در نشست نقد و بررسی فیلم «دایان» مطرح شد؛

نورانی‌پور: «دایان» به غیرنظامیان می‌پردازد/ شاه‌حسینی: با این فیلم به عاطفه انسانی امیدوار می‌شویم

نقد و بررسی فیلم «دایان» با حضور بهروز نورانی‌پور همزمان با آخرین روز جشنواره فیلم مقاومت در سینما فلسطین برگزار شد.

کد خبر: ۳۲۱۲۳۴

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۳۹۷ - ۱۲:۱۱

به گزارش گروه فرهنگ و هنر دفاع پرس، نقد و بررسی فیلم «دایان» با حضور بهروز نورانی پور کارگردان، ناصر باباییان بازیگر نقش پدر و دیگر عوامل فیلم با اجرای محمود گبرلو و همراهی ایزد مهرآفرین نویسنده و فعال رسانه‌ای در سینما فلسطین برگزار شد.

در ابتدای این نشست بهروز نورانی پور کارگردان درباره «دایان» گفت: «دایان» روایت فردای جنگی بود که بخشی از آن را همیشه از ناحیه تیر و تفنگ و شلیک می‌دیدم، اما ما بیشتر به غیر نظامیان درگیر شلیک می‌پردازیم، حتی شلیک یک گلوله را در فیلم را نمی‌بینیم، اما تأثیر آن را می‌بینیم.

در ادامه ایزد مهرآفرین نویسنده و فعال رسانه‌ای گفت: ساختار و تولید و اجرای این فیلم خیلی سخت است؛ اما من داستانی در فیلم ندیدم و فضای فیلم متأثر از کار‌های قبلی نورانی پور است. سینمای داستانی مؤلفه‌ها و شاخصه‌هایی دارد که متفاوت است و گره افکنی، ماجرا و موسیقی بسیار اهمیت دارد. مشخص است که فیلم یک فیلم جشنواره‌ای برای حضور در محافل خارج از کشور است و به نظرم تفاوتی با سینمای بهمن قبادی ندارد.

در ادامه بهروز نورانی پور با بیان اینکه چنین نظری را نمی‌پذیرم، عنوان کرد: این نظرات سلیقه‌ای و شخصی هستند. روایت این داستان درباره فروپاشی یک زندگی است و یک زندگی به همین سادگی در متن جنگ فرو می‌پاشد. آدمی را می‌بینم که 25 تا 30 سال جنگ را تجربه می‌کند.

مهرآفرین در تقابل با این نظر گفت: تعاریف شما با قهرمانی که در نظرم است، متفاوت است. هیچ ایرادی ندارد که فیلمی اختصاصی برای جشنواره بسازید. بحث این است فیلم باید خوب ساخته شود و مخاطب این نوع فیلم‌ها مخاطب جشنواره است. ساختار فیلم قبلی شما یعنی «A157» در سینمای داستانی نمی‌گنجد و «دایان» نیز همین طور است. فکر می‌کنم اگر این فیلم آمریکایی بود، پدر تمام تلاش خود را برای نجات پسرش انجام می‌داد. معتقدم شخصیت پدر درونی نشده است.

نورانی پور با تأکید بر اینکه این فیلم قهرمان دارد، افزود: لزومی ندارد داعش را در فیلم ببینید، بلکه سایه داعش بر کل فیلم فائق شده است. قرار نیست همه گفت‌و‌گوی ما رو در رو با داعش باشد؛ بلکه سایه تفکر داعش بر این فیلم حکم‌فرماست. پدر بر سر یک تصمیم قرار می‌گیرد و بچه‌ها تحت اختیار سیبان از بین نرفت. این آدم خیلی با خودش کلنجار می‌رود تا بچه‌ها را به مسلخ ببرد. دوره‌هایی از جنگ به من نشان داده است که آدم‌ها در مقاطعی از زندگی تصمیم می‌گیرند و سیبان 25 سال قبل هم تصمیم گرفته است. او در حال نجات دادن یک زندگی قربانی شده است.

در ادامه ناصر باباییان بازیگر فیلم گفت: سیبان بچه‌های خود را نمی‌فروشد، بلکه برای نجات بچه‌های خود فکر می‌کند باید کاری انجام دهد. فکر می‌کند می‌تواند کلیه‌های بچه‌ها را بفروشد و بچه‌ها همان باشند. سیبان تلخی و آوارگی جنگ را سال‌ها چشیده و قصد نجات خانواده خود را دارد.

مهرآفرین در ادامه عنوان کرد: وقتی وارد سینمای داستانگو می‌شوید، باید قواعد آن را رعایت کنید و لحظه شما در فیلم درنیامده است. شخصیت پردازی یعنی بازیگری دارید که فضای اجرایش در نقش به مخاطب منتقل شود. اگر این فیلم مستند بود، تمام این آدم‌ها می‌توانستند بنشینند و قصه زندگی خود را بیان کنند و جذابیت ایجاد می‌کرد.

در ادامه این نشست، انسیه شاه‌حسینی کارگردان حوزه دفاع مقدس که در میان حضار سالن بود، گفت: گرفتن چنین پلان‌هایی کار بسیار سختی در زمانه‌ای است که فیلم‌ها در آپارتمان‌ها ساخته می‌شود و عموما هم بی فایده هستند. معمولا در محور مقاومت اتفاقاتی می‌افتد و تصور آن را هم نمی‌توانید در زندگی روزمره داشته باشید. باید با فرهنگ و عوارض جنگ سراغ چنین قصه‌ای برویم. گاهی باید قوانین دراماتیک را فراموش کنیم و قصه را بیان کنیم؛ اگرچه بعضی صحنه‌ها من را اذیت می‌کرد، اما آخر فیلم خیلی درخشان بود و پدر که با چنگ و دندان بچه‌های خود را نجات می‌دهد، به عاطفه انسانی امیدوار می‌شویم.

بنا بر این گزارش، پانزدهمین جشنواره فیلم مقاومت به دبیری محمد خزاعی امروز (نهم آذر) در برج میلاد به کار خود پایان می‌دهد.

انتهای پیام/ 121