مروری بر زندگی شهید آیت الله غفاری؛

شکنجه قرون وسطایی به خاطر یک جمله

شهید آیت الله شیخ حسین غفاری از مبارزان انقلابی بود که در تاریخ هفت دی ماه 57 بر اثر شکنجه‌های شدید جسمی و روحی در دخمه‌های ساواک به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۳۲۴۹۱۰

تاریخ: ۰۵ دی ۱۳۹۷ - ۰۰:۳۰

گروه حماسه و جهاد دفاع پرس: زمانی که خبر شهادت آیت الله حسین غفاری منتشر شد، مردم مبارز انقلابی را در هاله‌ای از غم فرو برد. مبارزاتش در مسجدالهادی، شجاعتش در برابر رژیم پهلوی و مقاومتش در زیرشکنجه‌های طاقت فرسا و ... زبانزد عام و خاص بود. به مناسبت سالروز شهادت آیت الله حسین غفاری مروری بر کارنامه درخشان این شهید بزرگوار داشتیم که در ادامه می‌خوانید:

دوران زندگی و تحصیلات

در سال ۱۳۳۵ هجری قمری در یکی از روستا‌های آذرشهر تبریز در یک خانواده‌ کشاورز و فقیر چشم به جهان گشود. در سن شش سالگی پدر بزرگوارش را از دست داد. وی بعد از وفات پدر به دلیل فقر و تنگدستی شدید که بر خانواده‌اش حاکم بود مجبور شد تا با سخت‌ترین شرایط در مزرعه مالکان و اربابان ظالم مشغول به کار شود.

شهید حسین غفاری از صبح زود به مزرعه می‌رفت و تا بعد از ظهر در آنجا کار می‌کرد. از آنجایی که آن شهید بزرگوار علاقه فراوانی به کسب علم و دانش داشت در پی این علاقه بود که هیچگاه کار طاقت‌فرسا در زمین، او را از پا در نیاورد و به محض فراغت از کار به سراغ درس خواندن می‌رفت.

وی شاگرد حاج شیخ علی و میرزا محمدحسین منطقی بود. شهید غفاری جهت ادامه تحصیل به تبریز رفت و در آنجا ضمن کار در مغازه نجاری، به آموختن شرح لمعۀ اصول و کلام می‌پرداخت. چندی بعد به دلیل فشار بر خانواده‌اش ناچار شد که مجددا به روستای خودش برگردد و کار در مزرع را از سر گیرد. در آنجا تحصیل را ادامه داد و شاگرد شیخ محسن غفاری دایی‌اش شد. سرانجام در سال ۱۳۵۶ قمری در سن سی سالگی برای بار دوم تصمیم به هجرت گرفت. این بار راهی شهر قم شد و در آنجا تحصیل علوم اسلامی را ادامه داد.

مبارزات شهید آیت‌الله غفاری

شهید شیخ حسین غفاری در اوقات تعطیلی حوزه به روستا‌ها می‌رفت و در آنجا به تعلیم و تربیت مردم می‌پرداخت. وی در این میان ظلم‌های رژیم پهلوی و روحانیان درباری را افشا می‌کرد تا اینکه در سال ۱۳۷۶ هجری قمری پس از ۱۱ سال اقامت در قم به تهران هجرت کرد و مبارزات خود را در مسجد الهادی در خیابان تهران نو ادامه داد.

آیت الله غفاری در سال ۱۳۴۱ شمسی در اوج مبارزات روحانیت به رهبری امام خمینی (ره)، طی سخنرانی‌های خود در مساجد، جنایات رژیم را افشا کرد.

وی در محرم خونین خرداد سال ۱۳۴۲ در مساجد مردم را به اعتراض بر علیه دولت خواند طوری که دیگر رژیم سفاک پهلوی او را روحانی مخالف و خطرناک می‌شناخت. بعد از تبعید حضرت امام (ره) طی سه نوبت در سال‌های ۱۳۴۲، ۱۳۴۳ و ۱۳۵۰ ساواک با هجوم در منزل وی، او را دستگیر و به زندان منتقل کردند. غفاری در آنجا مورد شکنجه قرار گرفت.

شهادت

شهید غفاری در داخل زندان در پاسخ به سوال ساواکیان که نظر شما نسبت به امام خمینی (ره) چیست، پاسخ داد: «من فکر می‌کنم کسی که می‌تواند ایران را نجات دهد، آیت‌الله خمینی است.» با گفتن این جمله ساواکیان بار دیگر شهید غفاری را به شدت مورد شکنجه قرون وسطایی قرار می‌دهند و با ضربات مشت و لگد دندان‌ها و دست‌هایش را می‌شکنند. آن‌ها پاهایش را در روغن داغ و جوشیده قرار دادند. آیت الله حسین غفاری سرانجام در سن ۶۰ سالگی در ۷ دی ۱۳۵۳ به شهادت رسید.

انتهای پیام/ 131