بریده کتاب؛

تلاش برای به راه انداختن جنگی دوباره بین ایران و عراق

«مریم سنجابی» از اعضای جدا شده منافقین است که به دلیل حضور چند ساله‌اش در «حزب منافقین خلق» بر اقدامات کینه‌توزانه آنها علیه ایران تسلط داشته و شرح این دریافت‌ها را در کتابی با عنوان «سراب آزادی» گردآوری کرده است.

کد خبر: ۳۰۷۰۶۸

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۳۹۷ - ۰۲:۲۰

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، کتاب «سراب آزادی» که توسط نشر «ستوس» روانه بازار کتاب شده است شرح زندگی «مریم سنجابی» از اعضای جدا شده گروهک تروریستی منافقین است.

این کتاب سندی گویا از اقدامات ددمنشانه کسانی است که به دروغ خود را مجاهد نامیده‌اند و با این فریب، بسیاری از شخصیت‌های نظام و مردم بی‌گناه را به شهادت رسانده‌اند.

مطالعه این کتاب که از زبان یکی از اعضای رده بالای گروهک منافقین روایت شده است زوایایی پنهانی را آشکار می‌کند که حقانیت نظام اسلامی ایران را اثبات می‌کند.

تلاش مذبوحانه منافقین

«پس از تمرینات نظامی و نمایش قدرت جدید رجوی با اهدافی که ذکر شد، در راستای نگه داشتن نیروهادرون سازمان سلسله عملیات هایی به اسم (راهگشایی) آغاز گردید، که به چهار مرحله (سحر1تا 4) تقسیم و تا پایان سال 76 ادامه داشت.

در ابتدا واحدهای چهار نفره سازمان با گذراندن دوره‌های مختلف تکاوری به داخل خاک ایران نفوذ می‌کردند و پس از رسیدن به آن سوی مرز، نیروهایی که از پیش توسط ستاد داخلی در ایران عضوگیری و به مرز فرستاده شده بودند را با خود به عراق می‌آوردند. همزمان مسیرهای تازه‌ای هم برای تردد به سمت مرزها شناسایی می‌کردند. نام این تیم‌ها واحدهای راهگشا بود.

(سحرشماره 1) به صورت محرمانه و محدود انجام گرفت و بیشتر در خطه جنوب بود که با روی مین رفتن و مرگ چندین نفر به پایان رسید. عملیات (سحر شماره 2) در تابستان آغاز گردید که حرکتی علنی بود و با حضور بخش بیشتری از نیروهای مراکز انجام گرفت. تعدادی از قرارگاه‌های مترو دوباره راه اندازی شد. قرارگاه‌های فائزه در شهر کوت، انزلی در جلولا و مقرهای کوچک‌تری در جنوب و بصره از جمله آنها بود.

در این دور از عملیات، هدف آشنایی و تسلط به مرزها برای عملیات‌های بعدی بود. قرار بود چندین مأموریت توسط تیم‌ها از جمله، انتقال نیرو از ایران به خاک عراق و اعزام نیروهای آموزش دیده به داخل ایران انجام شود. ولی اکثر این مأموریت ها به شکست انجامید و حاصلی جز درگیری و به کشتن دادن عده‌ای دیگر نداشت.

پس از مدت کوتاهی و بعد از یک جمع بندی و تجدید قوا، مرحله بعدی عملیات به نام ( سحر3) شروع شد. برای این کار، قرارگاه‌های تاکتیکی به صورت گسترده‌تر و با امکانات کیفی‌تری راه اندازی و آماده شد، نا نیروهای بیشتری در این دور بکار گرفته شوند. مرز ایران و عراق از بخش جنوبی کردستان تا بصره تقسیم بندی و به هر مرکز فرماندهی منطقه‌ای برای عملیات‎ها و مأموریت‎هایش تحویل داده شد.

قرارگاه حبیب در بصره، قرارگاه در کوت، قرارگاه موزرمی و همایون در حوالی شهر العماره، قرارگاه افشار در استان دیالی و شهر مرزی جولا، قرارگاه علوی در مقدادیه، همزمان با عملیات‌های دور جدید گسترش یافتند.

در این دور عملیات‌ها، فشارهای زیادی بر روی نیروها بود. تمرینات سخت و خطرناک با شرایط دشوار که گاهی تا چند شبانه روز بی‌خوابی و خستگی بود که چند حادثه منجر به تصادف و کشته شدن تعدادی از افراد به وجود آمد. هر قرارگاه موظف بود تیم‌های عملیاتی سه چهار نفره زبده تشکیل دهد.

طی چند هفته آنها آماده مأموریت و روانه شدن به سمت مرزها گشتند. کارها به کندی و محدود پیش می‌رفت. پایان (سحر3) هم با محاصره شدن دو تیم چهار نفره و کشته شدن آنها به پایان رسید.

دو تیم محاصره شده متعلق به یکی از محورهای مرکز 10 به حساب می‌آمدند، فرمانده مرکز هم زهرا گرابیان بود. به علت یک سری خطوط ناشیانه رجوی که اصرار به آن داشت و عدم هماهنگی نیروها، تیم‌ها گرفتار و محاصره می‎شدند، یکی از اعضای این تیم‌ها فیلیپ یوسفیه، عضو مسیحی سازمان بود، از طرفی هفت هشت نفر دیگر نیز به راحتی محاصره و کشته شدند.

چند و چون ضربه خوردن تیم‌ها سری نگه داشته می‌شد و به کسی چیزی نمی‌گفتند، در آخر هم سارا گرابیان را برای ختم غایله برای همیشه از فرماندهی مرکز برداشتند و طبق روال معمولی همه خطاها به گردن فرماندهانی غیر از رجوی افتاد. در قبرستان کمپ اشرف بنای یادبودی برای آنها ساخته شده ولی هرگز به صراحت گزارش نشد که چرا و چگونه آنان به سادگی قربانی شدند.

پس از مدتی (سحر 4) با درگیری‌های گسترده، شروع شد. به علت اینکه نیروهای مرزی ایران هم فعال شده و گشت‌های قوی و بزرگی در مرزها شکل گرفت، به نسبت عملیات‌های دور قبل، برنامه‌ها ناموفق‌تر بوده و با ضربات بیشتری مواجه می‌شد. تا اینکه در دی ماه با فراخواندن نیروها به اشرف این دور هم به پایان رسید.

بعدها مشخص شد علت توقف کوتاه مدت این سری عملیات‌ها به خواست دولت عراق بوده است. از آنجا که عملیات مرزی بدون اطلاع و هماهنگی و کنترل دولت عراق نمی‌توانست انجام شود، برای مدتی عملیات‌ها تعطیل شد. سال 1376 با عملیات سحر و یک سری وقایع دیگر سپری شد. هدف رجوی این بود که در سراسر مرزهای عراق، از جنوب تا مناطق مرکزی، دولت ایران را هدف قرار داد.

در این مدت ده‌ها مأموریت نظامی به طور شبانه روزی انجام گرفت و تعداد نفرات زیادی هم در این مجموعه عملیات بی‌حاصل کشته شدند. رجوی طبق گفته خودش سال‌ها در انتظار چنین فرصتی بود که سرانجام بین ایران و عراق جنگی مجدد درگیرد، تا او یک بار دیگر بتواند در پناه عراق به ایران حمله کند، اما عراق هوشیارانه و با هدفی عکس این تحرکات، به دنبال راهی برای ایجاد رابطه با ایران بود.»

انتهای پیام/161