دفاع پرس گزارش می‌دهد؛

بیت خورشید

بیت تاریخی امام خانه‌ای در شهرستان خمین است که بیش از 170 سال قدمت دارد، خانه‌ای تاریخی که امام خمینی (ره) بزرگترین مرد تاریخ‌ساز این مرز و بوم 19 بهار از زندگانی خود را در آن سپری کرد.

کد خبر: ۲۹۴۳۱۱

تاریخ: ۱۴ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۱:۰۱

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از استان مرکزی، به نقشه استان مرکزی که می نگری در 60 کیلومتری غرب این استان نام شهری تاریخ ساز را میبینی، خمین .. شهری که همواره از گذشته های دور در دل خاطراتش حماسه های فراوانی از مردمان مبارز را بر قلبش حک کرده است.

بر پیشانی این شهر همواره نام مبارزان بسیاری را میبینی که با جانفشانی و ایستادگی هایشان در مقابل مزدوران و دژخیمان دوره های مختلف تاریخی نامشان را به عنوان اسطوره و قهرمان برای نسل های بعدی به یادگار گذارده اند که در راس آنها خاندان امام خمینی (ره) را میبینی.

وجود بناهای تاریخی متعدد در این شهر همواره روایت گر تاریخ بلند این شهر است که یکی از این بناها بیت امام راحل است که هنوز هم با گذر سالیان طولانی خشت به خشت و آجر به آجر آن ردپای بزرگ ترین مرد تاریخ ساز است.

خانه ای به بلندای تاریخ

این خانه  در دوران سطلنت قاجارها توسط شخصی به نام محسن خان که از خوانین دستگیر و مدافع قشر مظلومین و محرومین بود بنا شد.

بعدها این خانه را به فردی واگذار کرد که او نیز محبوب مردم منطقه و اهل کرامت و حامی قشر ستمدیده بود. این شخص مرحوم سید احمد جد امام خمینی بود که تازه از نجف به خمین مهاجرت کرده و در این شهر رحل اقامت افکنده بود.

این منزل در محله لب رودخانه یا محله رازی در شرق خمین واقع شده و به دلیل مجاورت با دروازه چهارسوق و مسجد جامع از اصلی ترین محله های شهر محسوب می شود و در حال حاضر در بافت تاریخی شهر خمین قرار گرفته است.

طول و عرض حیاط منزل تقریبا مساوی و مساحت آن کمی بیشتر از چهارهزار متر مربع وسعت دارد و در پانزدهم ربیع الاول 1255 قمری به مبلغ صد تومان از محسن خان خریداری شد.

این عمارت شامل اندرونی، بیرونی، باغ و غیره می شود که طبقه بالای آن بعدها توسط آقا مصطفی موسوی پدر بزرگوار حضرت امام بازسازی شد.

در یکسوی حیاط کرت های سبزی و صیفی جات بود که در آن دوران  مصرف مهمانان و اهل خانه را تامین می کرد و در میان کرت ها و کناره های دیوار درختان میوه خودنمایی می کرد که میوه ها و سایه بان آن برای اهل منزل استفاده می شد.

حوضی به شکل قلب در وسط حیاط به زیبایی این بنا  افزوده و دو عمارت به هم چسبیده حوض را در بغل گرفته که در یک عمارت اتاق های همسر و فرزندان با نام  اندورنی و در عمارت دیگر اتاق هایی برای پذیرایی از میهمانان به نام بیرونی است.

صحن این خانه خاموش و ساکت در زیر بارش باران و تابش آفتاب با دیواره های کهن درد و دل می کند، زیرا خاطرات خوش و ناگواری را در خود جای داده است.

آجرهای کف حیاط هنوز باقی هستند ولی عبور از تاریخی نسبتا طولانی و قدیمی 170 ساله از آنها رنگ و رویی باقی نگذاشته و سخت فرسایش یافته است.

خانه های خشت و گلی اطراف به مرور ایام جای خود را به بناهای نوساز داده اند تنها زادگاه امام است که با مختصر تعمیراتی به همان سبک سنتی قدیمی و معماری جالب که از هویت بومی و دینی حکایت دارد نظر هر فردی را به سوی خود جلب می کند.

در معماری این بنای قدیمی زیبایی های هنر معماری اسلامی ایران را به وضوح می توان دید که وجود تقارن در این بنا از جمله ویژگی های بارز برای این عمارت تاریخی به شمار می آید.

در سیمای ظاهری عمارت اجزا و عناصر بسیاری قرینه سازی شده و این ظرافت از دو سوی دو طرف در ورودی بنا گرفته تا عرصه های داخلی بنا همه جا دیده می شود به طور مثال در یکی از هسته ها ایوان و اتاق های جنوبی، دارای سیمای متفاوتی هستند به طوری که یک در ورودی که با شیشه تزئیین شده و ارتفاع بیشتری دارد در وسط واقع شده است.

در هر سوی آن با فاصله یکسان و به ترتیب یک در بدون شیشه و کوتاه تر و یک پنجره و نهایتا یک پنجره بزرگ قرار دارد. این وضعیت سبب شده تا هر دو سوی در ورودی اصلی شبیه به هم و متقارن باشد همچنین نمای ظاهری تالار و ایوان شاهنشین، دارای تقارن است به گونه ای که یک در عریض ورودی در میان ایوان قرار دارد و در هر دو سویه آن با فاصله یکسان و به ترتیب یک ستون چوبی، یک ستون آجری و دو ورودی کوچک تر قرار گرفته است و در پایین ایوان نیز دالان های شبستان و نورگیرهای آن با هم دارای تقارن هستند به نحوی که پله عریض و بلندی در وسط قرار داشته  و در طرفین آن یک نورگیر، دو دهنه دالان و یک ستون با فاصه تقریبا یکسان وجود دارند این تقارن و هماهنگی برای جبهه دیگر تالار که رو به هسته دیگری دارند نیز عینا تکرار شده و این هماهنگی و تقارن در اکثر فضاهای خانه دیده می شود.

امام خمینی در بیستم جمادی الثانی سال 1320 هجری قمری همزمان با سالروز میلاد خجسته کوثر ولایت دخت گرامی پیامبر (ص) در این خانه متولد و مدت 19 بهار از عمر شریف خود را در این بیت گذراند.

این بیت هم اکنون با بیش از 170 سال قدمت توسط سازمان میراث فرهنگی کشور با عنوان یکی از آثار ملی به ثبت رسیده و امروز به یک مرکز زیارتی و توریستی تبدیل شده که در طول سال هزاران نفر از اقصی نقاط جهان و کشور برای بازدید به خمین می آیند.

گزارش از: مهری کارخانه

انتهای پیام/