یادداشت/

خلاء ساخت فیلم‌های استراتژیک در چرخه تولید سینمای ایران

انتظار این است که با سیاستگذاری و کلان‌نگری از سوی متولیان فرهنگی آثار ارزشمند و ماندگاری با زبان جهانی و فراگیر تولید شود و هر سال در بستر طرحی بلندمدت شاهد تولید فیلم‌های استراتژیک در عرصه‌های مختلف باشیم.

کد خبر: ۳۲۰۴۳۳

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۰

گروه فرهنگ و هنر دفاع پرس، جنبش شیعیان نیجریه در قالب روایت زندگی شیخ زکزاکی، روایت تلخ 38 سال زندگی ادوارد در پادگان اشرف و غربت و اسارت در اروپا، زندگی خلبانان شهید در جنگ تحمیلی، نبرد پالمیرا، زندگی طلبه شهید سوریه که معاون شهردار اهواز بود، واکاوی فرازها و فرود‌های سیاسی و تصمیم‌های دکتر مصدق، فوعه کفریا در سوریه، روایت واپسین روز‌های زندگی شهید مهدی باکری، شهدای تفحص، روایت زندگی بانو خدیجه ثقفی همسر گرامی امام خمینی (ره)، کالبدشکافی و ریشه یابی گروه‌های تکفیری در افغانستان عراق و سوریه، بمباران جنگنده‌های سعودی بر صنعا، زندگی شهید موسی کلانتری، بررسی پرونده حقوقی ماجرای ترور بختیار، بازخوانی تازه از واقعه مهم هفتم تیر، و ده‌ها موضوع و مضمون دیگر از جمله مضامینی هستند که مورد رصد و استحصاء مسئولان جشنواره فیلم مقاومت قرار گرفتند.

این جشنواره به درستی تلاش کرد با طراحی بستر‌های مناسب و شرایط لازم فرصت حضور برای فعالان و خالقان آثار در عرصه‌های مختلف مرتبط با ارکان استراتژیک نظام را فراهم آورد و جشنواره فیلم مقاومت را به جلوه‌گاه رنگین‌کمانی از مضامین انقلابی و ارزشی تبدیل کند.

ساختار مطالعه شده در ترسیم افق‌ها و تدوین فراخوان‌ها، این امکان را برای سینماگران داخلی و خارجی ایجاد کرده تا براساس اساسی‌ترین موضوعات و اتفاقات مهم جهان اسلام و منطقه و چالش‌های دنیای معاصر آثارشان را ارسال کنند تا به گنجینه‌ای از مفاهیم و مضامین متنوع دست یابند.

کمتر جشنواره‌ای در کشور با راهبرد جریان‌سازی و ایجاد گفتمان در مقیاس داخلی و بین‌المللی در کشور برگزار می‌شود. به نظر می‌رسد جشنواره مقاومت در سال‌های اخیر و در دوره‌های اخیر این رویداد فرهنگی، شاهد شکل‌گیری چنین ادبیات و گفتمانی هستیم.

در جمهوری اسلامی ایران همواره جشنواره‌های سینمایی متعددی برگزار می‌شود که بعضی به رشد فرهنگ عمومی و برخی به رشد تکنولوژی سینما کمک می‌کنند. اما از آنجا که جشنواره فیلم مقاومت به واسطه محتوای خاص برنامه‌ها و آثارش بعد از گذشت 14 دوره، به نقطه عطفی برای همه سینماگران و فیلمسازان مستقل در منطقه و جهان تبدیل شده، می‌توان ادعا کرد این رویداد فرهنگی و انقلابی در نوع خود متمایز و منحصر بفرد است.

البته، واسپاری جشنواره بعد از برگزاری و فقدان دبیرخانه‌ای دایمی برای آن همواره یکی از جدی‌ترین مشکلات این رویداد فرهنگی در کشور است که می‌طلبد متولیان امر به آن اهتمام ورزند.

بازتاب‌های بین‌المللی و برخی واکنش‌های خشمگینانه در رسانه‌های غربی و صهیونیستی مؤید آن است که این جشنواره با شناسایی و بهره‌گیری درست و هدفمند از ظرفیت‌های ضد استکباری نخبگان و هنرمندان مستقل دنیا، به کانون اتکاء و نقطه امیدی برای جریان‌سازی‌های سینمایی و فرهنگی علیه منافع استکبار جهانی تبدیل شده است.

بیش از یک هزار و 700 اثر در این دوره برای جشنواره فیلم دریافت و ثبت شد. آماری که بدون شک، برای یک جشنواره موضوعی بسیار قابل ملاحظه است و بیش از 55 درصد این آثار از 94 کشور جهان ارسال شده است. این نشانگر آن است که جشنواره مسیری فراتر از مرز‌ها را هدف‌گذاری کرده و با تعاملی بیشتر از سوی دستگاه‌های فرهنگی و دیپلماسی ذی‌ربط به قطب سینمای انقلابی در جهان و منطقه بدل می‌شود.

بررسی گذرای موضوعات و مضامین آثار رسیده گواه آن است که رنگین کمانی از جلوه‌های مفهومی و نمادین مقاومت و نگاه انقلابی و ضد سلطه در آثار موج می‌زند.

انتظار این است که با سیاستگذاری و کلان نگری از سوی متولیان فرهنگی آثار ارزشمند و ماندگاری با زبان جهانی و فراگیر تولید شود و هر سال در بستر طرحی بلندمدت شاهد تولید فیلم‌های استراتژیک در عرصه‌های مختلف باشیم و حرکتی را که جشنواره مقاومت در چینش مضامین و موضوعات طراحی کرده در حوزه تولید رقم بخورد.

انتهای پیام/ 121