نامه‌ای شاعرانه به امام خمینی (ره)/ هر قطره خونم ندای «لبیک یا خمینی» سر می‌دهد

«محمد میرزایی» در نامه خود به امام خمینی (ره) آورده است: «چون من مور ضعیفم به سلیمان چه نویسم؛ اما می‌خواهم بگویم‌ ای امام عزیز!‌ ای قلب تپنده مستضعفان، کاش پیشت بودم و همان لحظه قلبم را می‌شکافتم تا نشان می‌داد که از ته دل می‌خواهم ببینم و چهره ماهت را بوسه‌باران نمایم.»

کد خبر: ۳۰۲۸۲۰

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۳۹۷ - ۰۶:۰۰

به گزارش خبرنگار ساجد، «محمد میرزایی» از استان همدان در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۶۶ برای امام خمینی (ره) نامه‌ای نوشت.

متن این نامه به شرح زیر است:

«بسمه تعالی

چه گویم؟ چه نویسم؟ گویا دلم پرواز می‌کند و به سوی شما می‌آید.

به راستی نمی‌دانم چه نویسم؟ چون من مور ضعیفم به سلیمان چه نویسم؛ اما می‌خواهم بگویم‌ ای امام عزیز!‌ ای قلب تپنده مستضعفان، کاش پیشت بودم و همان لحظه قلبم را می‌شکافتم تا نشان می‌داد که از ته دل می‌خواهم ببینم و چهره ماهت را بوسه باران نمایم و از خرمن معرفت، خوشه‌ای بچینم و از دریای علمت، قطره‌ای بنوشم.

کاش بودم و نشان می‌دادم که هر قطره خونم ندای لبیک خمینی سر می‌دهد.‌

ای کاش تیری بودم و بر قلب و چشم کوردلان که بدی امامم را می‌خواهند، می‌خوردم.

اما امام عزیز، می‌خواهم درس امروز را از شما بگیرم، دوست دارم ما را با سخنان دلنشین و آتشین حسین گونه‌ات به سوی راه انسان بودن، هدایت فرمایی.

خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی (عج)، خمینی را نگهدار.

از جان گذشته در راهت

محمد میرزایی

۱۳۶۶/۱/۱۹»

انتهای پیام/ 900