خلق حماسه «نادر» در پی پیام امام که گفت «اگر من بودم، می‌زدم»

فرماندهان سپاه، جریان عبور آزاد و متکبّرانه ناو‌های جنگی آمریکا و نیز سایر کشتی‌ها و شناور‌های تحت حمایت این کشور را به حضرت امام خمینی (ره) رساندند، حضرت امام نیز فرموده بود: «اگر من بودم، می‌زدم».

کد خبر: ۳۱۲۵۱۶

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۳۹۷ - ۰۷:۳۰

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از بوشهر، با انجام عملیات غرورآفرین «والفجر ۸» در سال ۶۵ به وسیله ناوگروه دریایی «ذوالفقار» وابسته به منطقه دوم نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و عملیات «کربلا ۳» در جریان فتح اسکله و پایانه نفتی «الامیه» عراق به فرماندهی شهید «نادر مهدوی»، تقویت و تثبیت هرچه بیشتر قدرت نظامی ایران در نبرد‌های دریایی، عرصه را بر رژیم بعث عراق و به‌خصوص حامیان غربی او و در رأس آن‌ها آمریکای جنایتکار تنگ شد و آنان را با چالشی جدّی مواجه کرد.

سال ۶۶ آغاز دور جدیدی از جنگ‏‌هاى دریایى میان قواى نظامى جمهوری اسلامی ایران و ناوگان متجاوز خارجى بود؛ جنگی که در ادبیات سیاسى با نام «جنگ اول نفت‏کش‏‌ها» شناخته می‏‌شود.

در سال‌های پایانی جنگ، خلیج فارس برای ایران بسیار ناامن شده بود؛ عراق به راحتی کشتی‌ها و سکو‌های نفتی ایران را مورد هدف قرار می‌داد و «کویت» بخشی از سرزمین خود و «عربستان» نیز آسمان خود را در اختیار «صدّام» قرار داده بودند.

ترسی که آمریکا در سال‌های پس از جنگ ویتنام از خود در اذهان ملت‌ها و کشور‌ها ایجاد کرده بود به‌هیچ کشوری جسارت آن را نمی‌داد که در مسیر خواسته‌های ناروای استبدادگونه او مقاومتی نشان دهند، تصور این بود که با ورود آمریکا به خلیج‌فارس، نیرو‌های ایرانی اقتدار خود را از دست خواهند داد و موازنه قدرت نظامی به نفع عراق تغییر خواهد کرد.

اما ماشین جنگی ایران روزبه‌روز کارآمدتر و پرصلابت‌تر به پیش می‌رفت و درماندگی و ذلت روزافزون دشمن، هرچه بیشتر آشکار می‌شد و در این هنگام که رژیم مستکبر آمریکا که تا آن هنگام در پشت صحنه جنگ قرار داشت و عراق را به جنگ با ایران فرستاده بود، با مشاهده ضعف روزافزون قدرت نظامی عراق در برابر ایران، به ناچار به صورت آشکارا و علنی در قالب سازمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و به بهانه حفاظت از نفتکش‌های برخی از کشور‌های عربی وارد خلیج فارس شد و در خط مقدم جنگ علیه ایران قرار گرفت.

اولین کاروان از نفتکش‌های کویتی آن هم با پرچم آمریکا و اسکورت کامل نظامی توسط ناوگان جنگی این کشور، در تیرماه سال ۱۳۶۶ به راه افتادند و دولت آمریکا نیز عملیات سنگینی را در ابعاد روانی، تبلیغی، سیاسی و نظامی جهت انجام موفقیت‌آمیز این اقدام انجام داده بود که در این کاروان، نفتکش کویتی «اَلرَّخاء» با نام مبدل «بریجتون» حضور داشت و در بین یک ستون نظامی، به طور کامل اسکورت شده بود.

فرماندهان سپاه، جریان عبور آزاد و متکبّرانه ناو‌های جنگی آمریکا و نیز سایر کشتی‌ها و شناور‌های تحت حمایت این کشور را به گوش حضرت امام خمینی (ره) رساندند، حضرت امام نیز فرمودند: «اگر من بودم، می‌زدم». همین حرف امام برای «نادر» و همرزمانش کافی بود که تدارک عملیات شجاعانه بر علیه نفتکش آمریکایی‌ها را انجام دهند.

شیرمردان سپاه اسلام و در رأس آن‌ها سردار شهید «مهدوی» با همرزمانش، با رشادت وصف‌ناشدنی نفتکش «بریجتون» را در فاصله ۱۳ مایلی غرب جزیره فارسی در آب‌های خلیج فارس، با مین‌های دریایی کار گذاشته شده منفجر کرده و دل امام را شاد کردند.

اما نقطه اوج این جنگ، طرح حمله به بندر نفتى «رأس الخفجى» عربستان و عملیات علیه ناوگان دریایی ارتش آمریکا بود که اجرای آن را ناو گروه‏‌هاى قرارگاه «نوح نبى (ع)» به فرماندهى شهید «نادر مهدوى» برعهده گرفت؛ این عملیات موجب ساقط شدن بالگرد پیشرفته آمریکایی و به هلاکت رسیدن تعداد زیادی از سربازان و خسارت به شناور‌های آمریکایی شد.

