یادداشت/

جای خالی میراث شهدا در بین میراث‌های معنوی کشور

امروزه عناوین مختلفی از میراث‌های معنوی به گوشمان می‌رسد؛ اما تا به حال در خصوص ثبت گلزار شهدا به عنوان میراث معنوی صحبتی نشده است.

کد خبر: ۳۳۰۷۳۴

تاریخ: ۱۳ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۰

گروه حماسه و جهاد دفاع پرس- سیده فاطمه سادات کیایی؛ پرده اول: در یکی از نشست‌های خبری بنیاد شهید که هر چند وقت یکبار برای توضیح کارهای انجام شده و نه انجام نشده برگزار می‌شود از مسوول بحث ساماندهی گلزار شهدا پرسیدم برای حفظ گلزارهای شهدا به عنوان میراث معنوی این کشور قرار است چه کاری انجام شود؟ مسوول هم با عتاب جواب داد که قرار نیست هرچه از گذشته مانده است را به عنوان میراث معنوی نگه داریم! از ذهنم گذشت که اگر آن الونک‌های کوچک آلومینیومی بالای مزار شهدا با وسایلی تزیینی که مادران شهدا با ذوق هنری خودشان آن را تزیین کرده‌اند میراث معنوی نیست پس چه هست؟ معنویت از این بالاتر که فرزند جوانت را به میانه آتش و خون رهسپار کنی و پیکرش را تحویل بگیری و حالا تمام آرزوهایت از ازدواج و ادامه تحصیل و بزرگ شدنش را جای بدهی در آن اتاقک چند سانتی آلومینیومی و چشم بدوزی به سنگ مزارش و قد کشیدنش را تصور کنی؟! معنویت از این بالاتر که همه دلخوشی‌ات دیدار هر هفته‌ای با فرزندت باشد؛ فرزندی که به ظاهر برای ما زیر خروارها خاک مدفون شده و برای خانواده اش زنده‌تر از هر زنده‌ای است؟! معنویت بالاتر از اینکه زیر بار هزاران مشکل وقتی از شهادت فرزند می‌گویی خم به ابرو نیاوری و با اقتدار اعلام کنی که اگر بازهم پسر داشتم برای حفظ انقلاب به جبهه می فرستادم؟!

القصه، در این وانفسای دنیا از نان تافتون بگیرید تا عروسک های خیمه شب بازی و شخصیت های اساطیری و داستان های واقعی و خیالی میراث معنوی دارند و اسمشان در یونسکو ثبت می شود اما خانه امید مادران شهدا جزو میراث معنوی نیست!

پرده دوم: به رسم دیدار هر ساله رهبر با فرزندانش در ایام دهه فجر روز چهارشنبه رهبر انقلاب صبح زود به دیدار شهدا در گلزار شهدای بهشت زهرا (س) رفتند، شهدایی که ذکر خیرشان پیش از ورود به دنیا بر زبان امام جاری بود، همان سربازان خفته در گهواره که اصحاب عاشورایی زمانشان شدند و به یاری دین رفتند، همان هایی که در صحبت های رهبری نباید یاد و خاطرشان فراموش شود، همان گوهرهایی که زنده نگه داشتن نامشان اجری کمتر از شهادت ندارد. رهبری اشاره کردند که یکسان سازی قبور شهدا کار درستی نیست، درست آن است که آثاری از بستگان شهید کنار مزار عزیزشان باقی بماند، نکته ای که امروز رهبر انقلاب متذکر شد سال هاست خانواده های شهدای زیادی در اقصی نقاط کشور برایش خون دل خوردند اما چرخی که به اسم ساماندهی، مناسب سازی، بهسازی و غیره و غیره به جان قبور شهدا افتاد جز یک سنگ قبر و تصویر شهید چیزی از یادگاری های خانواده شهدا باقی نگذاشت و گلزارهای شهدا را برخلاف گفته مسوولان بنیاد شهید «یکسان سازی» کرد نه مناسب سازی.

پرده سوم: موج یکسان سازی گلزارهای شهدا که آغاز شد خانواده های شهدای زیادی به این طرح اعتراض کردند، اتفاقی که در آن هیچ جایی برای سلیقه خانواده ها و خواست آنان لحاظ نشده بود، همه المان ها و تزئینات مختص دهه شصت ناپدید شد و جز یک قبر ساده چیزی از آن شکوه و معنویت گلزارهای شهدا در دهه شصت باقی نگذاشت، متاسفانه گلزارهای شهدا در شهرهای بزرگی چون تبریز، کرمان، قم، مشهد و غیره دستخوش تغییرات جدید شد و امروز مشابه آنچه در گلزار شهدای تهران می بینیم در شهرهای دیگر دیده نمی شود. باید خدا را شکر و از مسوولیت پذیری دوستداران شهدا تشکر کنیم که اجازه افتادن بلدوزرها به جان گلزار شهدای تهران را ندادند تا امروز سرگذشت تلخ پیش آمده برای دیگر گلزارهای شهدا برای گلزار شهدای بهشت زهرا (س) تکرار نشود، امید داریم به واسطه صحبت های مقام معظم رهبری شاهد تغییرات جدید در گلزارهای شهدای کشور باب سلیقه خانواده های شهدا باشیم.

انتهای پیام/ 141