معرفی کتاب؛

«تروریسم در ایران معاصر»

کد خبر: ۳۲۹۴۳۲

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۴:۱۸

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، «تروریسم در ایران معاصر» کتابی از «حمیدرضا اسماعیلی» است که در آن به مساله مهم انقلاب اسلامی و جبهه تروریسم علیه آن پرداخته است. نویسنده کتاب خود را در 10 گفتار از نویسندگان متفاوت تنظیم کرده است. این کتاب در 10 بخش به شرح زیر تقسیم شده است:

گفتار نخست: نقدی واسازانه بر مفهوم سازی گفتمان غربی از تروریسم، نوشته «دكتر رضا سلیمانی»

گفتار دوم: بررسی تئوریک زمینه‌ها و ریشه‌های تروریسم در ایران، نوشته «حمیدرضا اسماعیلی»

گفتار سوم: تروریسم مبتنی بر ایدئولوژی: چارچوبی برای تحلیل، نوشته «دكتر ابوذر گوهری مقدم»

گفتار چهارم: بررسی پیشینه، عملكرد تروریستی و تحول ماهیتی و كاركردی سازمان مجاهدین خلق (منافقین)، نوشته «دكتر مهدی جاودانی مقدم»

گفتار پنجم: بررسی رفتار تروریستی و زمینه‌های آن در سازمان چریک‌های فدایی خلق، نوشته «نادر توسلی»

گفتار ششم: بازشناسی رفتار تروریستی گروه فرقان، نوشته «ابراهیم ذوالفقاری»

گفتار هفتم: تروریسم شورشگری حزب دمكرات كردستان ایران، نوشته «نبی الله روحی»

گفتار هشتم: فراز و نشیب رفتار تروریستی كومله در طول سه دهه، نوشته «میثم صفائیان»

گفتار نهم: گروه جندالله نماد افراط گرایی مذهبی در ایران، نوشته «خدایار صالحی»

گفتار دهم: واكاوی ابعاد تهدیدات سایبرتروریسم علیه امنیت ملی ایران، نوشته «دكتر مرتضی نورمحمدی»

در مقدمه  کتاب«تروریسم در ایران معاصر» آمده است:

«تروریسم علیه انقلاب در این متن دارای دو معنا است: یک، معنای مفهومی و دو، معنای مصداقی. در معنای مفهومی این اصطلاح برخلاف نظریه هایی که تروریسم را ابزاری برای رسیدن به اهداف انقلاب می داند، معتقد است که این نظریه درباره تمام انقلاب ها صادق نیست. در واقع برخلاف نظریه رایج در علوم اجتماعی و علوم سیاسی که انقلاب را جزو پدیده های خشونت بار و غیرمسالمت آمیز دگرگونی های سیاسی محسوب می کنند، انقلاب لزوماً پدیده ای خشونت زا نیست. انقلاب ها تنها و لزوماً با خشونت همراه و همزاد نیستند، بلکه علیه آنها خشونت نیز رخ می دهد و به طور نمونه علیه انقلاب و رهبران آن تروریسم آغاز می شود تا انقلاب را سرکوب کند.

اما معنای دوم و مصداقی «تروریسم علیه انقلاب» در واقع اشاره ای است به سه دهه رفتارهای تروریستی و خشونت آمیزی که علیه انقلاب اسلامی از آغاز تا به امروز انجام شده است. انقلاب اسلامی برای موفقیت خود به خشونت روی نیاورد و در واقع رهبر این انقلاب، امام خمینی، تلاش کرد با بسیج نیروهای مردمی و گسترش اعتراض ها و نافرمانی مدنی اقتدار حکومت پهلوی را از بین ببرد و دولتی مشروع را جایگزین آن کند. لذا گرچه هنوز خلأ و فقدان پژوهشی که بدین ترتیب قدرت را از منظر امام خمینی مورد کاوش قرار دهد به چشم می خورد، اما به طور کلی می توان گفت که نگاه امام خمینی به قدرت، نگاهی فرامدرنیستی بود که قدرت را در چرخه های ماشین دولت و نظام ارتش نمی دید.»

قسمتی از متن کتاب:

«برخی پژوهشگران، خشونت سازمان یافته و از جمله «تروریسم» را پدیده ای غیر درون زا و انتقالی به جامعه ایران می دانند، در تأثیر عوامل بیرونی بر پیدایش و گسترش تروریسم در جوامعی مانند ایران به نقش دولت های بیگانه و به ویژه غربی نیز می توان اشاره کرد. فهم این موضوع وقتی امکان می یابد که از جزء به کل حرکت کنیم و تک تک سازمان های تروریستی را مورد بررسی قرار دهیم.

اگر سازمان هایی مانند سازمان مجاهدین خلق، چریک های فدایی خلق، حزب دمکرات کردستان ایران، حزب کومله و گروه جندالله، که در این کتاب بررسی شده اند را مورد مطالعه قرار دهیم، پیوندهای این سازمان ها با دولت های بیگانه را به روشنی می یابیم. در میان این سازمان ها، تنها گروه فرقان است که شاید نتوان آن را با دولت های بیگانه در پیوند دانست. اما دیگر گروه های تروریستی مورد حمایت دولت های بیگانه بوده اند.

بر اساس این واقعیت، نمی توان درباره نظریه های تروریسم در کشورهای جنوب سخن گفت و از نقش دولت های استعماری در پیدایش و گسترش تروریسم غافل شد. به عبارت دیگر، در شناخت ماهیت امپریالیسم باید گفت که این پدیده از دو جهت فرهنگی و سیاسی در ظهور تروریسم در کشورهای جهان سوم نقش داشته است. گرچه نمی توان ادعا کرد تمام پدیده تروریسم متأثر از امپریالیسم بوده، اما از آن می توان به عنوان یک مؤلفه مهم یاد کرد. این موضوع را در تمام کشورهای خاورمیانه و به ویژه درباره سازمان القاعده نیز می توان مشاهده کرد.»

«تروریسم در ایران معاصر» در 310 صفحه به کوشش «حمیدرضا اسماعیلی» از نویسندگان مختلف گردآوری شده و توسط «موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی» در 2000 نسخه منتشر شده است.

انتهای پیام/ 161