رزمنده دوران دفاع مقدس:

شرایط سخت جنگ اجازه نمی‌داد که کسی برای منافع مادی در جبهه باشد

«عبدمناف قربان‌وردی» گفت: در دوران دفاع مقدس، همه افراد به‌گونه‌ای جهادی کار می‌کردند که راه‌های ۱۰۰ ساله را در یک شب طی می‌کردند و هیچ‌کسی برای پول و مقام به جنگ نرفت؛ چراکه شرایط سخت جنگ اجازه نمی‌داد که کسی برای منافع مادی در جبهه حضور داشته باشد.

کد خبر: ۳۲۹۰۹۴

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۸:۳۰

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از بیرجند، شهدای هشت سال دفاع مقدس و دیگر شهدای انقلاب و مدافع حرم، با نثار جان خود و الگوگیری از مکتب عاشورا و قیام امام حسین (ع)، موجب حفظ و احیای فرهنگ اسلام ناب محمدی (ص) شدند.

عزت و اقتدار امروز ایران در عرصه‌های مختلف به خاطر ثمره خون شهداست. همه شهدا از جایگاه معنوی بالایی برخوردارند اما شهدای هشت سال دفاع مقدس به علت نقش ارزنده‌ای که در ابتدای انقلاب برای حفظ و حراست از کیان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایفا کردند و با کمبود امکانات جنگیدند، نقش بسیار پررنگ‌تری در تاریخ جمهوری اسلامی ایران دارند.

«عبدمناف قربان‌وردی» از رزمندگان دوران دفاع مقدس است که سمت‌های مختلفی از جمله جانشینی گردان امام علی (ع) و فرماندهی گروهان شهادت را برعهده داشته است، همچنین زمانی که در لشکر ویژه شهدا حضور داشت با بیشتر شهدای بیرجندی آشنا و همرزم بود.

وی در گفت‌وگو با خبرنگار دفاع پرس می‌گوید که در دوران دفاع مقدس، همه افراد به‌گونه‌ای جهادی کار می‌کردند که راه‌های ۱۰۰ ساله را در یک شب طی می‌کردند و هیچ‌کسی برای پول و مقام به جنگ نرفت؛ چراکه شرایط سخت جنگ اجازه نمی‌داد که کسی برای منافع مادی در جبهه حضور داشته باشد.

دفاع پرس: با چه شهدایی بیشتر آشنا بوده‌اید؟

با شهید «غلامرضا شریفی‌پناه» که معلم قرآن بود، همرزم بودم. وی همیشه اول صبح، کلاس قرآن را دایر می‌کرد و به رزمندگان آموزش قرآن می‌داد.

همچنین با سردار شهید «محمد ناصر ناصری» که رییس ستاد لشکر بودند نیز همرزم بودم و در عملیات‌ها باهم بودیم؛ حاج «ناصر» را زمان جنگ نشناختم و زمانی که به دانشگاه «تهران» رفتم و در رشته «مدیریت» به ادامه تحصیل پرداختم، بیشتر با او آشنا شدم.

حاج «ناصر» بعد از جنگ در «افغانستان» شهید شد و در دانشگاه نیز برایش مراسم بزرگداشت گرفتند و عکس وی را سر در دانشکده «مدیریت» زدند که تازه آن زمان دانستم وی چه شخصیت بزرگی داشت.

شهید «صفرعلی رضایی»، حاج آقا «استادی» که نجار بود، شهید «درویشی» و اکثر شهدایی که من با آن‌ها ارتباط داشتم یک سر و گردن از بقیه بالاتر بودند و افراد باهوشی بودند.

دفاع پرس: به‌نظر شما چقدر اخلاص در کارها برای شهدا مهم بود؟

کسانی که اخلاص نداشتند شهید نمی‌شدند یا بهتر بگویم کسانی که شهید شدند از باتقواترین انسان‌های جامعه بودند.

یک سری سجایای اخلاقی در وجود شهدا نهفته است که خداوند وقتی بخواهد کسی را انتخاب کند، براساس آن سجایا، او را برمی گزیند و بی‌حساب و کتاب کسی شهید نمی‌شود.

گاهی اوقات عوام در جامعه یک سری حرف‌هایی می‌زنند که شهدا را کوچک کنند، اما خداوند که بر عالم احاطه دارد، شایستگی‌های‌ افراد را می‌بیند که شهدا را برمی‌گزیند و این ستارگان را انتخاب می‌کند و به ملکوت می‌برد.

شهدا زمینه‌هایی در وجودشان بوده است که خیلی از افراد نمی‌دانند؛ در واقع در دایره وجودی‌شان اخلاصی دارند که کسی از آن باخبر نیست و وقتی فرد شهید می‌شود، بقیه می‌فهمند که آن‌ها چه کسانی بودند.

دفاع پرس: روحیه جهادی کار کردن در شهدا و رزمندگان دوران دفاع مقدس چگونه بود؟

در دفاع مقدس هیچ‌چیز غیرجهادی نداشتیم و همه افراد طوری جهادی کار می‌کردند که راه‌های ۱۰۰ ساله را یک شب طی می‌کردند.

زمان جنگ جانبازان هم جهادی کار می‌کردند و هیچ‌کس برای پول و مقام به جنگ نرفت، در واقع کسانی که ایمان نداشتند حتی تحمل یک لحظه در جنگ برای آن‌ها به اندازه سال‌ها طول می‌کشید؛ چراکه شرایط سخت جنگ اجازه نمی‌داد کسی برای منافع مادی در جبهه حضور داشته باشد.

انتهای پیام/