مصطفی جمشیدی :

آقای اوباما، شما لیاقت جایزه صلح نوبل را ندارید لطفا آن را پس بدید

آقای اوباما، سعید یکی از همکاران مستند ساز (فیلمساز) من بر اثر استنشاق گاز های شیمیایی سالها است که تحت درمان است و از چند سرطان مختلف رنج می برد.

کد خبر: ۲۹۹۳

تاریخ: ۱۹ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۴:۲۹

خبرگزاری دفاع مقدس – مصطفی جمشیدی : آقای اوباما، بنیاد نوبل به شما جایزه صلح نوبل را عطاء کرده است می دانم که گاهی اگر وقت کنی به آن جایزه نگاهی از سر فخر می کنی، کتمان نکن، اما روشنفکران جهان همگی بر این باورند که این جایزه به دلایلی کاملا واضح می بایست از شما پس گرفته شود.

می دانم که فرهنگ شما در آن سوی آبها با آنچه امروزه ما بر آن باور ایستاده ایم کاملا در تضاد است و همه گوشها برای شنیدن حرفهای مخالف کاملا بسته است اما بد نیست حرفهای یک ایرانی نیز در این باره شنیده شود.

سالهایی که احتمالا شما آهنگ های جاز را در رویای رئیس جمهور شدن گوش می دادید او در تخت بیمارستان مرگ را بارها تجربه می کرد این رنج اینک نیز و برای همیشه همراه اوست.

آن سالها رئیس جمهور کشور شما هرگز و هرگز به عاملان انتشار این گازها منجمله در حلبچه اعتراض نکرد، ناوگانی بسیج نشد، کنگره ای خبردار نشد و گزارشگران تلویزیونی و غیره سراسیمه از این تالار به آن تالار از پی کسب خبر روانه نشدند.

الفاظ شما بسیار زیبا است اما کلمات نمی توانند عفریت جنگ را از آسمان سرزمین ها دور کنند، کلمات برای فریب افکار عمومی خوبند آن هم صرفا برای ایامی چند.

گفته های شما با ریس جمهوران قبلی امریکا که شعر تغییر سر نداده بودند کاملا متفاوت اما نوع عمل شما بسیار مخرب تر از آنان است زیرا آنان هرگز و هرگز جنگ را به نقطه حساسی از منطقه که محل تلاقی چند انبار باروت مخرب است نمی کشاندند.

نحوه عمل شما در فرستادن پهبادهای مرگ آفرین در پاکستان و غیره حتی به مذاق جمهوری خواهان نیز خوش نیامده است. ما با چه رئیس جمهوری مواجه هستیم یک سیاه پوست که رئیس جمهور جنگ نیست یا بالعکس رئیس جمهوری کاملا مسلط به انواع حیله ها در به راه انداختن جنگی بسیار مخرب از جنگ های دیگر در این دهه توسط آمریکا؟

روزگاری امریکا با سحر سینمای هیچکاک و قدم زدن آرمسترانگ بر سطح کره ماه جهانیان را مفتون خود می کرد اینک شما در مقام جادوگری ظاهر شده اید که جز سحر کردن خود کار دیگری از او بر نمی آید. جادوگران قدیمی نحوست را از مشتریان خود دور می کردند اما شما این عفریت را با سحر کردن خود به خویش خوانده اید .

آقای اوباما، رفتار شما درست مثل رفتار کودکی است بازیگوش در حمامی خیس . نتیجه روشن است ، کودک بر سطح لیز و صابونی کاشی ها سر می خورد و با سر به اعماق نیستی و تباهی می رود.

نمی انم محفل نوبل بر اساس چه توهمی چنین جایزه ای را به شما داده است اما براین باورم که عجولانه باید این جایزه از شما پس گرفته شود. کاملا واضح است که به عنوان قلدرمحله در پی باج گرفتن و زور گویی از بچه تخص های منطقه هستید.

رفتار آمریکایی ها در خاورمیانه به قول لاوردف وزیر خارجه روسیه به سان رفتار گاوی وحشی در یک مغازه چینی فروشی است، اعتبار امریکا در جنگ افروزی نیست در کنترل آتش است، در خویشتن داری است.

نقاب سرخ جنگی که اینک به شما پوشانده اند کاملا با ان ژست تبلیغاتی (هنگام گرفتن جایزه صلح نوبل ) در تضاد است. در حال حاضر از چهره شما خون می بارد خون افراد بی گناه شرکت کننده در عروسیها و خانه هایی محقر.

برای کشته شدن دوهزار نفر امکان دارد چند میلیون انسان بیگناه قربانی شوند. ظاهرا تعداد جنگ ها در این هزاره مثلا متمدن قبح کشتارها را از ذهن ها زدوده و آن را امری عادی نمایانده است.

چرا یک لحظه و فقط یک لحظه به این مهم فکر نمی کنید. من خود یک آسیب دیده از جنگ هستم و هنوز کابوس های جنگ و اصابت گلوله های صدام و بمب هایش در خوابهایم سرک می کشند. چرا آن موقع که هزاران هزار انسان و منجمله اهالی یک شهر – حلبچه – به عدم سفر کردند از خود بی خود نشدید؟

کاملا واضح است که در یک کشور (سوریه ) جنگی داخلی در گرفته است ، قدرتی از قدرتهای جهانی – یک ابر قدرت – سعی در دخالت کردن در ان منطقه را داشته و این روند دو سالی طول کشیده و حالا ؟ ... اینک بهانه ای جور شده و برای این بهانه جور شده می خواهید قیصریه را به آتش بکشید وگرنه کشته  شدن چند ده انسان در همین عراق کنونی رقمی کوچک از مرگ و میر آدم ها است.

برای افکار عمومی جهان بسیار مهم است که ادله شما را بشنوند، در هر جنگی در این برهه ها و منجمله درعراق بی هیچ بهانه مستدلی جنگ را سراسیمه به را انداختید. با این کارها زوال تمدن ها و رویارویی تمدن ها و ایضا مرگ انسانها سریع تر اتفاق می افتد.

به عنوان یک نویسنده ایرانی به شما حق نمی دهم که برای صدها هزار انسان بی گناه و کودکان بی دفاع و زنان و افراد سالخورده چنین عجولانه در پی تدارک جنگی دیگر باشید .

متعجبیم از کشوری که همینگوی ، نویسنده بزرگش در جنگی ضد فاشیستی شرکت داشته و احتمالا رئیس جمهورش به آن نویسنده می بالد خود، مبدع چنین تجاوز و جنگ طلبی باشد.