دفاع پرس گزارش می دهد

اسیدپاشی رسانه ای بر صورت امنیت ملی

اسید صورت چند بانوی اصفهانی را سوزاند و مهر باطل بر زندگی زد که روزگاری سرشار از شادی بود. از روزی که اسید رنگ رخسار این بانوان را محو کرد دنیا دریچه ای جدید با محتوایی پر درد را برای آنان باز کرد اما دردناک تر از آن ها اخبار و تیترهایی بود که رسانه های داخلی می زدند و قلب امنیت ملی را مورد هدف قرار می دادند تا دستگاه های مسئول نتوانند زودتر به پرونده ایجاد شده مهر " مختومه " بزنند.

کد خبر: ۳۲۳۶۲

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۹۳ - ۰۹:۴۹

به گزارش خبرنگار اجتماعی " دفاع پرس "، اسید صورت چند بانوی اصفهانی را سوزاند و مهر باطل بر زندگی زد که روزگاری سرشار از شادی بود. از روزی که اسید رنگ رخسار این بانوان را محو کرد دنیا دریچه ای جدید با محتوایی پر درد را برای آنان باز کرد اما دردناک تر از آن  ها اخبار و تیترهایی بود که رسانه های داخلی می زدند تا دقیقا قلب امنیت ملی مورد هدف قرار گیرد و دستگاه های مسئول نتوانند زودتر به پرونده ایجاد شده مهر " مختومه " بزنند.

برخی از کارشناسان بر این باورند بیش از آنکه حجم واقعی اسیدپاشی در اصفهان بزرگ باشد حجم اخبار منتشر شده به آن بال و پر داد تا اینکه مردم حتی از خبر دستگیر شدن عامل اصلی این جنایات خوشحال نشوند و همه باز به دنبال خبرهایی پر از شایعه و خالی از واقعیت بروند.

اخبار ضد و نقیض و عموما بدون پشتوانه اطلاعاتی، امنیت روانی را تا حدی خدشه دار کرد که نمایندگان مجلس نیز مجبور به موضع گیری در برابر رسانه هایی شدند که تاکید بر زنجیره ای بودن اسیدپاشی ها داشتند در حالی که بیش از هر چیز زنجیره ای بودن فعالیت های رسانه ای در این موضوع رخ نمایی می کرد.

در این زمینه حتی مقامات مسئول در نیروی انتظامی و دستگاه قضا از مردم خواستند تا تنها به اخبار منتشر شده از مبادی رسمی توجه کنند تا از تشویش افکار عمومی جلوگیری به عمل آید.

اما از این موضع گیری ها چیزی نگذشته بود که همین رسانه های زنجیره ای پای اسید را به بحث طرح امر به معروف و نهی از منکر کشاندند تا از این طریق بخشی از خواسته های سیاسی آنان رو نمایی شود. اینجا بود که حتی دادستان کل کشور نیز فضاسازی نامناسب توسط برخی رسانه ها در فضای مجازی را زمینه ساز ایجاد احساس ناامنی در ذهن مردم معرفی کرد و از آنان خواست تا در رفتار رسانه ای خود تجدید نظر کنند.

امواج هیاهو سدی در برابر کشف واقعیت

در همین رابطه محمد کریمی معاون خبر خبرگزاری تسنیم در گفتگو با " دفاع پرس " می گوید: واقعیت این است که یکی از مهمترین وظایف رسانه ها پوشش جامع و کامل رویدادها و موضوعات مطرح شده در داخل و خارج کشور است و مهمترین وظیفه رسانه سرعت عمل در انتشار مطلب و توجه به صحت آن است.

وی با اشاره به اینکه در موضوع اسیدپاشی برخی از رسانه ها وظیفه ذاتی خود را به فراموشی سپردند، اظهار می دارد: در ماجرای اسیدپاشی اصفهان متاسفانه شاهد بودیم که برخی از رسانه ها که مرور زمان عقبه فکری و ذهنی آنها را آشکار ساخت، بدون توجه به وظیفه خود که همان پردازش موضوع، تکمیل اطلاعات و جمع آوری مستندات بود صرفا به انتشار اخبار پرداختند و با این رویکرد در خوش بینانه ترین حالت به صورت سهوی در دام بازی نظام سلطه افتادند.

این کارشناس رسانه می گوید: رویداد اسیدپاشی به وسعت انتشار اخبار آن نبود درحالی که ما در سال 92 اصلا چنین حادثه ای را نداشتیم و در سال جاری نیز این مورد بسیار کم بود اما مسئولان رسانه ای بدون توجه به این موضوع جو جامعه را متشنج کردند و باید در پیشگاه افکار عمومی پاسخگوی رفتار شتابزده خود باشند که چگونه با تقویت امواج شایعه، روان مردم را به بازی گرفتند.

