بدرقه شهدا تا بهشت-۱۹/

امروز خونی تازه در رگ‌های تهران جاری شد

امروز مردم تهران آمده بودند تا به صهیونیسم جهانی بگویند که همانند مردم «کوفه» پشت ولایت را خالی نمی‌کنند و دست دوستی به دشمنان خدا نمی‌دهند؛ بلکه به حسین (ع) تأسی می کنند که دست دوستی به دشمنان خدا نداد و مقاومت کرد و در این راه، از جان، فرزندان و حتی از کودک ۶ ماهه خود گذشت، اما تسلیم شیطان‌صفتان نشد.

کد خبر: ۳۰۸۸۹۲

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۴:۲۹

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع پرس، امروز تهران مهمان داشت، آن هم چه مهمانانی؛ امروز خیابان «انقلاب» تهران برای خودش صحنه انقلابی بود.

امروز مردم انقلابی آمده بودند تا در آستانه ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی از مهمانانی استقبال کنند که بیش از ۳۰ سال از رفتن‌شان می‌گذرد و حالا آمده‌اند تا بگویند که بعد از ۴۰ سال اگر برخی افراد فکر می‌کنند که نفس‌های جمهوری اسلامی ایران تحت تأثیر جنگ اقتصادی و تحریم‌ها به شمارش افتاده است، سخت در اشتباهند؛ چرا که مردم با حضور پرشور خود، هنوز که هنوز است با گرمی از شهیدان استقبال می‌کنند و هنوز که هنوز است شعار «هیهات من الذله» سر می‌دهند تا به دشمنان خارجی و برخی ساده‌لوحان داخلی بگویند که سخت در اشتباهند؛ تا به این افراد بگویند که راه شهیدان که همان راه حضرت سیدالشهدا (ع) است، هنوز ادامه دارد. آری؛ راه شهیدان همان راه حضرت سیدالشهدا (ع) است و صحنه جبهه‌های ما گویی همان صحنه عاشورا بود؛ چرا که کربلا همچنان جاری است و عاشورا همچنان تکرار می‌شود؛ فقط نقش حق و باطل عوض می‌شود، سال ۶۱ هجری حسین (ع) حق بود و یزید باطل، امروز نیز اسلام ناب محمدی به رهبری امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) حق است و صهیونیسم جهانی باطل؛ پس برای همین است که می‌گویند «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا».

امروز مردم تهران آمده بودند تا به صهیونیسم جهانی بگویند که همانند مردم «کوفه» پشت ولایت را خالی نمی‌کنند و دست دوستی به دشمنان خدا نمی‌دهند؛ بلکه به حسین (ع) تأسی می کنند که دست دوستی به دشمنان خدا نداد و مقاومت کرد و در این راه، از جان، فرزندان و حتی از کودک شش ماهه خود گذشت، اما تسلیم شیطان‌صفتان نشد.

امروز «مادران انقلاب» پس از حدود سه دهه چشم‌انتظاری، به خیابان «انقلاب» تهران آمده بودند تا بوی پیراهن خونین یوسف خود را در میان پیکر‌های مطهر ۱۳۵ شهید والامقام استشمام کنند؛ مادرانی که اگر درباره داغ از دست دادن عزیزشان از آن‌ها سؤال کنی، چیزی نمی‌گویند بجز همان چیزی که زینب کبری (س) در مقابل یزید گفت؛ «ما رأیت الا جمیلا».

امروز «پدران انقلاب» آمده بودند تا یک بار دیگر علی اکبر خود را ببینند، به امید اینکه شاید درون یکی از این تابوت‌های مزین شده به پرچم ایران، استخوان‌های فرزندشان باشد. امید داشتند تا یک بار دیگر فرزند خود را ببینند؛ همان‌گونه حسین (ع) به فرزندش علی اکبر (ع) در روز عاشورا گفت که «قبل از رفتن به میدان یک مقدار مقابل من راه برو»؛ تا برای آخرین بار یک دل سیر او را ببیند.

امروز «کودکان انقلاب» به همراه والدین خود آمده بودند تا ببینند که اگر در امنیت زندگی می‌کنند، آرامش خود را مدیون چه کسانی هستند. آمده بودند تا در روز سوم محرم، به یاد کودک سه ساله شهید کربلا، شهدا را تشییع کنند.

آری امروز تهران رنگ و بویی دیگر داشت و گویی خونی تازه در رگ هایش جاری شد.

انتهای پیام/ 113