شهید «علی رئیس‌آبادی»:

برادران سلاح مرا بردارید و‌ خواهران حجاب‌تان را نگه دارید/ ما دفاع‌گر‌ هستیم نه تجاوزگر/ صلح تحمیلی را هرگز نخواهیم پذیرفت

شهید «علی رئیس‌آبادی» در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: همه مردم مسلمان ایران و جهان بدانند که ما سر جنگ را با کسی نداشته و نداریم و بر همه جهانیان ثابت شده که ما دفاع‌گر‌ هستیم نه تجاوزگر و ما باید حق خودمان را که همان خون شهیدان را بگیریم، ما به خاطر مسلمانان جهان بپا خواسته‌ایم و تا خون در رگ‌مان است دست از این جهاد نمی‌کشیم و صلح تحمیلی را هرگز نخواهیم پذیرفت؛ زیرا ما حرکت‌مان تا قیام مهدی ادامه دارد.‌

کد خبر: ۳۱۷۵۵۷

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۹۷ - ۱۲:۲۳

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از کرمان، شهید «علی رئیس آبادی» یکم آذر‌ماه سال ۱۳۴۱، در روستای «آدوری» از توابع شهرستان «بم» به دنیا آمد.

وی تا مقطع سوم متوسطه درس خواند و به‌عنوان نیروی داوطلب بسیجی در جبهه حضور یافت و سرانجام در دوم آبان‌ماه سال ۱۳۶۲ در «مریوان» بر اثر موج انفجار به شهادت رسید.

بخش‌های منتخب از وصیت‌نامه شهید «علی رئیس آبادی»:

بسم الله الرحمن الرحیم

هم‌اکنون اینجانب که توفیق و سعادت آن را به دست آوردم و توانستم برای ادای حق خود به اسلام و به مسلمین و مستضعفان ایران و دنیا در جبهه حق علیه باطل حاضر شوم، و خدا را شکر می‌نمایم که مرا در چنین دورانی از مادر متولد کرد که چنین برهه‌ای از زمان که بهترین دوران می‌باشد که با رهبری ابرمرد تاریخ از تبار ابراهیم و دیگر پیامبران بنام امام «روح الله الموسوی الخمینی» در یک کشور اسلامی رهبریت این ملت مسلمان را بر عهده دارند.

هرکس که امام خمینی را به رهبریت و امامت قبول دارد باید از آن اطاعت کند

اینجانب هر لحظه و هر زمان تا دورانی که زنده هستم مطیع فرمان این رهبر عزیز هستم؛ زیرا فرمان [ایشان، فرمان] امام زمان (عج) و فرمان ائمه اطهار (ع) است و گفتار ائمه اطهار، گفتار پیامبر اسلام (ص) است و گفتار پیامبر اسلام گفتار قرآن و قرآن کتاب خداوند تبارک و تعالی بر رسول‌الله می‌باشد؛ بنابراین هرکس که امام خمینی را به رهبریت و امامت قبول دارد، باید از آن اطاعت و پیروی نماید و دستورات آن را که از دستورات قرآن سرچشمه می‌گیرد [را نیز] اطاعت نماید.

دشمن بعثی بداند که کور خوانده است

در این دوران و در این لحظات که ابر قدرت‌های جهان‌خوار و زالو‌صفت با مکارترین حیله‌های خود در صدد بر آمدند که به اسلام ضربه وارد کنند و کشور عراق را یعنی «صدام» خائن بعثی را به جان مسلمانان ایران برای نابودی شهر‌ها و قتل عام مردم مسلمان انداختند و به خیال خام خود از این راه انقلاب اسلامی ما را نابود سازند، بدانند که کور خواندند و نگه دارنده این انقلاب اسلامی ما شخصی است که هواپیما‌های مدرن آمریکایی را در شن‌های طبس نابود و منهدم کرد و آن کسی است که سران حزب «کمونیست» را که مدت‌ها در صدد نابودی اسلام در ایران بودند، آن‌ها را رسوا نمود و به زمین کوبید.

اکنون که ابرقدرت‌ها کشور عراق را به جان ایران اسلامی انداخته‌اند، ما به فرمان امام عزیزمان و به فرماندهی مهدی (عج) در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل آمدیم تا این دژخیمان و کفار و تجاوز ژگران را به سزای اعمال‌شان برسانیم تا فکر خام دیگری به فکرشان نیاید.

