یادداشت/ مصطفی خدابخشی

تهدید یا خودزنی!

آمریکا با بازخوردگیری از ترک دو معاهده بین المللی به این نتیجه رسید که فعلا اروپا در برابرش هنوز یارای راست کردن قامت ندارد بر همین اساس تمام تیرهای خود را به سمت برجامی نشانه گرفت که حاصل چندین سال کار کارشناسی و اجماع بین المللی بود.

کد خبر: ۳۲۱۲۷۸

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۹۷ - ۱۲:۱۵

گروه اخبار داخلی دفاع پرس – مصطفی خدابخشی: حدود 6 ماه پیش آمریکا پای خود را از برجام پس کشید تا دور جدیدی از درگیری‌ها بین ایران و این ابرقدرت رو به افول، شکل بگیرد.

این موضوع در حالی است که پیش از این هم این کشور برای محیا شدن خود در این رقابت و پنجه در پنجه شدن با ایران، رقبایش در اروپا که پیشتر شرکای این کشور به حساب می‌آمدند را با خروج از برخی از معاهدات بین‌المللی همچون «پیمان اقلیمی پاریس» و «پیمان منع موشک‌های هسته ای میانبرد» به ورطه آزمایش کشید تا ببیند عیار دیگر کشورها در برابر رفتار تخریبی ایالات متحده ی ترامپ چگونه است.

آمریکا با بازخوردگیری از ترک این دو معاهده به این نتیجه رسید که فعلا اروپا در برابرش هنوز یارای راست کردن قامت ندارد بر همین اساس تمام تیرهای خود را به سمت برجامی نشانه گرفت که حاصل چندین سال کار کارشناسی و اجماع بین المللی بود.

آمریکا با این رفتار به جهانیان یک پیام مهم مخابره کرد و آن چیزی نبود جز آنکه هرجا پای منافع ایالات متحده در میان باشد معاهده و امضا معنا ندارد. این نوع رفتار منفعت طلبانه آمریکا را به خوبی می‌توان در موضوع قتل فجیع «جمال خاشقچی» و حمایت آمریکا از «بن سلمان» و عدم وجود عزم جدی این کشور در برخورد با جنایات مشهود وی، مشاهده کرد.این نوع رفتار آمریکا که زمینه‌ساز افزایش نا امنی در سطح جهان می‌شود، اوج به صدا درآمدن زنگ خطر برای جهانیان است و این نکته را می‌رساند که آمریکا برای منافعش آماده قربانی کردن هر چیزی است.

جهان امروز در واقع با پدیده عجیبی مواجه است. این میزان از دروغ‌گویی، یک‌جانبه‌گرایی و نادیده گرفتن عقلانیت و خرد انسانی، در تاریخ معاصر آمریکا می‌تواند بی‌سابقه تلقی شود. مردم و نخبگان این کشور باید متوجه باشند که اقدامات ترامپ به معنای خارج کردن آمریکا از جهان است. ترامپ از معاهده تغییرات آب و هوایی، «معاهده ترنس پاسیفیک» و سازمان فرهنگی یونسکو خارج می‌شود و در شرایط تضعیف برجام است.

حال نکته اینجاست، در شرایطی که آمریکا شمشیر خود را برای جهان از رو بسته و عملا معاهدات بین المللی را به سخره گرفته است، دستگاه دیپلماسی کشور به جای بهره‌برداری صحیح از این موقعیت و بیان واقعیت رفتاری آمریکا به جهانیان، حالتی تهاجمی به خود گرفته، برخی از مقامات بلند پایه با بیان جملاتی همچون «اگر توافق هسته‌ای از بین برود، پیامدهای آن برای همه و حتی خودمان، جامعه بین‌الملل و منطقه قابل پیش بینی نخواهد بود» زمینه‌ساز تشویش افکار عمومی در جهان و همراه کردن اروپایی‌ها با آمریکا برای تنگ‌تر کردن حلقه تحریم شده‌اند.

بکارگیری این ادبیات از سوی مسئولین روابط خارجی کشور یک فرکانس مشخص برای طرف‌های غربی و شرقی ارسال می‌کند و آن اینکه ایران عنصری خطرناک در منطقه است که به واسطه دستبند برجام کنترل شده و در صورت بهم خوردن برنامه جامع اقدام مشترک، ایران به سمت تهدید جهان پیش خواهد رفت؛ این درحالی است که این دیالوگ در قاموس سیاسی جمهوری اسلامی ایران جایگاه و تعبیری ندارد و همواره ایران بر صلح آمیز بودن فعالیت هسته‌ای خود که در بخش‌های مختلف علمی و تولید انرژی به کار گرفته می‌شود تاکید داشته و بر اساس فتوای مقام معظم رهبری به سمت تولید بمب هسته‌ای حرکت نکرده و نخواهد کرد.

به نظر می‌رسد به جای اینکه دستگاه دیپلماسی کشور این جنس از ادبیات را برای خود برگزیند می‌بایست به سمت نشان دادن واقعیت تهدید پیش روی جهان امروز که همان آمریکا و اسرائیل است حرکت کند و این نکته را نمایان سازد که جهان در زیر سایه بی‌عهدی و بدعهدی آمریکا آن هم با بهره‌مندی از توان هسته‌ای بالا؛ زیر سایه ترس قدم بر می‌دارد و امروز زمان اجماع جهانی بر علیه سلطه طلبی این کشور است.

بسیار ناگوار است که کلمه استقلال در جوامع غربی امروز بازیچه دست ایالات متحده قرار گرفته و کشورها باید جهت حرکت خود را با سیاست‌های خزانه‌داری آمریکا هماهنگ کنند. این همان استعمار نوین است که حتی کشورهای تراز اول جهان را تحت تاثیر خود قرار داده و راهی برای برون رفت از آن وجود ندارد جز موضع‌گیری شفاف و دقیق و خارج از تهدیدات بی‌اثر که تنها کشور را بیش از پیش به گوشه رینگ می‌برد و تهدید را به یک خودزنی نزدیک می‌کند.

انتهای پیام/