فرمانده قرارگاه عملیاتی لشکر ۸۴ لرستان:

هر آزاده ای که وارد ایران می شد سجده کنان خاک وطن را می بوسید

امیر «تقی دریکوند» گفت: انسان باید نگاه کند که خاک وطن چقدر عزیز است چرا که وقتی آزادگان وارد ایران می شدند، هر آزاده ای که از اتوبوس عراقی پیاده می شد اولین کارش این بود که می افتاد زمین و خاک وطن را می بوسید و سجده می کرد.

کد خبر: ۳۰۴۷۵۳

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۹:۴۳

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از خرم آباد، امیر «تقی دریکوند» فرمانده قرارگاه عملیاتی لشکر 84 لرستان امروز در نشستی با حضور تعدادی از آزادگان این لشکر که در خرم آباد برگزار شد، اظهار داشت: لشکر 84 ،284 شهید، بیش از ده ها هزار نفر جانباز و 714 نفر آزاده داشته است ولی چون اکثر کارکنان لشکر غیر بومی هستند، خیلی از آنها در استان حضور ندارد.

وی با اشاره به 26 مردادماه سالروز ورود آزادگان گفت: یاد و خاطره همه دلاورمردانی که  سالها و ماه ها در دفاع از جمهوری اسلامی و تمامیت ارضی آن با دشمن جنگیدند و تا آخرین لحظات مقاومت کرده و سپس به اسارت در آمدند را گرامی می داریم.

دریکوند با بیان حال و هوای روزهای بازگشت آزادگان به میهن اسلامی افزود: آن روزها شور و شوق عجیبی در مملکت بود و خانواده های بسیاری منتظر بودند که عزیزانشان برگردند، خیلی ها هم از اسارت فرزندانشان خبر نداشتند چون اکثر اسرای که در عراق بودند، اسمشان ثبت نشده بود که در 26 مردادماه به بعد که گروه گروه می آمدند وارد خاک جمهوری اسلامی می شدند، مشخص می شد که چه کسانی اسیر بودند و آزاد شدند.

فرمانده قرار گاه عملیاتی لشکر 84 لرستان با اشاره به لزوم دفاع از تمامیت ارضی کشورمان در برابر دشمنان خصوصاً آمریکا و اسراییل گفت: انسان باید نگاه کند که خاک وطن چقدر عزیز است چرا که وقتی آزادگان وارد ایران می شدند، هر آزاده ای که از اتوبوس عراقی پیاده می شد اولین کارش این بود که می افتاد بر روی زمین و خاک وطن را می بوسید و سجده می کرد.

وی عنوان کرد: کسانی که اسیر شدند در شهرها و پشت جبهه اسیر نشدند بلکه اینها کسانی بودند که در خط مقدم حتماً با تمام توان جنگیدند و ناگزیر اسیر شدند. خاطرم هست در کربلای شش که ما گردان 182 بودیم دشمن ما را دور زد و تعدادی از بچه ها اسیر شدند، با این شرایط رزمنده دیگر هیچ چاره ای ندارد جز تسلیم شدن.

دریکوند با ذکر خاطراتی از رزمندگان گفت: سرهنگ «عیسی عباسی» رییس ایثارگران لشکر 84 است، در خاطراتش نقل کرده است، ما رفتیم داخل نیزار که شهید نشویم بعد از مقاومت جانانه عراقی ها هم نیزار را آتش می زدند و هم تیر اندازی می کردند وقتی نزدیک بود آتش بگیریم و عراقی ها آمدند نزدیک ما، ناچار به تسلیم شدیم.

این مسئول گفت: ما تا پایان جنگ بیش از 55 هزار نفر اسیر داشتیم  و عراق 17 یا 18 هزار نفر از ما اسیر گرفت.

فرمانده قرارگاه عملیاتی خاتم با بیان تفاوت در نگهداری از اسرای ایرانی در عراق و نگهداری و پذیرای کشور ما از اسرای عراقی  خاطر نشان کرد: اسرای عراقی که ما گرفتیم، در همان لحظات اول به آنها آب می دادیم و اگر چیزی در دسترس بود در خط پذیرایی هم می کردیم بعد از آن می رفتند لشکر و گردان و به شهر های خوش آب و هوا منتقل می شدند.

وی افزود: اسرایی که در «حشمتیه» بودند در پادگان دژبان مرکز ارتش غذایشان از غذای دانشجویان ارتش هم بهتر بود و در صورت نیاز بهترین بیمارستان برای مسائل درمانی آنها در نظر گرفته می شد با یک اتاق مخصوص و پزشک مخصوص رزمندگان ما در اختیار این رزمندگان هم بود و با توجه به این که کل اسرا هم تحویل ارتش بودند هیچ برخورد بدی از طرف ارتش با این نفرات نمی شد. از نظر جا و مکان هم به آنها رسیدگی می شد و بلافاصله اسمشان ثبت می شد و می توانستند از طریق صلیب سرخ نامه برای خانواده های شان بفرستند و خانواده های اسرای عراقی می توانستند با آنها ملاقات داشته باشند.

دریکوند با بیان مشکلات اسرای ایرانی در اردوگاه های عراق تصریح کرد: وضعیت اسرای ما بسیار بد بود در اتاق های 12 الی 20 متر بدون هیچ امکاناتی 20 نفر داخل این اتاق ها بودند در گرمترین جای عراق و با هر بار آمارگرفتن اسرا حداقل یک شلاق می خوردند از طرفی  اجازه نامه نگاری با خانواده هایشان نداشتند و هیچ گونه ملاقاتی نبود.

فرمانده قرارگاه عملیاتی لشکر 84 لرستان یادآور شد: با تمام اینها با فضل خدا حق بر باطل پیروز شد و پرچم جمهوری اسلامی با قدرت و سرافرازی در منطقه به احتزاز در آمد. اما صدام مانند مجسمه اش که پایین کشیده شد، بعد از بدبختی و حقارت با طرز فجیعی به درک واصل و حزب بعث کاملاٌ متلاشی شد.

انتهای پیام/