بر همه جهانیان ثابت شده که ما دفاع‌گر‌هستیم نه تجاوزگر

همه مردم مسلمان ایران و جهان بدانند که ما سر جنگ را با کسی نداشته و نداریم و بر همه جهانیان ثابت شده که ما دفاع‌گر‌ هستیم نه تجاوزگر و ما باید حق خودمان را که همان خون شهیدان که بهترین فرزندان و بهترین افراد این کشور بوده‌اند و دیگر اعمال غیرانسانی و اسلامی که انجام داده‌اند باید بگیریم و این را باید بگویم که ابرقدرت‌ها و «صدام» ملعون که لعنت خدا بر او و بر اربابانش و مزدورانش و لشکرش باد، باید بدانند که ما تنها به خاطر ایران و ملت ایران جهاد و قیام نمی‌کنیم؛ بلکه به خاطر یک میلیارد مسلمان جهان بپا خواسته‌ایم و تا انقلاب صاحب‌الزمان (عج) و تا خون در رگمان و در شریان‌های ما جریان دارد دست از این جهاد نمی‌کشیم و صلح تحمیلی را هرگز نخواهیم پذیرفت؛ زیرا ما حرکت‌مان تا قیام مهدی ادامه دارد.‌

ای خواهران و برادران بدانید که ما راهی را که برگزیده‌ایم همان راه امام حسین (ع) است‌، ای مسلمانان و‌ ای خواهران و برادران، بدانید که ما راهی را برگزیده و انتخاب نموده‌ایم که همان راه امام حسین (ع) است و آنان که در این امر شک دارند از مشرکین و منافقین می‌باشند و هنوز فکرشان از گفتار و حرف‌های پوچ و تهی پر شده و بدانند که عذابی بزرگ در انتظار آن‌هاست و خداوند همه آن‌ها را در روز محشر سزا خواهد داد و روح‌شان مانند خاکستر سیاه است و آن‌موقع، زمانی است که دیگر نمی‌توانند کاری را از پیش ببرند و پشیمانی سودی ندارد و به قول یکی از ائمه اطهار امروز روز عمل است و حسابی در کار نیست و فردا روز حساب است و عملی در کار نیست و باید تمام انسان‌ها بدانند که هرچه اعمال در این دنیا انجام می‌دهند ولو به اندازه دانه خردلی در روز قیامت به آن عمل رسیدگی می‌شود.

اگر انسان از حق دور شد حتماً به شیطان می‌پیوندد

و‌ ای کسانی که ایمان به خدا دارید و خود را مومن می‌دانید، اگر در سختی افتادید بدانید که سختی و گرفتاری و علت آن را می‌توان به زبان ساده بیان نمود. اگر انسان‌ها را در دنیا به دو گروه تقسیم نماییم؛ یک گروه مسلمانان و گروه دوم کفار و دنیا‌پرستان هستند و اگر هر اتفاقی افتاد نباید بگوییم که چگونه دین اسلام و خدایی است که فلان کس نماز نمی‌خواند و کار خیر انجام نمی‌دهد و زندگی او خوب است و در نعمت و راحتی هستند و ما هم که در همه حال برای خدا زحمت می‌کشیم و نماز و روزه و اعمال اسلامی را رعایت می‌کنیم و هرچه زحمت می‌کشیم در سختی و ناراحتی هستیم. این‌جا باید بگویم که این چنین اشخاصی که نماز نمی‌خوانند و به خدا و رسول و امامان ایمان ندارند، ولی در ناز و نعمت هستند اگر کاری خیر و اندک انجام دهند خدا در همین دنیا به آن‌ها حق‌شان را می‌دهد و از طرفی آن‌ها را به حال خودشان رها می‌کند و اگر انسان از حق دور شد، حتماً به شیطان می‌پیوندد و در این‌جا خدا انسان‌های کافر را مانند «یزید» و خاندانش و افراد دنیاگرا به ناز و نعمت در این دنیا آزاد می‌گذارند و در آخرت دیگر خدا به آن‌ها خیر نمی‌دهد و آن‌ها را واگذار به شیطان می‌نماید و طلب‌کار خدا نمی‌باشند و خدا در این دنیا حساب آن‌ها را می‌دهد؛ ولی مسلمانان برعکس این واقعیت در این دنیا اگر کار شر و کار خلافی انجام دهند و در همین دنیا خدا آن‌ها را اذیت و به سختی می‌کشاند تا قدر آخرت را بهتر بدانند و دیگر در آخرت و روز محشر آن‌ها را مؤاخذه نمی‌کند.

به زبان دیگر دنیا می‌توان چنین تفسیر کرد؛ دنیا مزرعه آخرت است و انسان در این دنیا هرچه کشت کند در آخرت درو می‌کند. پس‌ ای مومنان مواظب باشید بوته خار و بی‌ثمر برای دنیا باید باشد. همه‌اش را باید به خوشی بگذراند و دنیای دیگری وجود ندارند آن‌هایی که نئوذ‌بالله خداوند را ماده می‌پندارند، این افراد گناه‌کارند.‌

ای مستکبران بدانید که کسی که تکبر داشته باشد بوی بهشت را حس نمی‌کند‌

ای مستکبران بدانید که کسی که ذره‌ای تکبر داشته باشد بوی بهشت را حس نمی‌کند و بیشترین کسانی که به دوزخ می‌روند متکبرانند، هوشیار باشید. ایمان به خدا و جهاد در راه خدا از همه کار‌ها در نزد خداوند محبوبتر است.