وی با اشاره به اینکه حادثه اصفهان هیچ ارتباطی با موضوع امر به معروف و نهی از منکر نداشته خاطر نشان می کند: رسانه های زنجیره ای تلاش داشتند این حادثه را با موضوع امر به معروف و نهی از منکر پیوند بزنند این در حالی است که بر اساس اطلاعاتی که از سوی مراکز ذی صلاح از جمله نیرو انتظامی منتشر شده این موضوع ناشی از اختلاف خانوادگی بوده است. لذا رسانه های زنجیره ای باید بیشتر به عواقب این نوع انتشار اخبار فکر کنند.

کریمی اظهار می دارد: وقتی که خبری با حجم و گستردگی بالا منتشر می شود ذهن و آرامش مردم تحت الشعاع قرار می گیرد که در این میان کارکرد قوای مختلف نیز دچار اختلال می شود.

وی می گوید: یقینا هر سه قوه در موضوع اسیدپاشی وظایفی را بر عهده دارند اما وقتی در برابر امواج هیاهو قرار می گیرند تمرکز کار از دستشان خارج می شود و باعث می گردد حصول نتیجه با زمان بیشتری مقدور شود.

معاون خبر خبرگزاری تسنیم اظهار می دارد: اگر رسانه ها این میزان جوسازی منفی ایجاد نمی کردند و فضای پیگیری و تحقیق در این پرونده در آرامش بیشتری پیش می رفت یقینا پرونده زودتر از این ها جمع می شد. ما هم اکنون بیش از هر چیزی در فضای رسانه ای نیازمند آرامش هستیم تا دستگاه های مختلف مرتبط با موضوع بتوانند به فعالیت خود ادامه دهند و نتیجه مطلوب را به مردم گزارش دهند.

خبط و خطای رسانه ای در موضوع اسیدپاشی

از سوی دیگر جابر سعادتی سردبیر خبرگزاری دانشجو در گفتگو با " دفاع پرس " با گلایه از خط خبری تشویش زا در رسانه ها می گوید: درموضوع اسیدپاشی رسانه ها به دو دسته تقسیم شدند. یکی رسانه هایی که خبر را بر اساس اخبار منتشر شده از مبادی رسمی منتشر می کردند و عده ای دیگر با گارد گیری موضعی قابل تعمل اتخاذ کردند تا جایی که این رویداد را به حزب الهی ها پیوند زدند.

وی اخبار منتشر شده در روزهای اخیر در حوزه اسید پاشی را یک دروغ بزرگ رسانه ای معرفی می کند و ادامه می دهد: این خبط و خطای رسانه ای بود که متاسفانه نهادهای قانونی در برابر آن واکنش مناسب را نشان ندادند.

سردبیر خبرگزاری دانشجو با گلایه از هیئت نظارت بر مطبوعات اظهار می دارد: هیئت نظارت بر مطبوعات در این موضوع کاملا سکوت کرد و در برابر سم پاشی و این دروغ بزرگ هیچ واکنشی از خود نشان نداد این در حالی است که در چنین مواردی می توانست حتی دستور بر توقیف رسانه مورد نظر را بدهد و یا تذکر کتبی بدهد. متاسفانه در این مورد حتی تذکر شفاهی هم ارائه نشد که این جای سوال بسیاری دارد.

سعادتی می گوید: تحلیل های صورت گرفته این را نشان می دهد که جوی ملتهب در جامعه ایجاد شده و باید نسبت به آن نگران بود. این فضای ملتهب تنها ناشی از فعالیت دروغین برخی از رسانه ها بوده و باعث شده تا آستانه تحمل مردم به کمترین حد خود برسد.

وی بیان می دارد: جوسازی ها و شایعه پراکنی های رسانه ای تا حدی بوده است که حتی خبر دستگیری عامل اصلی اسیدپاشی ها مردم را خوشحال نکرد و به نوعی مردم را نسبت به اخبار رسمی بی اعتماد کرد. فضاسازی ها به حدی مسموم بود که باور به مبادی رسمی خدشه دار شد.

در پایان

در حالی که رسانه ها همچنان بر طبل تو خالی جوسازی خود بر علیه امنیت عمومی می کنند سکوت مبهم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جای سوال دارد.

چگونه است رسانه ها وظیفه ذاتی خود که همان حفظ آرامش روانی جامعه است را به فراموشی سپرده اند و بازی سیاسی را ارجح به امنیت ملی می دانند.

به نظر می رسند این حرکت نابخردانه رسانه ای هر چه سریع تر باید از سوی کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی مورد بررسی قرار گیرد تا از این تاریخ به بعد رسانه ها به هر بهانه ای نتوانند آرامش مردم را به سخره بگیرند تا بانویی از ترس با کلاه کاسکت در سطح شهر حاضر شود.