پس از اقدام دلیرانه سردار شهید «مهدوی» و همرزمانش، به پاس قدردانی از این عزیزان، برنامه دیدار با حضرت امام خمینی (ره) تدارک دیده شد و شیرمردان نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به دیدار رهبر انقلاب نائل آمدند.

در این دیدار، حضرت امام یکایک این سربازان جان برکف اسلام را مورد ملاطفت و تفقّد خود قرار دادند و پیشانی سردار شهید «نادر مهدوی» را بوسیدند.

«نادر مهدوی» درباره این دیدار گفت: «برای ما رزمندگان خلیج فارس، همین تبسّم و شادی امام در ازای همه زحمات شبانه‌روزی کافی است و اگر تا آخر عمر، موفّق به انجام خدمتی نگردیم، باز شادیم که حداقل برای یک بار هم که شده است، موجب رضایت و شادی و تبسّم امام عزیزمان گردیده‌ایم».

نحوه شهادت شهید «نادر مهدوی» و همرزمانش در خلیج فارس

در عصر روز پنج‌شنبه ۱۶ مهرماه سال ۶۶، سردار شهید «نادر مهدوی» همراه با تنی چند از همرزمانش، جهت انجام گشت‌زنی و حفاظت از آب‌های نیلگون خلیج فارس با استفاده از ۲ فروند قایق تندرو توپدار به نام «بعثت» و یک فروند ناوچه به نام «طارق» به سمت جزیره «فارسی» حرکت می‌کنند.

تعدادشان ۹ نفر بود که بنا بود ۲ نفر دیگر هم به جمع آن‌ها در یک قایق، اکیپ فیلم‌برداری از عملیات متشکّل از «کریمی»، «محمّدی‌ها» و «حشمت‌الله رسولی» و در قایق دیگر هم (شهید) «آبسالان» و (شهید) «نصرالله شفیعی» به آن‌ها بپیوندند.

در ناوچه «طارق» سرداران شهید «مهدوی»، «بیژن گُرد»، «مجید مبارکی» و «غلامحسین توسّلی» حضور داشتند که فرمانده عملیات برعهده «مهدوی» بود، هنگامی که به ساحل جزیره «فارسی» می‌رسند در زمان غروب با صدای انفجار مهیبی متوجه می‌شوند که رادار پایگاه فرماندهی از سوی بالگرد‌های آمریکایی هدف قرار گرفته و منهدم شده است و ارتباط ناوگروه با مرکز به کلّی قطع شده و در آن لحظه در بالای سر خود یک فروند بالگرد بزرگی که در صحنه‌های نظامی به دلیل صدای کم زمانی می‌توان پی به وجود آن‌ها برد که دیگر با اشراف کامل به بالای سر هدف رسیده باشند، مشاهده می‌کنند.

قایق حامل «آبسالان» و «نصرالله شفیعی» نیز هدف اصابت موشک آمریکایی‌ها قرار می‌گیرد و بالگرد‌های آمریکایی به شدّت، شروع به تیراندازی به سمت اعضای ناوگروه می‌کنند.

پس از ۱۵ دقیقه درگیری شدید با استفاده از یک فروند موشک استینگر، یکی از بالگرد‌ها توسط رزمندگان اسلام منفجر می‌شود و پس از آن سربازان آمریکایی به سمت ۲ قایق دیگر شلیک می‌کنند؛ حال تنها ناوچه «طارق» سالم مانده بود و ۲ قایق دیگر هدف قرار گرفته و در آتش می‌سوختند.

«نادر» و «بیژن»، با سلاح «دوشکا» به طرف بالگرد‌های آمریکایی در هوا شلیک می‌کردند و هم در پی گرفتن شهدا و زخمی‌ها از آب بودند، دشمن، پس از آن‌که همه شناور‌ها و تجهیزات ناوگروه را زده بود، پس از ۲۰ دقیقه «نادر» و «بیژن» و چهار نفر دیگر را اسیر می‌کنند.

دستگیری «نادر» برای دشمن بسیار اهمیت داشت آن‌چنان که پس از دستگیری اعضای بازمانده ناوگروه، بلافاصله در صدد شناسایی او بر می‌آیند و از تک تک اسرا درباره «نادر» جست‌وجو می‌کنند و وحشیانه بعد از شناسایی او را به شهادت می‌رسانند.

پس از گذشت ۶ روز، پیکر‌های مطهر شهدا و اسرا از «مسقط» پایتخت کشور «عمان» تحویل گرفته شد، آمریکایی‌ها سینه شهید «نادر مهدوی» را با میخ‌های فولادی بلند سوراخ کرده بودند و با چند تیر به قلب، بازو و سجده‌گاهش او را به شهادت رسانده بودند.

هنگامی که جنازه مطهر سردار شهید «نادر مهدوی» به خاک میهن رسید، دست‌ها و پاهایش به صورت خیلی محکم بسته شده بود و نشان می‌داد که دشمن، حتّی از جسم بی‌جان این شهید نیز هراس داشته است.

دلیرمردان نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در آب‌های نیلگون همیشه خلیج فارس به اثبات رساندند که محاسبات نیروی شیطانی در مقابل توان رزمندگان اسلام در مقابل تجهیزات تا دندان مسلح عاجز و ناتوان است و امثال «نادر‌»ها هنوز در محرکه و میدان نبرد حضور فعالانه و پویا دارند و گوش به فرمان ولی خود، آماده خلق حماسه نادری دیگری در خلیج فارس هستند.

انتهای پیام/