، ایران بر خلاف اسرائیل هرگز تمایلی برای دستیابی به سلاح هسته‌ای نداشته است و همواره در برابر نظارت بازرسان هسته‌ای و پایبندی به تعهدات خود مقید بوده است. گرچه آمریکا از توافق هسته‌ای ایران خارج شده است؛ اما آمریکا هیچ بهانه‌ای برای عدم تعهد ایران نسبت به برنامه‌های هسته‌ای خود نتوانسته است، ارائه دهد. با این وجود رژیم صهیونیستی و عربستان با دستاویز قرار دادن دروغین دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای در پی تسلیح هسته‌ای کشور متحجر و دیکتاتور عربستان هستند تا علاوه بر فروش تسلیحات نظامی و ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای نظامی عربستان برای به‌ اصطلاح مهار ایران، بتوانند آتش یک مسابقه تسلیحاتی هسته‌ای را در منطقه روشن کنند.

خاورمیانه علاوه بر آن‌ که صندوق پولی برای غرب و خصوصا آمریکا شده است تا تسلیحات نظامی خود را در آنجا به‌فروش برساند و بانک‌های خود را از سرمایه حکومت‌های جاه‌طلب منطقه پر کند، محلی برای انجام آزمایشات سلاح‌های نظامی و غیرمتعارف هسته‌ای شده است تا جاه‌طلبی کشور‌های غربی نظیر آمریکا را به منصه ظهور برساند.

حکومت‌هایی همچون عربستان که سودای رهبری منطقه را در سر دارند و در اجرای نیات پلید صهیونیست‌ها و آمریکا خود را ملعبه قرار داده‌اند، غافل از آن‌که این سکه ۲ رو دارد و زمانی که آن‌ها از سعودی‌ها ناامید و دیگر از این کشور متنفع نشوند، عربستان مهره سوخته بازی قلمداد خواهد شد.

چراغ سبز آمریکا به عربستان سعودی برای ساخت سلاح هسته‌ای آن‌قدر واضح است که بر طبق گزارش روزنامه سی‌بی‌اس‌نیوز، شاهزاده عربستان به وضوح ساخت سلاح هسته‌ای را در برنامه‌های جاه‌طلبانه هسته‌ای خود اعلام کرد. محمدبن سلمان در اسفند ۱۳۹۶ بیان داشت: «عربستان سعودی نمی‌خواهد بمب اتمی را بدست آورد؛ اما بدون شک، اگر ایران بمب هسته‌ای بسازد، ما در اسرع وقت به ساخت سلاح هسته‌ای مبادرت خواهیم کرد». همزمان با این مصاحبه، عربستان سعودی از آمریکا اجازه غنی سازی اورانیوم برای ساخت سلاح هسته‌ای را درخواست کرد.

آیا می‌توان به عربستان سعودی برای داشتن سلاح هسته‌ای اعتماد کرد؟ آیا سران این کشور به اندازه دیگر کشور‌های دارنده سلاح اتمی عاقل هستند تا از این سلاح استفاده ایدئولوژیک نکنند؟ این‌ها سوالاتی است که جامعه جهانی و خصوصا آمریکا باید پاسخگو باشد که بیشترین حمایت نظامی را از این کشور می‌کند؛ زیرا داشتن سلاح هسته‌ای عربستان به منزله داشتن سلاح هسته‌ای گروه‌های تروریستی، چون داعش است.

رابطه عربستان سعودی با داعش و القاعده و دیگر گروه‌های تکفیری و افراطی امری آشکار است به طوری که از ابتدای فاجعه ۱۱ سپتامبر تاکنون، رسانه‌های جمعی تمام کشور‌های غربی، عرب و ... بار‌ها و بار‌ها اخباری مبنی بر پشتیبانی عربستان از این گروهک‌ها را مخابره کرده‌اند. دسترسی سعودی‌ها به سلاح هسته‌ای به معنای دسترسی گروه‌های تروریستی نظیر داعش به این سلاح‌هاست. پیامد اقدامات کنونی آمریکا و اسرائیل و سایر کشور‌های حامی عربستان بزودی دامان خود این کشور‌ها را می‌گیرد. کمک‌های مالی و نظامی آمریکا و عربستان به داعش سبب شد تا این گروه افراطی در اروپا و سایر نقاط جهان به حملات وحشیانه و قتل‌عام مردم بپردازد. تکرار تجربه تلخ حمایت از کشوری که اساس حکومتش بر پایه تفکرات تکفیری و افراطی بنا شده است حتی اگر با لعاب مدرنیزاسیون ولیعهد عربستان همراه باشد، حماقتی بزرگ است که تاوان آن را تنها کشور‌های همسایه نخواهند داد.

انتهای پیام/ 431