یادداشت/ آغاز دهه پنجم؛

انقلاب اسلامی و دفاع مقدسی که همچنان ادامه دارد

جنگ ما تنها جنگ صرف نبود. دفاع از آبرو و کیان یک کشور اسلامی بود که تازه از بند و یوغ طاغوت رهایی پیدا کرده بود. صدام و قدرت‌های پشت سر او، چه خیال خامی داشتند که باتصرف غرب و جنوب، تهران و به دنبال آن انقلاب نوپای ایران به راحتی سقوط می‌کند!

کد خبر: ۳۳۱۷۹۳

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۸:۳۰

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس ـ میثم بشیرنژاد؛ پیش از دوران دفاع مقدس و در کوران روز‌های انقلاب اسلامی شاهد حضور فعال جوانان و نوجوانانی بودیم که با تمام وجود مایه گذاشتند و با عشق به ولی فقیه زمان خود خطر کردند و جان با ارزش خود را تقدیم امام و آرمان‌های انقلاب کردند. در آن بحبوحه و شرایط خفقان، خبری از رسانه‌های امروزی و فضای مجازی نبود. رادیو و تلویزیون هم که دست دولت بود، مطبوعات اندک هم در راستای اهداف رژیم طاغوت فعال بود. رسانه غالب آن روز‌های پرحادثه انقلاب اعلامیه‌ها و نوار کاست بودند که دست به دست می شد، جوانان و نوجوانان پرشور تمام هم و غم خود را به کار می‌گرفتند تا رسالت خود را به نحو مطلوب با همان بضاعت و رسانه تاثیرگذار آنروزها انجام دهند. وقتی به هدفت ایمان داری، دیگر تهدید ساواک و حکومت نظامی و ... کارساز نیست. آنچه بود عشق بود و ایمان بود و امید. و بهاری که منتظر آمدنش بودی.

جشن ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی در حالی برگزار می‌شود که انقلاب از دهه‌های گذشته تا امروز که به پختگی و تکامل رسیده، دوران سراسر پرفراز و نشیبی را از سر گذرانده و رویای دیروزی که اکنون محقق شده است، هزینه‌های بسیاری برای آن پرداخت کرده ایم.

شهدایی که ملت ایران تقدیم انقلاب کرد از دهه ۳۰ آغاز شد و در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ شمسی ادامه یافت اما اوج آن در سال آخر و منتهی به پیروزی انقلاب بود به ویژه در قیام هفده شهریور ۵۷ (میدان ژاله سابق) خون شهیدان جمعه سیاه کاخ آرزو‌های رژیم شاهنشاهی را ویران کرد و مقدمات یک اتفاق کم نظیر در منطقه و دنیا را رقم زد.

حضور گسترده مردم از اقشار مختلف در سایه ایمان به خدا، همدلی و وحدت و اطاعت از رهبری راه را هموار کرد و نشان داد که ظلم هیچگاه ماندنی نیست و تهدید و ارعاب همیشه نخواهد توانست مطامع و منافع حکومت ظلم را تامین کند.

سرانجام وقتی از ظلم و جور بی پایان، کارد به استخوان ملت رسید. این مردم صبور و متحد با پیروی از امام و مقتدای خود کار نیمه کاره خود را تمام کردند و در۲۲ بهمن ۵۷  نتیجه اتحاد و همدلی خود را با پیروزی بر طاغوت جشن گرفتند و یک روز تاریخی را رقم زدند.

بالاخره انقلاب اسلامی به ثمر نشست، اما دشمنان ایران اسلامی کوتاه نیامدند و جنگ هشت ساله و نابرابری را برملت ایران تحمیل کردند. بدون شک یکی از افتخارات دوران هشت ساله دفاع مقدس که همیشه مایه مباهات مردم است، مبارزه و دفاع با دستان خالی است که از چند مولفه ی توکل به خدا، توسل به ائمه و ایثار و از خودگذشتگی جوانان تشکیل می شد، مرزها را در هم نوردید و ایستادگی و پایمردی با فرماندهان جوان و رزمندگان بی ادعا در برابر لشکر جهانی، مهر تاییدی بر وعده خداوند که حق بر باطل پیروز است را محقق ساخت.

