در گفت‌وگوی دفاع پرس با همسر شهید «عبدالله قربانخانی» بیان شد؛

کارمندی که امدادگری در خط مقدم جبهه را به کار در بانک ترجیح داد!

همسر شهیدقربانخانی می‌گوید: موقعی که تلفنی با عبدالله صحبت می‌کردم از او می‌پرسیدم کجا هستید؟ می‌گفت: من عقب جبهه‌ام، در صورتی که همیشه در خط مقدم بود و شهدا و زخمی‌ها را به عقب بر می‌گرداند.

کد خبر: ۳۲۲۹۲۹

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۳۹۷ - ۰۰:۳۰

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع پرس، زمانی که صدام با همه قوا به مرزهای کشور حمله کرد، فکرش را هم نمی کرد که با هشت سال مقاومت مردان و زنانی رو به رو شود که از جان و مالشان برای دفاع از کشور گذشتند تا مقابل ارتش قدرتمند او بایستند، رئیس جمهورعراق فتح سه روزه تهران را در سر می پروراند و آماده برگزاری جشن پیروزی در تهران بود، اما تاریخ قرن ها مقاومت این مردم در مقابل هجوم بیگانگان را از یاد برده بود، همین شد که از روزهای اول حمله به خاک ایران اسلامی شاهد دفاع همه جانبه مردم شد. در طول هشت سال جنگ تحمیلی هرکس در جایگاه خودش نقشی را در دفاع از کشور ایفا کرد، چه آن کودک دبستانی که با نقاشی هایش امید و عشق را به رزمندگان هدیه می کرد چه آن پیرمرد 80 ساله که به جبهه رفت تا از کاروان مبارزین عقب نماند، از همه سنی در جبهه ها بودند، هرکس کاری از دستش بر می آمد بدون چشمداشت انجام می داد تا روزی که به لطف الهی پیروز میدان جهاد با دشمن بعثی شوند.

عبدالله هم یکی از همین مردان بود؛ خانه ای در منطقه 10 تهران داشت و چهارمین فرزندش تازه به دنیا آمده بود که با همه شیرینی های زندگی خداحافظی کرد تا از خاک کشورش دفاع کند و آینده بهتری را برای فرزندانش به ارمغان آورد، با وجود اینکه می دانست شاید در «رفتنش»، «برگشتی» نباشد.

اعضای فرهنگسرای عطار در سری دیدارهای هفتگی خود با خانواده شهدای منطقه 10 تهران به مظور تجلیل و تقدیر از جانفشانی شهدای کشور اینبار به منزل شهید عبدالله قربانخانی رفتند.

عبدالله قربانخانی متولد سال 1320 و اصالتا اهل یکی از روستاهای نزدیک ساوه بود و سال 41 با دختر عمه اش زهرا کریمی ازدواج کرد. از آنجا که خواهر و برادرش و فامیل های همسرش همه ساکن تهران بودند خودش هم به تهران مهاجرت کرد و خانه کوچکی در منطقه 10 گرفت و در بانک سپه مشغول به کار شد. خانه عبدالله هنوز همانجایی است که ابتدای زندگی اش آن را خرید و حالا خانه قدیمی با بازسازی جدید محل 30 سال زندگی همسرش و جایی برای تشکیل کلاس های قرآن خانم های اهل محله است.

زهرا کریمی 4 فرزندش را به تنهایی بزرگ می کند، البته می گوید در این سال ها خواهرهای همسرم و فامیل های خودم کمک های زیادی کردند. ثمره سال ها زحمت مادر این شد که هر سه پسر شهید امروز از موقعیت خوبی برخوردار هستند، یکی از پسرها دکتر است و یکی مهندس و دیگری هم جای پدرش در بانک مشغول به کار است.

همسر شهید قربانخانی در این دیدار می گوید: «آن زمان رسم نبود که دختر و پسر قبل از عقد همدیگر را ببینند. با اینکه عبدالله پسر دایی ام بود اما بعد از ازدواج همدیگر را دیدیم. ایمانش قوی بود و خیلی هم به بزرگ تر ها احترام می گذاشت، اهل کمک به نیازمندان بود و در جریان مسائل سیاسی و انقلاب آن دوران قرار داشت، هیئتی در منطقه داشتیم که به آنجا رفت و آمد داشت و عضو بسیج بانک سپه هم بود.»

او ادامه می دهد: «آخرین فرزندم 2 ماهه بود که گفت، می خواهد به جبهه برود. گفتم حالا زمان هست بگذار کمی بچه بزرگتر شود اما گفت تو می توانی جواب ائمه را بدهی؟ چند ماهی در پادگان امام حسن (ع) آموزش دید و بعد هم راهی جبهه شد، چهار ماه در جبهه بود که خبر شهادتش را دادند.»

خواهر زاده خانم کریمی که خود از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس است حرف های خاله اش را ادامه می دهد و می گوید: «من آن زمان زیاد به خاله ام سر می زدم و در جبهه هم به دیدار آقا عبدالله می رفتم. حاج آقا علاوه بر اینکه اهل هیئت بود تعزیه خوان هم بود و در جوانی در نمایش تعزیه بازی می کرد.»

این رزمنده دفاع مقدس ادامه می دهد: «آقا عبدالله علاقه داشت که به عنوان رزمنده وارد جبهه شود ولی اعلام کردند که افراد دارای دیپلم را برای امدادگری لازم دارند، او هم برحسب نیاز مدتی دوره های امدادگری را در بیمارستان نجمیه دید و به عنوان امدادگر به جبهه اعزام شد.»

همسر شهید می گوید: «تماس که می گرفتم و می پرسیدم کجا هستی می گفت من عقب جبهه ام، در صورتی که همیشه در خط مقدم بود و شهدا و زخمی ها را به عقب برمی گرداند. تا اینکه در سال 61 در جریان عملیات سومار به شهادت رسید. دوستانش تعریف می کردند 9 نفر در سنگر بودند که یکی از آن ها عبدالله بود، خمپاره ای به سنگر خورد و به جز 2 نفر بقیه به شهادت رسیدند.»

پایان حرف های همسر شهید درد دل او از وضعیت کشور است، کریمی می گوید: «مسوولین در شرایط کنونی کشور باید به درد مردم رسیدگی کنند و هرکس در هر جایگاهی که هست فکر خدمت به مردم باشد، همه ما باید دست به دست هم دهیم تا ایرانی بهتر داشته باشیم و کشورمان را بسازیم.»

انتهای پیام/ 141