وصیت اینجانب به برادران و جوانان:

آن‌قدر به جبهه می‌روم و می‌جنگم تا شهید شوم.‌ ای جوانان نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین در میدان نبرد شهید شد و‌ ای جوانان نکند در غفلت بمیرید که علی در محراب عبادت شهید شد و مبادا در حال بی‌تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین (ع) در راه حسین و با هدف شهید شد.‌

ای مادران از رفتن فرزندان‌تان به جبهه جلوگیری نکنید که فردا در محضر خدا نمی‌توانید جواب زینب (س) را بدهید که تحمل ۷۲ شهید را نمود. همه مثل خاندان «وهب» جوانان خود را به جبهه بفرستید و حتی جسد آن‌ها را هم تحویل نگیرید، زیرا مادر «وهب» فرمود: «سری راکه در راه خدا دادم پس نمی‌گیرم».

برادران استغفار و دعا را از یاد مبرید؛ زیرا داروی درد‌ها دعاست و همیشه به ید خدا باشید و در راه او حرکت نمایید تا اینکه دشمنان در بین شما نفوذ نکنند که از مهم‌ترین دشمنان شیطان است و بدانید روز شکست و بدبختی مسلمانان، روز جشن جنایت‌کاران است و بکوشید که روز جشن آن‌ها را به عزا تبدیل کنید و همانا خدا با مسلمانان است.

سعی کنید عظمت امام خمینی را بیابید و خود را تسلیم او سازید

در امام خمینی بیشتر دقیق شوید و سعی کنید عظمت او را بیابید و خود را تسلیم او سازید و صداقت و اخلاص خود را همچنان حفظ کنید. اگر فیض شهادت نصیبم گشت آنان که پیرو خط سرخ تشیع محمد و آل محمد و خمینی نیستند و به ولایت و رهبری امام خمینی اعتقاد ندارند بر من نگریید و زاری ننمایید و بر جنازه من حاضر نشوند، اما باشد که خون شهیدان آنان را نیز دگرگون کند و به رحمت الهی نزدیک‌شان سازد.

من و دیگر شهیدان راه حسین را می‌رویم و به خاطر هیچ چیز دیگر به جبهه نرفتیم

از مادر خود می‌خواهم که شیر خود را بر من حلال نماید و بر من گریه و زاری ننماید و در عوض برای واقه عاشورا و بیاد امام حسین (ع) و ۷۲ تن شهید کربلا و بیاد سر بریده حسین در حالی که از تشنگی لبانش خشکیده بود و بر روی ریگزار کربلا افتاده بود و «شمر» ستمگر سر او را از بدن مبارکش جدا کرد گریه کنید و بدانید که من و دیگر شهیدان به خدا قسم راه حسین را می‌رویم و به خاطر هیچ چیز دیگر به جبهه نرفتیم جز اینکه رفتیم تا اسلام زنده بماند و به ندای حسین لبیک بگوییم و ندای «هَل مِن ناصرا ینصرنی» حسین پاسخ گوییم و می‌گوییم حسین جان اگر در آن زمان نبودیم که تو را یاری نماییم الان به ندای نائب مهدی تو خمینی عزیز لبیک می‌گوییم.‌

ای مادر بر من گریه و زاری مکن، زیرا من امانت خداوند در نزد شما هستم و باید بروم و واقعاً بی‌اندازه بر ما ننگ است که در رختخواب ذلت بمیریم؛ چنانچه دوستان و برادران من در جبهه می‌جنگند و شهید می‌شوند؛ و با گریه‌های خود اجر مرا کم مکن، ای مادر عزیز و‌ ای پدر عزیزم مرا عفو کنید و افتخار شما باشد که من در این راه رفته‌ام.‌

ای خواهران! حجاب شما کوبنده‌تر از خون شهید است‌

ای برادران راه حسین (ع) را ادامه دهید و جبهه‌ها را خالی نگذارید و سلاح مرا بردارید و‌ ای خواهران من حجاب‌تان را نگه دارید که حجاب شما کوبنده‌تر از خون شهید است و از دانش‌آموزان و هم کلاسی‌های خود می‌خواهم که در مدرسه حرمت خود را به اسلام بنمایید و به گفته رهبر عزیزمان خمینی کبیر، مدرسه و مسجد هر دو سنگر هستند؛ مدرسه سنگر علم و دانش و مسجد سنگر عبادت؛ و شما باید در مدرسه طوری باشید که در راه خدا حرکت نمایید.

انتهای پیام/