در واقع جنگ ما تنها جنگ صرف نبود. دفاع از آبرو و کیان یک کشور اسلامی نوپا بود که تازه از بند و یوغ طاغوت رهایی پیدا کرده بود. صدام و قدرت‌های پشت سراو، با خیال خام خود چشم داشتند که با تصرف غرب و جنوب کشورمان، پایتخت و به دنبال آن انقلاب به راحتی سقوط می‌کند! شاید غافل بودند از کودکان و خردسالان دهه ۴۰ که امام خمینی (ره) بار‌ها فرموده بودند که سربازان فردای من هستند. همان جوانان کم نام و نشانی که قریب به اتفاق شان، دو دهه از بهار عمرشان نگذشته بود، همان‌ها با اراده مثال زدنی خود عاشقانه نگذاشتند بهار انقلاب ازسوی دشمن به خزان تبدیل شود. همان فرزندانی که غیرت و تعصب شان برای خانواده ها مایه غرور و مباهات و برای ملت چشم و  امید و کوه انگیزه بود، فریب دشمن را به خوبی بدل زدند.

آری، جنگ هشت ساله ما، تنها جنگی که با معیارهای نظامی تعریف و تفسیر می شود، نبود، بلکه دفاع مقدسی بود با تعاریف و تفاسیری که برای خود ما ارزشمند است و قابل دفاع، دشمن چه ساده پنداشته بود که جماعت مقابل من که اکنون دست خالی‌اند، حرفی برای گفتن نخواهند داشت و راحت تسلیم خواهند شد و آسان به مقاصد مان خواهیم رسید. اما غافل از اینکه با نیروی ایمان و دلاوری سرداران رشید اسلام همانند، چمران ها، باقری ها، صیادها، همت ها، زین الدین ها، بروجردی ها، خرازی ها، باکری ها، کاوه ها، فهمیده‌ها و ... چه درس بزرگی به آن‌ها داده شد که برای همیشه در تاریخ و تار و پود این کشور ثبت و ماندگار شد. باید گفت اگر دشمن کمی به اراده پولادین ملت ایران اعتقاد داشت در تصمیم خود برای تجاوز بی محابا، حتما تردید می کرد.

بی تردید آن زمان دستان رزمندگان ما در دستان خدا بود، بهره گرفتن آنها از قدرت و توانی ماورایی که انگار ظرف و درک مادی از فهم آن عاجزه، از اعجاب است! تلاش و مجاهدت، درکنار توکل و توسل، هم درجبهه‌ها و هم پشت جبهه ها، معجونی از انسانیت دریای خروشان مردم شکل داده بود. حوادث انقلاب و دفاع مقدس فریاد آزادی خواهی ما دفاع از کیان و حقانیت به حق مردم بود. تقدیم ده‌ها هزار شهید، جانباز و آزاده بدین خاطر بود که ما درمقابل زور و ظلم و کفر سر کرنش فرود نمی آوریم و برای تمامیت ارضی و استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی جان و مال خود را درطبق اخلاص می‌گذاریم.

فرزندان برومند خمینی (ره) چه زیبا آزمون عاشورا را با موفقیت و سرافرازی در کربلای جبهه‌ها پشت سرگذاشتند. باید اذعان داشت که ناگفته‌ها از دوران انقلاب و دوران دفاع مقدس بسیار است، قلم‌ها و دوربین‌ها ازلحظه لحظه دهه اول و روزهای پرحادثه ایران اسلامی، بسیار ثبت و ضبط کرده‌اند، اما از ثبت و ضبط همه رشادت‌های تمامی مردان و بانوان غیرتمند و آزادیخواهی که هریک به سهم خود، دین خود را به انقلاب و امام (ره) ادا کردند تا نهضت ادامه یابد، عاجز ماندند. آری اکنون انقلاب اسلامی با همه فراز و فرود‌ها، شادی ها و گاه تلخکامی ها ۴۰ سالگی اش را جشن می‌گیرد و وارد دهه پنجم خود می‌شود. هر چند جای شهدا و امام شهیدان امروز در چهل سالگی بسیار خالی است، اما یاد و خاطره آن‌ها در ذهن مردم قدرشناس و وفادارمان همیشه جاری و ساری است.

انتهای پیام/